Nicholas Cornelis (Nic) Loning (Amsterdam, 21 december 1925Stedelijk Museum Amsterdam, Nic Loning - aldaar, 10 januari 1984)De Volkskrant, Familieberichten - Nic Loning, 14 januari 1984 was een Nederlands decorontwerper, tekenaar, schilder en journalist. Hij werkte in Suriname.
Biografie Hij was zoon van bankbediende/accountant Willem Loning en Geertruida Hendrika Komen.Stadsarchief GEmeente Amsterdam, Gezinskaart van Willem Loning. Hij was enige tijd getrouwd met Geertruida Margaretha Warmolts.
Tekenleraar Loning rondde zijn lerarenopleiding MO Tekenen in Nederland af ging naar Suriname om te voorkomen dat hij in het Nederlandse leger moest dienen ten tijde van Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949). Hij gaf les aan de Algemene Middelbare School (AMS)Parbode, Surinaamse School: Een huwelijkscadeau van Froukje en Nic Loning, 28 september 2020 en zette in 1951 in opdracht van Sticusa een tekencursus op voor het Cultureel Centrum Suriname (CCS) aan de Wagenwegstraat.Rosemarie Buikema en Maaike Meijer, Cultuur en migratie in Nederland. Kunsten in beweging 1900-1980, 2003 De tekencursussen werden door vierhonderd leerlingen bezocht.Het nieuws, Gaat dat zien, gaat dat zien!, 13 november 1952 Hij legde er in zekere zin de basis voor het Nola Hatterman Instituut, omdat Hatterman de lessen in 1953 van hem overnam. Beiden horen tot de pioniers van de Surinaamse kunst in het midden van de 20e eeuw.Algemeen Handelsblad, De kleine galerij, 17 juni 1967 Voor het volwassenenonderwijs maakte hij de instructieve tekeningen voor het hulpboek Plaatjes, Praatjes waarvan er zeshonderd uitgegeven werden.Het nieuws : algemeen dagblad, Onderwijs aan volwassenen., 22 november 1952
Autonoom kunstenaar Hij ontwikkelde zich steeds meer als autonoom kunstenaar, onder meer door het ontwerpen van decors. Voor opvoeringen in Theater Thalia maakte hij in 1952 het decor voor Een Midzomernachtdroom van William Shakespeare Het Nieuws, Kunst Een Midzomernachtsdroom, 12 maart 1952 en een Russisch decor voor een toneelstuk van Anton Tsjechov.Het Nieuws, Grote Avond van de Kleine Kunst, 5 november 1952 Daarnaast was hij actief als kunstschilder. Naast schilderijen,De Volkskrant, Hernhutters Suriname eisen Kersten & Co op Deel winst naar Zuid-Afrika, 7 juli 1971 maakte hij de muurschildering in het restaurant in Hotel Torarica. Hierin symboliseert een lange vrolijke stoet de verschillende culturen van Suriname. In 1959 werden de gevelornamenten van het Hoofdpostkantoor geplaatst, waarvoor hij het ontwerp had gemaakt. De aluminium versieringen werden in Nederland geproduceerd.Het nieuws, Gevelornamenten voor postkantoor, 15 juni 1959 Ook beschilderde hij de hekwerken van het postkantoor, samen met Nola Hatterman, Erwin de Vries en Jo Rens.Het Nieuws, Kregen opdracht tot schilderen, 16 augustus 1958Archiwijzer, Hoofdpostkantoor Kerkplein 1 Paramaribo Suriname In 1967 schilderde hij MAXIE, Queen of Paramaribo over de bekende Surinaamse prostituee Maxi Linder (1902-1981).Weeping Widar, MAXIE, Queen of Paramaribo
In 1953 was hij betrokken bij de tentoonstelling Suriname die in juli in Oranjestad op ArubaAmigoe di Curacao, Tentoonstelling Suriname, 25 juli 1953Amigoe di Curacao, Onderhoud Commissaris van Erp Een harde werker neemt afscheid, 27 juli 1953 en in september in het Tropenmuseum in Amsterdam werd gehouden. Op de laatste kwamen 55.000 bezoekers af, onder wie koningin Juliana.Algemeen Handelsblad, Koningin opende Surinaamse expositie, 28 september 1953Het Nieuws, Terug in het land, 2 november 1953 Eind jaren 1950 was er nauwelijks een tentoonstelling in Suriname waar Loning zich niet mee bezig had gehouden. Hij was onder meer betrokken bij de reizende Rembrandt-tentoonstelling die Suriname in 1958 aandeed.Het Nieuws, Rembrandt Als nooit eerder, 17 februari 1958
Hetzelfde jaar was werk van hem te zien in de tentoonstelling op het Kabinet van de Gouverneur die onder meer door prinses Beatrix werd bezocht.Het Nieuws, Prinses bezocht tentoonstelling, 3 maart 1958 In 1961 was hij een van de Surinaamse kunstenaars die deel uitmaakten van Het Expositie Comité met het doel om collectief naar buiten te treden.Nieuw Suriname, Het Expositie Comite., 14 augustus 1961 In 1968 maakte zijn werk deel uit van een groepsexpositie in verschillende plaatsen in Nederland.Het Vrije Volk, Surinaamse kunst in Oostvoorne, 19 april 1968Limburgsch dagblad, Dr. J. Einaar opent Suriname-expositie in Sittard, 24 mei 1968
Postuum was zijn werk in 1985 in Curaçao te zien.Amigoe, Expositie van Surinaamse kunstenaars in Libertas, 4 juli 1985 In 1990 kocht het Tropenmuseum werk van Surinaamse kunstenaars uit de failliete boedel van Sticusa. In 2006 droeg staatssecretaris Atzo Nicolaï de Surinaamse stukken over aan het Surinaamse Museum, waaronder kunst van Loning.Trouw, Surinaamse kunst terug naar Paramaribo, 29 juni 2006
Postzegels In 1954 won hij een prijsvraag om drie Surinaamse postzegels te ontwerpen, samen met Lou Lichtveld. Hun uitvoeringen sloten het beste aan bij de vier al bestaande Surinaamse postzegels. Zijn zegels vertegenwoordigden Surinaamse welvaartsbronnen, die van Lichtveld dieren.Het nieuws, Uitslag Postzegel-Prijstvraag, 26 maart 1954 In de jaren hierna bleef hij postzegels ontwerpen.Amigoe di Curacao, Filatelie in a nutshell (65), 24 augustus 1976
Eveneens in 1954 tekende hij vijf van de elf zegels in de serie Inheemse voorstellingen, waarbij inheems in die jaren verwees naar alle bevolkingsgroepen. Onder meer waren uitbeeldingen van een ploegende Hindoestaan en een Marron op een korjaal in een stroomversnelling van zijn hand. Een jaar later tekende hij een visser die een net binnenhaalt, een bauxietmijn en een boomstamtransport over een rivier. In juli 1960 werd zijn zegel ter herdenking van 97 jaar afschaffing van de slavernij uitgeven. Later dat jaar volgde een frankeerserie van 17 zegels van zijn hand met landbouwproducten,Amigoe di Curacao, Filatelie in a nutshell (66), 28 augustus 1976 waaronder bananen (1 cent), citrusvruchten (2 cent), cacao (3 cent), suikerriet (4 cent), koffie (5 cent), kokosnoten (6 cent) en rijst (8 cent).Algemeen Handelsblad, Nieuwe postzegel uit Suriname, 14 december 1960
Ook in de jaren erna volgden ontwerpen van zijn hand.Algemeen Dagblad, Nieuwe zomerse zegels, 18 maart 1961Trouw, Suriname 60 cent, 6 mei 1961Algemeen Handelsblad, Ruimtevaartpostzegels brachten Suriname in het nieuws, 21 juli 1961De Volkskrant, Hotelserie Suriname, 6 juli 1962Vrije Stem, Traditiegetrouw ..., 1 december 1972 Zijn zegel uit 1961 ter herinnering aan het 125-jarige jubileum van de Synagoge Neve Shalom is de eerste postzegel van een synagoge buiten Israël.Algemeen Handelsblad, Nieuwe postzegels van Suriname, 17 maart 1961
Terug in Nederland In Suriname trouwde hij met de amateurzangeres Froukje die eveneens uit Nederland afkomstig was; samen kregen ze een dochter. In 1973 keerden zij terug naar Nederland, toen mogelijk voor de behandeling van een ziekte bij hem. Zij verbleven in Leusden.
In Suriname was hij begin jaren 1970 correspondent geweest voor Het Parool en ook in Nederland schreef hij nog enkele artikelen over Suriname voor deze krant.Het Parool, Traangas bij rouw Suriname, 16 maart 1973Het Parool, Opinie: Suriname wil nu hard aan 't werk gaan, 8 september 1976Het Parool, Nic. Loning, 28 oktober 1977Het Parool, Opinie: Suriname niet dankbaar, 18 oktober 1978 Hij gaf negen jaar tekenles aan Het Baarnsch Lyceum. In Leusden werkte hij aan het Astronomisch uurwerk en was hij lid was van de plaatselijke schaakvereniging.Leusder Courant, Via zon en maan informatie over 'n Leusdens huwelijk, 15 maart 1983
Hij wordt gezien als een pionier in de Surinaamse kunst.De Volkskrant, De pioniers van Suriname, Merlijn Schoonenboom, 26 juni 2006 Na een ziekte overleed hij in 1984. Nic Loning is 58 jaar oud geworden. Hij werd gecremeerd op Westgaarde.
Zie ook Lijst van Surinaamse kunstenaars
Categorie:Nederlands tekenaar Categorie:Nederlands kunstschilder Categorie:Nederlands journalist Categorie:Nederlands conservator Categorie:Nederlands decorontwerper