Sassanidisch Armenië (ook bekend als Persarmenië, Parskahayk, Nor Shirakan, Armeens: Նոր Շիրական) ontstond na het Verdrag van Acilisene (ca.387) waarbij het Oost-Romeinse Rijk 4/5 van het koninkrijk Armenië, hun vazalstaat, afstond aan de Sassaniden. Het westelijke deel werd deel van het Byzantijnse Rijk, het oostelijk deel werd een vazalstaat van het Sassanidische Rijk. De heerser van het land werd een marzpan of gouverneur, een vazal van de sjah van Iran.
Geschiedenis Na de Slag bij Adrianopel (378), een onderdeel van de Gotische Oorlog (376-382), waar keizer Valens om het leven kwam, verkeerde het Romeinse Rijk in schok. Rond 380 namen twee generaals de macht over: Theodosius I in het oosten en Magnus Maximus in het westen. Toen Maximus zich in 387 richting Rome begaf, had Theodosius alle mankracht nodig en sloot overal waar het kon vrede, soms met grote toegevingen.
De strijd over de regio zou blijven duren tot de val van het Sassanidische Rijk in 654, daarna werd het gebied een deel van het Arabische Rijk. De streek werd omgedoopt in het emiraat Armenië of Arminiya.
Categorie:Historisch land in de Kaukasus Categorie:Geschiedenis van Armenië Categorie:Armeense oudheid Categorie:Sassaniden