De regering-De Broqueville III (22 oktober 1932 - 17 december 1932) was een Belgische regering. Het was een coalitie tussen de Katholieke Unie (77 zetels) en de Liberale Partij (28 zetels).
Verloop Op 18 oktober 1932 nam premier Jules Renkin, onder druk van koning Albert I, ontslag. Hierna nam de meer ervaren Charles de Broqueville de leiding over om het land door de Grote Depressie te loodsen. Ten laatste in mei 1933 moesten er parlementsverkiezingen plaatsvinden. De Broqueville ontbond meteen het parlement en schreef verkiezingen uit voor 27 november 1932. De katholieken en de socialisten kwamen gesterkt uit de verkiezingen, terwijl de liberalen verloren. De socialisten weigerden regeringsdeelname, waarna de katholieken en liberalen hun regering dus verderzetten. Gezien de economische situatie moest deze snel opnieuw aan de slag. Op 17 december 1932 ontstond er een herschikte regering-De Broqueville IV.
Samenstelling De regering-De Broqueville III telde 12 ministers: 7 voor de katholieken en 5 voor de liberalen.
AmbtsbeklederFunctiePartij Charles de Broqueville(1860-1940) Eerste Minister Katholieke Unie MinisterLandbouw en MiddenstandPaul Hymans(1865-1941) MinisterBuitenlandse Zaken Liberale Partij Paul-Emile Janson(1872-1944) MinisterJustitie Liberale Partij Georges Theunis(1873-1966) MinisterLandsverdediging extraparlementair (katholiek) Prosper Poullet(1868-1937) MinisterBinnenlandse Zaken en Volksgezondheid Katholieke Unie Henri Jaspar(1870-1939) MinisterFinanciën Katholieke UnieMaurice August Lippens(1875-1956) MinisterKunsten en Wetenschappen Liberale Partij Gustave Sap(1886-1940) MinisterOpenbare Werken Katholieke Unie Hendrik Heyman(1879-1958) MinisterNijverheid, Arbeid en Sociale Voorzorg Katholieke Unie Pierre Forthomme(1877-1959) MinisterVerkeerswezen Liberale Partij Paul Tschoffen(1878-1961) MinisterKoloniën Katholieke Unie François Bovesse(1890-1944) MinisterPosterijen, Telegrafie en Telefonie Liberale Partij
De Broqueville III Categorie:1930-1939