Een kede-benta, ook wel papai-benta (vingerpiano), is een Surinaams snaarinstrument. Benta's worden ook wel handpiano's of duimpiano's genoemd. Afrikaanse namen van vergelijkbare instrumenten zijn de sanza, li-kembe en mbira.Pondo O'Bryan, in: Weltak (1990), Surinaamse muziek in Nederland en Suriname, "Indiaanse muziek", pag. 27, Alex van Stripriaan, '"Een verre verwijderd trommelen..."Ontwikkeling van Afro-Surinaamse muziek en dans in de slavernij', 1993. Gearchiveerd op 21 augustus 2022.
In de marroncultuur bestaan in verhouding weinig snaarinstrumenten. Dit type werd vooral bespeeld door Saramaccaners langs de Boven-Suriname en bovenlopen Gran Rio en Pikin Rio.Terry Agerkop, Kede-benta o papai-bemta
Het instrument is gemaakt van cederhout. Op een dunne plank zijn zes tongen van maripahout bevestigd. De koorden liggen in het midden evenwijdig naast elkaar en worden vastgehouden door bruggen.
Het instrument wordt gebruikt in seketemuziek of voor ontspanningsmuziek. De bespeling gebeurt met het instrument tussen de knieën. Het tokkelen gebeurt met de wijs- en middelvinger.
Zie ook Lijst van Surinaamse muziekinstrumenten
Categorie:Surinaams muziekinstrument Categorie:Snaarinstrument