Pierre Restany (Amélie-les-Bains-Palalda, 22 juni 1930 - Parijs, 29 mei 2003) was een Frans kunsthistoricus en kunstcriticus.
Restany geniet vooral bekendheid als oprichter en bezieler van het nouveau réalismeManifeste des Nouveaux Réalistes, 1968; Paris, Éditions Dilecta, 2007, samen met kunstenaars Arman, François Dufrêne, Raymond Hains, Martial Raysse, Daniel Spoerri, Jean Tinguely, Jacques Villeglé, kort daarna vergezeld door César, Mimmo Rotella, Niki de Saint Phalle, Gérard Deschamps, en nog later ook Christo.
Later in zijn leven trouwde Restany met de Belgisch-Franse kunstenares Jos De Cock. Necrologie van Pierre Restany in The Independent, 4 juni 2003 Hij ligt samen met De Cock begraven op het cimetière du Montparnasse, onder een opvallende grafsteen. Tombe de Pierre et Anne Decock Restany, routard.com
Bibliografie Lyrisme et Abstraction, Milan, Ed. Apollinaire, 1960 Manifeste des Nouveaux Réalistes, 1968; Paris, Éditions Dilecta, 2007 Avant-Garde du XXe siècle, met Pierre Cabanne, Paris, Balland, 1970 Le Nouveau Réalisme, Paris, Union générale d'éditions (coll. « 10/18 » Série S), 1978 Voyages de Ginzburg, monographies, Paris, Julien Blaine, 1980 Katarsis, met Magdalena Abakanowicz, 1987 Quentin, des graffitis de 1947 aux monuments du troisième millénaire, met Jean-Clarence Lambert en Jean Leymarie, Éditions Cercle d'art, 1991 Philippe Pasqua, Paris, Galerie Lucien Durand-Le Gaillard, 1999, (met Jean-Michel Ribettes) Street art (le seconde souffle) de Karel Appel, éditions Galilée, collection écritures/figures, 1982. Le Journal du Rio Negro, Marseille, éditions Wildproject, collection Domaine Sauvage, 2013 Les Objets Plus, met Bernard Demiaux, Editions de la Différence 1989 Corneille, éditions Cercle d'Art, 2003,
Categorie:Frans kunsthistoricus Categorie:Frans kunstcriticus