Het wereldkampioenschap testcricket is een cricketcompetitie om de wereldtitel in de spelvorm testcricket. Aan de competitie doen de beste nationale mannenelftallen mee die de testcricket-status hebben, de hoogste status in het cricket. De ranglijst en de organisatie van de finale is in handen van de International Cricket Council, maar de overige wedstrijden worden georganiseerd door de cricketbond van het thuisspelende land. Vrouwenelftallen spelen testcricket slechts sporadisch en er is dan ook geen soortgelijke competitie en zelfs geen wereldranglijst testcricket voor vrouwen.
De competitie duurt telkens twee jaar. De reguliere testwedstrijden tussen de WK-deelnemers tellen mee in dit wereldkampioenschap, waaronder bijvoorbeeld ook de prestigieuze Ashes. Het competitieformat is een incompleet round-robintoernooi met een finale tussen de twee beste landen op neutraal terrein. Tot nu toe zijn alle finales gespeeld in Londen, alhoewel de eerste editie werd verplaatst naar Southampton vanwege de coronapandemie. De eerste editie begon in augustus 2019 en eindigde in juni 2021.
Format Tot nu toe telt elke editie 9 deelnemende landen. Verspreid over de twee jaar durende cyclus speelt elk land drie testseries uit en drie testseries thuis tegen verschillende landen. Eén testserie bestaat uit 2 tot 5 tests tussen dezelfde twee landen, afhankelijk van de afspraak tussen de desbetreffende landen. Zodoende ontloopt elk land twee van hun tegenstanders.(en) International Cricket Council. "ICC World Test Championship 2025-2027 Competition Regulations" (juni 2025). https://images.icc-cricket.com/image/upload/prd/doztximb3sxhwcc4oo3f.pdf?_gl=1*1wzgd47*_gcl_au*MTI3NDg0NDI0NC4xNzgzMDg5OTY2 (geraadpleegd 3 september 2026) Hier komt voor zover bekend geen loting aan te pas; het is bijvoorbeeld een publiek geheim dat de beladen wedstrijden tussen India en Pakistan worden vermeden en andersom dat de populaire en lucratieve series tussen de 'Grote Drie', Engeland, Australië en India, nooit worden overgeslagen en altijd over 5 tests worden gespeeld.
De landen worden als volgt gerangschikt:
Het hoogste percentage behaalde punten uit het maximaal haalbare aantal punten. Als dat gelijk is, Meeste gewonnen series. Als ook dat gelijk is, Het hoogste percentage behaalde punten in uitwedstrijden uit het maximaal haalbare aantal punten in uitwedstrijden. Als ook dat gelijk is, Hoogste plaats op de wereldranglijst (die naast de ranglijst van het wereldkampioenschap is blijven bestaan) Hierbij telt een gewonnen test voor 12 punten, een gelijkspel voor 6 punten, een onbesliste wedstrijd voor 4 punten en een verloren wedstrijd voor 0 punten. In het testcricket bestaat er een onderscheid tussen een gelijkspel (tie), een wedstrijd die is afgemaakt waarin beide partijen een gelijk aantal runs hebben gescoord, en een onbesliste wedstrijd (draw), een wedstrijd die niet is afgemaakt binnen de aangewezen tijd (5 dagen, met 6 uur zuivere speeltijd per dag, als het weer het toelaat). Landen kunnen ook een strafpunt krijgen voor elke over die hun tegenstanders tekortkomen vanwege traag bowlen.
De twee landen die na alle testseries bovenaan staan in het klassement kwalificeren zich voor de finale, op neutraal terrein (tot nu toe elke keer in Engeland). Deze finale bestaat uit een enkele test die over vijf dagen wordt gespeeld, met één reservedag. De reservedag wordt niet gebruikt als er in de eerste vijf dagen geen tijd is verloren vanwege weersomstandigheden, zelfs als de wedstrijd zo onbeslist eindigt. De winnaar van de finale wordt wereldkampioen. In het geval van een gelijkspel of een onbesliste wedstrijd wordt de wereldtitel gedeeld tussen de twee finalisten.
Ontwikkeling van het format In de eerste editie (2019-21) was een ander puntensysteem in gebruik. Toen was elke testserie 120 punten waard en hing de waarde van een test dus af van het aantal tests in de serie. Voor het winnen van een test kreeg men de volle waarde, voor een gelijkspel de helft en voor een onbesliste wedstrijd een derde van dit aantal. Het aantal behaalde punten werd naar beneden afgerond op het hele punt. Het maximaal haalbare aantal punten was onder dit systeem voor alle landen gelijk (en wel 720 punten), dus verwerken tot een percentage zou onnodig zijn geweest zonder de coronapandemie. Vanwege de pandemie werden verschillende testseries echter afgelast en daarom werden de finalisten uiteindelijk gekozen op basis van het percentage behaalde punten uit het maximaal haalbare aantal punten. Sinds de tweede editie (2021-23) is elke test 12 punten waard ongeacht het aantal tests in de serie en is het percentage het eerste criterium.
Het format voor de aankomende editie van 2027-2029 moet nog definitief worden vastgesteld, maar media melden dat de competitie waarschijnlijk wordt uitgebreid naar alle twaalf testlanden en dat testwedstrijden met een tijdslimiet van vier dagen worden toegestaan. Ondanks het grote aantal deelnemende landen lijkt het erop dat alle landen in een enkele groep zullen worden gerangschikt.
Deelnemende landen De negen hoogst geklasseerde testlanden namen deel aan de eerste vier edities. Dit waren:
De testlanden die niet mochten deelnemen zijn:
Vanaf 2027 zullen waarschijnlijk alle 12 testlanden mogen deelnemen.
Erelijst
In de tabel staan per editie de winnaar en de verliezend finalist.
Editie Winnaar TweedeStadion finale 2019-21 Rose Bowl, Southampton, Engeland 2021-23 The Oval, Londen, Engeland 2023-25 Lord's, Londen, Engeland 2025-27 The Oval, Londen, Engeland
Prestaties per land
Land2019-212021-232023-252025-27 3e 1e 2e 9e 9e 7e 4e 4e 5e 2e 2e 3e 1e 6e 4e 6e 7e 9e 7e 5e 6e 8e 8e 8e 5e 3e 1e
Categorie:Cricketwedstrijd Cricket Test