Snowdon is een metrostation in het arrondissement Côte-des-Neiges–Notre-Dame-de-Grâce van de Canadese stad Montréal,Het metronet op de site van STM in de provincie Québec. Het station wordt bediend door de oranje lijn en de blauwe lijn van de metro van Montréal. Het werd geopend op 7 september 1981 voor de oranje lijn, en op 4 januari 1988 voor de blauwe lijn.
In 2019 betraden 4.510.487 reizigers het station,Société de transport de Montréal: Entrants de toutes les stations de métro en 2019. Anfrage am 20. Mai 2020 gemäß Access to Information Act, Referenz-Nr. 0308.2020.091 (uit de Duitstalige Wikipedia-pagina overgenomen). 2019 was het laatste jaar voor de coronapandemie het gebruik van het openbaar vervoer sterk terugdrong. een aantal waarin de uitstappende en overstappende reizigers niet worden meegerekend.
De naam van het station verwijst naar de buurt waar het ligt, die op haar beurt naar de hoeve en de gronden van een zekere J. Snowdon is genoemd.
Geschiedenis In 1944 werd een ontwerp van een metronet voor Montréal gepresenteerd met twee lijnen en een aantal mogelijke toekomstige uitbreidingen.De plankaart uit 1944 De oranje lijn zou in eerste instantie Peel als zuidelijk eindpunt krijgen en later worden verlengd naar Snowdon via de Chemin de la Côte des Neiges. De groene lijn zou de oranje kruisen bij Peel en Atwater als zuidelijk eindpunt krijgen, met een latere verlenging onder de Rue de Sherbrooke tot het Parc Notre-Dame-de-Grâce. Een toekomstige lijn zou de eindpunten Square Victoria en Verdun verbinden met een tunnel via het Bassin Peel, Rue Centre en Rue de Verdun. Deze lijn kwam in het ontwerp van 1953 niet meer voorDe plankaart uit 1953 en was evenmin opgenomen in het in 1961 goedgekeurde metronetDe plankaart uit 1962 waarvan de aanleg op op 23 mei 1962 begon.Hans-Werner Schleife c.s.: Lexikon Metros der Welt. Transpress VEB, Oost-Berlijn & Motorbuch Verlag Stuttgart 1985. . Blz. 203 De eerste 20 stations van de metro werden op 14 oktober 1966 geopend en tot 28 april 1967 kwamen er nog 6 stations bij waarmee de eerste fase was voltooid.
Op 12 mei 1970 werden de Olympische Zomerspelen van 1976 aan Montréal toegewezen wat aanleiding was om het metronet uit te breiden. De gelden voor deze uitbreiding werden op 12 februari 1971 ter beschikking gesteld. De uitbreiding van 1971 omvatte de verlenging van de groene- en de oranje lijn en de aanleg van een nieuwe lijn, de blauwe lijn, ten westen van Mont Royal parallel aan de groene lijn. De verlenging van de oranje lijn werd, in tegenstelling tot de eerdere plannen, ten zuiden van Bonaventure door de buurten rond de Autoroute Ville-Marie en de Avenue Décarie naar Snowdon gelegd en niet onder de Chemin de la Côte des Neiges. De werkzaamheden aan de uitbreiding van het net begonnen op 14 oktober 1971, op de dag af 5 jaar na de opening van de eerste metrostations.Inauguration et prolongements op de site van STM Het eerste deel van de blauwe lijn moest Saint-Michel in het noorden verbinden met Snowdon in het zuiden, waarbij in het ontwerp rekening werd gehouden met verlengingen aan beide kanten.
Het station is ontworpen door architect Jean-Louis Beaulieu (°1943), die als werknemer verbonden was aan het Bureau de Transport Métropolitain (BTM), waar hij ook (voordien) het metrostation Angrignon en (nadien) een atelier voor groot onderhoud van metrostellen aan de boulevard Saint-Laurent heeft ontworpen. Het concept van de parallelle sporen met boven elkaar liggende perrons is, net als voor het station Jean-Louis Beaulieu, van de hand van de Franse ingenieur Jacques Gaston, die samen met zijn collega Georges Derou van de Régie Autonome des Transports Parisiens (RATP) het ontwerp- en bouwproces van de metro van Montréal heeft begeleid.
De werkzaamheden aan de blauwe lijn (lijn 5) begonnen in 1975, maar in mei 1976 kondigde de regering van Quebec een uitgavenstop af voor de metrobouw. Hierdoor werd alleen de al voltooide ruwbouw van lijn 1 afgewerkt en pas in 1979 kwam er weer geld beschikbaar, zij het stap voor stap. Het plan dat er lag in mei 1976De geplande uitbreiding voor 1976 werd echter slechts deels voltooid, zo verviel onder meer de verlenging van de blauwe lijn ten zuiden van Snowdon. Op 7 september 1981 werd Snowdon geopend als voorlopig eindpunt van de oranje lijn, dit duurde tot 4 januari 1982 toen de lijn tot Côte-Ste-Catherine werd doorgetrokken, de blauwe lijn kwam pas zes jaar later op Snowdon. Aanvankelijk was het station niet rolstoeltoegankelijk, dat veranderde toen tussen 2013 en 2016 liften werden gebouwd. Ligging en inrichting De toegangen liggen op de begane grond van het kantoorgebouw van het metrobedrijf (STM) op de hoek van de Avenue Westbury en de Chemin Queen Mary. Binnen komen ze uit op een balkon boven de stationshal die in de kelder ligt. Het balkon en de stationshal zijn onderling met een lift, een roltrap en een vaste trap verbonden. Achter de OV-poortjes is de stationshal verbonden met de bovenste middenhal een schacht met roltrappen en kroonluchters voor de verlichting. Daarnaast is er een lift die eveneens de stationshal met de bovenste middenhal verbindt.
Ondergronds is er sprake van een pylonenstation met twee verdiepingen onder de Avenue Dornal. De bovenste verdieping ligt op 19,5 meter, de onderste op 24,6 meter onder het maaiveld. De westelijke perrons worden gebruikt door de blauwe lijn, de oostelijke perrons door de oranje lijn. De twee middenhallen zijn met een lift, vaste trappen en roltrappen onderling verbonden. Doordat de perrons van de verschillende lijnen aan weerszijden van dezelfde middenhal liggen is een overstap naar de andere lijn op hetzelfde niveau mogelijk.
De binnenkomende metro's van de blauwe lijn komen aan op het bovenste spoor en rijden, na het uitstappen van de reizigers, leeg door naar de keersporen onder het kruispunt van de Chemin Queen Mary en de Avenue Macdonald. Vanaf deze keersporen loopt een verbindingsspoor naar Villa-Maria voor de uitwisseling van materieel. Er zijn geen uitgewerkte plannen voor de verlenging van de lijn ten zuiden van de keersporen tot aan het vliegveld. De metro's naar het westen op de oranje lijn stoppen ook op het bovenste spoor zodat reizigers uit de wijken ten noorden van Snowdon op dezelfde verdieping kunnen overstappen op weg naar het westen. In omgekeerde richting is er ook een overstap op dezelfde verdieping mogelijk voor reizigers van west naar noord, omdat de blauwe lijn vertrekt vanaf de onderste verdieping waar op het andere spoor de metro's op de oranje lijn vanuit het westen naar het stadscentrum rijden.
Zowel het STM-kantoor als de stationshal zijn opgetrokken uit baksteen. De roltrapschacht is eveneens afgewerkt met baksteen, terwijl de vloeren met tegels in dezelfde kleur zijn bedekt. Op de bovenste verdieping van het pylonenstation zijn de gewelven in de middenhal en de perrontunnels zichtbaar, de vloer van de bovenste verdieping wordt gedragen door betonnen liggers die uitkragen boven de perrons. De wanden langs de perrons en in de middenhal zijn afgewerkt met baksteen.
Het station bevat meerdere kunstwerken. De architect Jean-Louis Beaulieu ontwierp een aantal sculpturaal uitgewerkte hekwerken, en kunstschilder Claude Guité (°1943) realiseerde vier muurschilderingen van elk 152 m op 2,40 m, die over de volledige lengte van de perrons langs de sporen zijn uitgevoerd. Deze vier seizoenen (winter voor Côte-Vertu; lente voor Montmorency; zomer voor Saint-Michel; en herfst voor het enkel als terminus gebruikte perron) waren aanvankelijk op 500 asbestpanelen geschilderd, maar werden, ondanks de aanwezigheid van de sporen, al snel zwaar beschadigd met graffiti. Herstellen bleek zeer moeilijk, en pas van 2004 tot 2010 kon de kunstenaar ze opnieuw uitvoeren, waarbij ze met glas werden beschermd.
Snowdon