Plesiopterys is een geslacht van uitgestorven plesiosauriërs afkomstig uit Duitsland. Het was een kleine plesiosauriër waarvan het type-exemplaar ongeveer 2,2–2,4 meter lang was.
Vondst en naamgeving Het betreft een jongvolwassen individu gevonden en geprepareerd in de negentiende eeuw. Het specimen werd volledig uit de matrix verwijderd en hangt aan het plafond van het Staatliches Museum für Naturkunde Stuttgart. De schedel is echter vervangen door een afgietsel en de originele wordt apart bewaard.
In de loop der jaren is vaak aan de toewijzing getwijfeld. Het skelet is ook toegewezen aan Microcleidus en Eurycleidus.
De typesoort Plesiopterys wildi werd in 2004 benoemd door Frank Robin O'Keefe. De geslachtsnaam betekent 'dichter bij het vleugelbeen', dat nog plesiomorfe groeven heeft voor de halsslagader. De soortaanduiding eert Rupert Wild.O'Keefe, F. Robin. 2004. "Preliminary Description and Phylogenetic Position of a New Plesiosaur (Reptilia: Sauropterygia) from the Toarcian of Holzmaden, Germany". Journal of Paleontology. 78(5): 973–988
Het holotype SMNS 16812, een skelet met schedel, is bij Holzmaden gevonden. In 2025 werd een jong exemplaar in het bezit van het Museum Hauf, MH 7, aan de soort toegewezen.Marx, M.; Sachs, S.; Kear, B. P.; Eriksson, M. E.; Nilkens, K.; Lindgren, J. 2025. "A new specimen of Plesiopterys wildi reveals the diversification of cryptoclidian precursors and possible endemism within European Early Jurassic plesiosaur assemblages". PeerJ. 13: e18960 Het werd in 1940 ontdekt maar pas tijdens de corona-epidemie geprepareerd door Klaus Nilkens.
In 2007 stelde Fransiska Großmann echter dat de oorspronkelijke toewijzing toch correct was geweest en dat Plesiopterys daarom een jonger synoniem is van Seeleyosaurus.
Beschrijving Grootte en onderscheidende kenmerken MH 7 heeft een lengte van zo'n drie meter.
In 2025 werden verschillende onderscheidende kenmerken aangegeven. Het zijn autapomorfieën, unieke afgeleide eigenschappen. Het bovenvlak van de tak van het pterygoïde die naar het quadratum loopt heeft een langwerpige groeve voor de binnenste halsslagader. Het pterygoïde heeft een korte binnenste plaat die de achterste holte tussen de pterygoïden scheidt van de voorste holte. De interclavicula is stervormig met een diep holle voorrand, twee voorste buitenste takken, een tweede paar zijtakken en één naar achteren gerichte tak.
Daarnaast is er een voor de Plesiosauria als geheel unieke combinatie van op zich niet unieke kenmerken. Het dolkvormig uitsteeksel van het parasfenoïde is zichtbaar voor de achterrand van de voorste holte tussen de pterygoïden. De tak van het pterygoïde naar het quadratum is recht. De bovenste tak van het bovenkaaksbeen is hoog, de voorrand van de oogkas vormend. De ledematen missen boventallige elementen (zoals extra vingers en tenen). Het spaakbeen mist een bovenste beenplaat. De achterste helft van de doornuitsteeksels van de staart helt naar achteren.
Schubben Op de staart en peddels van MH 7 zijn schubben aangetroffen, donker gekleurd door melanosomen.Marx, M.; Sjövall, P.; Kear, B.P.; Jarenmark, M.; Eriksson, M.E.; Sachs, S.; Nilkens, K.; Op De Beeck, M.; Lindgren, J. 2025. "Skin, scales, and cells in a Jurassic plesiosaur". Current Biology. 35(5): 1113–1120.e3
Fylogenie Plesiopterys is buiten de Microcleididae gevonden, onder Franconiasaurus in de stamboom.
Categorie:Plesiosauria