Yvette Roudy (Pessac, 10 april 1929 – Cabestany, 18 augustus 2026) was een Frans politica en feministe. Zij was lid van de Parti Socialiste (PS), zat tussen 1979 en 1981 in het Europees Parlement en was vervolgens gedurende vijf jaar Minister van Vrouwenrechten. Vervolgens werd Roudy gedeputeerde van het departement Calvados en burgemeester van Lisieux (1989-2001).
Biografie Yvette Roudy, geboren Saldou, groeide op in een arbeidersgezin uit het zuidwesten van Frankrijk. Ze moest al op zeventienjarige leeftijd gaan werken. Naast haar werk als typiste studeerde ze Engels via correspondentie. In de jaren 1960 verhuisde ze met haar echtgenoot naar Parijs en ontmoette ze aldaar Colette Audry. Roudy sloot zich vervolgens aan bij diens feministische beweging Mouvement démocratique féminine (MDF).
In de Franse hoofdstad werkte Roudy als vertaler van feministische essays en was ze actief als journaliste. In deze periode vertaalde ze onder andere The Feminine Mystique van Betty Friedan en My Life van Eleanor Roosevelt. Ze schreef haar eigen artikelen voor het tijdschrift van MDF. In 1973 ondertekende ze de Manifest van de 343 en sloot ze zich kort daarna aan bij de Parti socialiste. In 1975, het Internationaal Jaar van de Vrouw, publiceerde Roudy haar essay La femme en marge, waarin ze voorstelde feministische en socialistische strijd te verbinden.
In 1979 werd Roudy verkozen in het Europees Parlement en was ze in het parlement voorzitter van de Commissie voor Vrouwenrechten. Nadat François Mitterrand als president aan de macht kwam in 1981 werd Roudy de allereerste minister voor vrouwenrechten. Gedurende haar periode voerde ze een totaal van zes wetten in die gendergelijkheid moesten bewerkstelligen. Zo wist ze een wet aangenomen te krijgen waarin abortus vergoed werd en een wet die de beroepsgelijkheid tussen mannen en vrouwen regelde. Daarnaast opende ze opvangcentra voor mishandelde vrouwen. Zij initieerde Internationale Vrouwendag in Frankrijk. I am happy that the women have taken hold of March 8, The Limited Times, 8 Maart 2020. Bezocht op 18 maart 2022
Na de verkiezing van Jacques Chirac werd Roudy parlementslid namens het kiesdistrict Calvados en in 1989 werd ze verkozen tot burgemeester van Lisieux. Na haar nederlaag bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2001 kwam er een einde aan haar periode als burgemeester en haar politieke carrière. Ook nadien bleef Roudy zich uitspreken voor vrouwenrechten en in 2013 benoemde toenmalig president François Hollande haar tot Officier in het Legioen van Eer.
Categorie:Frans minister Categorie:Frans Europarlementariër Categorie:PS-politicus (Frankrijk) Categorie:Frans feminist Categorie:Frans burgemeester