Het Hajhirgebergte (Arabisch: هجهر) of Hagghergebergte is een bergketen op het Jemenitische eiland Socotra. Het is het hoogste deel van het eiland. Op Socotra komen 50 soorten voor die alleen in de bergen te vinden zijn. Het berggebied kent een van de hoogste dichtheden aan endemische planten in Zuidwest-Azië en heeft een plattelandsbevolking.
Naam De naam Hajhir (Soqotri: هَجْهِر)Andere spelwijzen zijn Al Haghier, Ha Geher, Hadhier, Hadjar, Haggeher, Hagghier, Haggiar, Haggier, Haghier, Haghir, Hagien, Hagier, Hajar, Hajher, Hajhir, Haygier, Higgher en Jha Geher. Bron: BEZDĚK et al.: List of Socotran geographic names in entomological literature (p. 42: Hagher), Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae. 2012, nr. 52, supp. 2, pp. 27-67. is waarschijnlijk afgeleid van het Arabisch. Meest waarschijnlijk van het woord ḥijr (حِجْر; "steen"). Een andere mogelijke oorsprong is het Arabische woord hajar (هجر; "vluchten").
Geografie Het grillige gebergte ligt in het noordoostelijke deel van het eiland in het binnenland. In het gebied van de hoogste groep van pieken bevinden zich onder meer de steile toppen van het hoogste punt van het eiland, de dubbelpiek Mashanig of Jabal Skand met 1.519 meter.Voor de berg worden verschillende hoogten opgegeven in verschillende bronnen waaronder 1506 m, 1519 m, 1525 m en zelfs 1630 m. Hier wordt de hoogte aangehouden die wordt genoemd door het WNF. Andere toppen zijn de Girhimitin, Hazrat Muqadriyoun en de Herem Hajhir. Het Hajhirgebergte is moeilijk toegankelijk en wordt doorkruist door diepe kloven. Aan de voet van de bergketen ligt Hadiboh, de hoofdplaats van het eiland.
De bergketen is het makkelijkst te bereiken via de vallei ten noorden van Hadiboh. Nomadische geitenherders hebben een lange geschiedenis van het beklimmen van het Hajhirgebergte. Uit een onderzoek uit 2014 naar de mondelinge verteltradities van de Soqotrische bevolking bleek dat een aantal populaire mythen verhalen vertellen over de beklimmingen door lokale geitenhoeders in het hele gebied. Volgens antropoloog Christopher Elliott laten veel verslagen een sterke mondelinge overdrachtsketen zien waarin mythische karakters verbonden werden met daadwerkelijke premoderne beklimmingen.
Geologie Het gebergte vormt een asymetrische boog. De kern van het gebergte bestaat uit vulkanisch Precambrisch gesteente. Daaronder bevinden zich ongeveer 720 miljoen jaar oud peralkalien granietHamimi , Z. et al. (2021), The geology of the Arabian-Nubian Shield, Cham, Switzerland: Springer. p. 644, en gabbro met hoornblendes en biotieten.Thomas Schlüter (2008), Geological atlas of Africa : with notes on stratigraphy, tectonics, economic geology, geohazards and geosites of each country, wyd. 2nd four-coloured rev. and enl. ed, Berlin: Springer. p. 223, . De kristallijne rotsen strekken zich uit over een lengte van ongeveer 40 kilometer gemeten van oost naar west bij een breedte van 25 kilometer van noord naar zuid.Schürmann, H.M.E. (1974), The Pre-cambrian in North Africa, Leiden: Brill. p. 28, . Rond de bergen bevinden zich een aantal kalksteenplateaus, die bij het zuidwestelijke Diksamplateau oprijzen tot 1000 meter boven zeeniveau.Damme, K. van, "Socotra Archipelago", in: R.G. Gillespie, D.A. Clague [red.] (2009), Encyclopedia of Islands. University of California Press. p. 847. .
Flora en fauna Delen van het gebergte vormen onderdeel van de terrestrische ecoregio droge struwelen van Socotra, die bekend staat om zijn vele endemische soorten. In het gebergte leven meer dan honderd soorten die endemisch zijn op Socotra en hiervan leeft de helft enkel in deze bergen. De flora is er meer divers dan op de rest van het eiland dankzij vochthoudende wolken die er overdrijven.
De grootste bossen van de endemische drakenbloedbomen staan in Rokeb di Firmihin in het zuidwestelijk deel van het gebergte.White, Mel, Drakenbloed en woestijnrozen, National Geographic Nederland-België, juni 2012 De endemische zeggesoort Carex socotrana, werd in 2017 ontdekt nabij de hoogste top Mashanig.
Een endemische vogelsoort is de Socotrahoningzuiger, waarvan nog ongeveer 50 individuen leven op de noordelijke uitlopers van het gebergte. Een meer voorkomende soort in het gebergte is de aasgier.Hestler, A. (2010), Yemen. 2e druk. New York: Marshall Cavendish Benchmark. p. 16, ,
Categorie:Geografie van Jemen Categorie:Socotra (eiland)