David Martijn van Weel (Rotterdam, 4 augustus 1976) is een Nederlands politicus voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) en oud-militair. Sinds 23 februari 2026 is hij minister van Justitie en Veiligheid in het kabinet-Jetten. Daarvoor was hij minister van Buitenlandse Zaken (vanaf september 2025) en minister van Justitie en Veiligheid (juli 2024 tot september 2025) in het kabinet-Schoof.

Per 19 juni 2025 werd hij als minister tevens belast met het beheer van het ministerie van Asiel en Migratie. Vanaf 3 juni 2025 was Van Weel na het vertrek van minister Marjolein Faber al waarnemend minister van Asiel en Migratie.

Carrière miniatuur|Robert C. O'Brien, veiligheidsadviseur van president Trump, en David van Weel (rechts) in Parijs in 2020.

Defensie Van Weel is geboren en groeide op in Rotterdam en ging naar het Erasmiaans Gymnasium. Op 18-jarige leeftijd begon Van Weel een opleiding bij de Koninklijke Marine. Naast zijn werk studeerde Van Weel later geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam.

In 2004 werd hij binnen het ministerie van Defensie beleidsadviseur. Als beleidsmedewerker binnen de Directie Algemene Beleidszaken was hij werkzaam op diverse terreinen, waaronder de missie in Uruzgan, personeelsbeleid, begeleiding van de begrotingsbehandeling, beleid op de inlichtingen en veiligheidsdiensten. De jaren daarna groeide Van Weel door binnen de krijgsmacht. Hij was onder andere van 2012 tot en met 2014 hoofd van het Bureau secretaris-generaal.

Daarna was Van Weel tot 2016 directeur Internationale Aangelegenheden en Operaties. Hier was hij verantwoordelijk voor het beleid aangaande NAVO, EU, bilaterale en multilaterale verbanden en de beleidsmatige en parlementaire aspecten van militaire operaties.

Ministerie van Algemene Zaken Eind augustus 2016 werd bekend dat Van Weel raadadviseur zou worden op het ministerie van Algemene Zaken. Hij behoorde tot de intieme groep adviseurs rondom minister-president Mark Rutte. Van Weel adviseerde over buitenlandse zaken en defensie.

NAVO Op 6 augustus 2020 maakte Jens Stoltenberg, secretaris-generaal van de NAVO, bekend dat Van Weel een van zijn assistenten zou worden. Hij werd Assistent Secretary General Emerging Security Challenges. Zijn beleidsterreinen waren onder andere terrorisme, massavernietigingswapens en cyberverdediging. Van Weel volgde per 1 november 2020 de Italiaan Antonio Missiroli op. Op 2 juli 2024 legde hij zijn functie officieel neer.

Minister Tussen 2 juli 2024 en 5 september 2025 was Van Weel minister van Justitie en Veiligheid in het kabinet-Schoof namens de VVD. Hij was de opvolger van partijgenoot Dilan Yeşilgöz.

Op 3 juni 2025 trok de Partij voor de Vrijheid (PVV) zich terug uit het kabinet-Schoof. Dezelfde dag werd Van Weel benoemd tot waarnemend minister van het ministerie van Asiel en Migratie. Op 19 juni werd hij formeel minister van dit ministerie. Dat van Justitie en Veiligheid hield hij aan. Als minister van Asiel en Immigratie werd hij verantwoordelijk voor in ieder geval aangelegenheden betreffende de asielprocedure en vreemdelingen en IND, asielnoodmaatregelenwet, vreemdelingendetentie, grenstoezicht, terugkeer en vertrek en DT&V en het wetsvoorstel dat ziet op de strafbaarstelling niet meewerken aan terugkeer.Besluit van 18 juni 2025, nr. 2025001354, houdende het voorzien in het beheer van het Ministerie van Asiel en Migratie en enkele andere voorzieningen, staatsourant.nl, 2 juli 2025

Op 5 september 2025 werd hij naar aanleiding van het vertrek van NSC uit het kabinet demissionair minister van Buitenlandse Zaken, als opvolger van Caspar Veldkamp en waarnemend minister Ruben Brekelmans. Hij werd op het ministerie van Justitie en Veiligheid opgevolgd door Foort van Oosten. Van Weel bleef tot het aantreden van het daaropvolgende kabinet-Jetten op 23 februari 2026 minister van Asiel en Migratie en Buitenlandse Zaken. In het nieuwe kabinet werd hij wederom minister van Justitie en Veiligheid.

Persoonlijk Van Weel is getrouwd en heeft drie kinderen.

Categorie:Nederlands minister van Justitie Categorie:Politicus voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie Categorie:Nederlands minister van Buitenlandse Zaken