Augusta Regina (Gusta, ook Guusje) Goldschmidt (Amsterdam, 2 februari 1913 – aldaar, 31 oktober 2005) was een van de bekendste Europese luitpioniers.Muziekencyclopedie. Url geraadpleegd op 26 augustus 2022. Gearchiveerd op 26 augustus 2022.
Biografie Gusta was de dochter van Maurits Isaac Goldschmidt, een handelaar in koffie en thee, en Adèle Koppel. In haar jeugd kreeg ze vioolles, maar stapte al snel over op piano. Op haar zeventiende vertrok ze voor haar opleiding naar Frankfurt, waar ze voor het eerst een klavecimbelconcert bijwoonde. Vanwege het opkomende nazisme — ze was van Joodse afkomst — verhuisde ze in 1933 naar Parijs. Aan Wanda Landowska's school studeerde ze van 1933 tot 1938 klavecimbel en leerde ze de fluitspeler Everard van Royen kennen. Ze vormden een duo en brachten recitals van baroksonates. Op 12 juni 1940 trouwden ze.Familieberichten. Het volk, 12 juni 1940 Zij kwamen in het verzet terecht. Door haar huwelijk met Everard was ze aanvankelijk gevrijwaard van deportatie. Hun woning aan de Murillostraat 2 in Amsterdam bood regelmatig onderdak aan Joodse onderduikers als tussenstation naar een adres in de provincie. In 1943 werden Gusta en Everard vastgezet in Kamp Vught. In juni 1944 werden de Joodse geïnterneerden van dat kamp op transport gezet naar Kamp Westerbork, waar Gusta tot het einde van de oorlog bleef.
Na de bevrijding werd ze lid van het door Everard opgerichte gezelschap Alma Musica, dat weinig bekend repertoire uit de zeventiende en achttiende eeuw ten gehore bracht."Alma Musica" opgericht. Het Parool, 26 april 1947 Het gezelschap trad door heel Europa op. Gusta en Everard scheidden in 1954, maar ze bleef tot de opheffing van Alma Musica in 1964 bij het gezelschap spelen. Aan het einde van de jaren vijftig ontwikkelde ze belangstelling voor de luit; op advies van de musicoloog Frits Noske nam ze contact op met Diana Poulton, bij wie ze vervolgens — evenals bij Walter Gerwig, Emilio Pujol en Eugen Dombois — ging studeren. Ze werd de eerste luitdocent aan het Amsterdamse Muzieklyceum, gaf les aan de Lute Society en was betrokken bij uitvoeringen van het Leonhardt Consort, het Concerto Amsterdam, Syntagma Musicum, Studio Laren en het Concentus Musicus Wien.
Na haar pensionering arrangeerde ze Bachs vioolsonates en -partita's, en cellosuites voor luit.JS Bach, 3 Sonatas and 3 Partitas for Violin Solo, BWV 1001-1006a Arranged for lute by Gusta Goldschmidt. The Lute Society: Catalogue. Url geraadpleegd op 3 september 2022 In de laatste jaren van haar leven keerde ze vanwege een blessure aan haar duim terug naar de piano, waarop ze tot vijf uur per dag oefende. Ze stierf op tweeënnegentigjarige leeftijd achter de fortepiano.
Het Orpheus Instituut beheert het archief van Gusta Goldschmidt.
Categorie:Kampgevangene in Vught Categorie:Kampgevangene in Westerbork Categorie:Nederlands Holocaustoverlevende Categorie:Nederlands klavecimbelspeler Categorie:Nederlands luitspeler Categorie:Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog