Jan Ferdinand (Jan) de Zanger (Schiedam, 4 juli 1932 – Hejlsminde, Denemarken, 14 januari 1991) was een Nederlands leraar, schrijver en vertaler. Hij begon met poëzie en legde zich later vooral toe op het schrijven van jeugdliteratuur.
Loopbaan De Zanger sprak vloeiend Deens doordat hij na de bevrijding van de Duitse bezetting in Nederland door zijn ouders naar Denemarken werd gestuurd om aan te sterken. In Nederland behaalde hij zijn hbs-diploma waarna hij weer naar Scandinavië vertrok. Later studeerde hij in Nederland neerlandistiek. Met Deens als 'tweede moedertaal' begon hij boeken uit het Deens in het Nederlands te vertalen. Later vertaalde hij ook uit het Zweeds, Noors, Fins en Duits. Hij vertaalde ook hoorspelen.
Jan de Zanger doceerde Nederlands aan de Rijks-Hogereburgerschool en de Middelbare meisjesschool te Schiedam van 1957 tot 1963 en was daarna docent aan een scholengemeenschap in Lochem. In 1977 stapte hij over naar de Stichting Leerplanontwikkeling (SLO).
Auteurschap Hij debuteerde in 1962 met de dichtbundel: Bij mijzelf te rade. Daarna volgden niet alleen / maar ook (1967) en Aai de baas daarom (1970), eveneens poëzie.
Zijn eerste jeugdboek Ben is dood werd bekroond door de tienerjury in Velsen met de 'Gouden Harington' als beste tienerboek van 1981. Als vervolg schreef hij een roman voor volwassenen, De fietser. Andere titels zijn: Voor een halve zak drop, Ik ben naar Wladiwostok en Desnoods met geweld.
In 1991 overleed hij tijdens een bezoek aan Denemarken.
Bibliografie 1962 - Bij mijzelf te rade 1967 - niet alleen / maar ook 1968 - Een gat in mijn plusfour 1970 - Aai de baas daarom 1979 - Gaatjes Prikken 1980 - De andere kant van de maan 1981 - Ben is dood 1982 - De fietser 1983 - Gekke Bril en gekke Rooie 1983 - Ik ben naar Wladiwostok 1983 - kraaiepoten 1984 - Voor een halve zak drop 1985 - De opschepper 1986 - De knikker 1986 - Desnoods met geweld 1987 - De twee-bloed 1988 - Dit been is korter 1988 - Poepoe 1989 - De mensen kijken altijd zo 1990 - Hadden we er maar wat van gezegd! 1995 - Poepoe & De mensen kijken altijd zo : dubbelboek 1998 - Zonder jou ben ik verloren
Bekroningen 1981 - De Gouden Harington (beste tienerboek), door tienerjury in Velsen voor Ben is dood. 1988 - De Duitse Gustav-Heinemann-Friedenspreis voor Desnoods met Geweld 1989 - Tip van de Nederlandse Kinderjury 10 t/m 21 jaar voor Poepoe 1991 - Tip van de Nederlandse Kinderjury 13 t/m 16 jaar voor Hadden we er maar wat van gezegd!
Externe link
Categorie:Nederlands schrijver Categorie:20e-eeuws schrijver Categorie:Nederlands kinderboekenschrijver Categorie:Nederlands vertaler Categorie:Vertaler vanuit het Deens Categorie:Vertaler naar het Nederlands