The Lighthouse is een Amerikaanse horrorfilm uit 2019 onder regie van Robert Eggers.
Verhaal
Eind 19e eeuw heeft Ephraim Winslow zijn werk als houthakker in Canada opgezegd om aan een dienst van vier weken als vuurtorenwachter te beginnen op een afgelegen eilandje voor de kust van New England. Hij staat onder toezicht van de voormalige zeeman Thomas Wake.
Wake blijkt een hork van een man te zijn. Hij neemt onmiddellijk de verantwoordelijkheid voor de vuurtoren op zich en ontzegt Winslow de toegang tot het lichthuis. Winslow moet de nachtpotten legen, de stoommachine onderhouden, loodzware olievaten de trap op dragen en de toren schilderen.
Gedurende zijn verblijf krijgt Winslow hallucinaties van zeemonsters. Hij masturbeert op het beeldje van een zeemeermin dat hij bij aankomst in zijn kamer heeft gevonden. Tijdens zijn werkzaamheden buitenshuis wordt hij gehinderd door een eenogige meeuw. Wanneer hij het dier wil verjagen, waarschuwt Wake hem de vogel geen kwaad te doen, omdat meeuwen volgens hem de geesten van overleden zeelieden zijn.
Het duurt niet lang voordat Winslow een diepe wrok tegen Wake gaat koesteren. Hij vindt diens eten eentonig en zijn pesterijen worden ondraaglijk. Wanneer hij erachter komt dat zijn voorganger gestorven is uit waanzin, begint hij achterdochtig te worden.
De dag voor de aflossing vindt Winslow een dode meeuw in de waterput. Het drinkwater is daardoor besmeurd met bloed. Hij wordt weer aangevallen door de eenogige meeuw en slaat hem dood uit frustratie. Kort daarna trekt er een storm over het eiland.
Door de storm kan de veerboot hen niet ophalen. Terwijl Wilson de nachtpotten leegmaakt, ziet hij een aangespoelde zeemeermin die hem wenkt. Hij vlucht naar de hut, waar Wake hem vertelt dat de rantsoenen bedorven zijn door de storm. Winslow maakt zich geen zorgen, omdat hij gelooft dat de veerboot maar één dag te laat is, maar Wake beweert dat ze intussen al verschillende weken vastzitten.
Ze graven samen een kist op met de geheime drankvoorraad van Wake. Terwijl de storm blijft woeden, bedrinken Winslow en Wake zich elke nacht.Tijdens een van die dronken nachten bekent Winslow dat zijn echte naam Thomas Howard is en dat hij de identiteit van een verdronken houthakker heeft aangenomen.
Later ziet Howard het eenogige hoofd van het vorige hulpje van Wake in een fuik. Hij krijgt een visioen van Wake die hem ervan beschuldigt zijn geheimen te hebben prijsgegeven. Howard rent naar een roeiboot om het eiland te ontvluchten, maar hij wordt verrast door Wake, die de boot met een bijl aan barrels slaat. Terug in de hut beweert Wake dat het Howard zelf was die de roeiboot stuksloeg, omdat hij krankzinnig is geworden door zijn bekentenis.
Wanneer de drankvoorraad op is, beginnen de mannen een mengsel van terpentine en honing te drinken. Die nacht breekt een vloedgolf door de muur van de hut. 's Anderendaags vindt Howard het ronddrijvende logboek van Wake. Daarin schildert hij hem af als een onbekwame werknemer en raadt aan dat Howard zonder loon wordt ontslagen.
Howard overmeestert Wake in een gevecht en leidt hem aan een riem mee naar de vuurtoren om hem daar levend te begraven. Voordat hij het bewustzijn verliest, beschrijft Wake de straf die wacht op degenen die in de licht van de vuurtoren kijken. Howard gaat een sigaret halen en wanneer hij terugkeert, verwondt Wake hem in de schouder met een bijl.
Howard ontwapent en doodt Wake alvorens de vuurtoren te beklimmen. In het lichthuis gaat de lens open voor Howard. Hij wordt verblind door het felle licht en valt de hele trap van de vuurtoren af. Kort daarna ligt een verblinde en nauwelijks levende Howard naakt op het strand, waar meeuwen zijn ingewanden uitpikken. De vuurtoren is in geen velden of wegen te bekennen.
Rolverdeling
|||Thomas Howard |- |||Thomas Wake |- |||Zeemeermin
Filmmuziek De muziek voor de film werd gecomponeerd door de Amerikaanse componist Mark Korven.
Prijzen en nominaties +PrijsCategorieGenomineerde(n)UitslagOscarsBeste camerawerkJarin BlaschkeBram Stoker AwardBeste scenarioRobert EggersMax EggersBAFTA'sBeste camerawerkJarin BlaschkeFilmfestival van CannesFIPRESCI PrijsRobert EggersCritics' Choice AwardsBeste mannelijke hoofdrolWillem DafoeBeste camerawerkJarin BlaschkeIndependent Spirit AwardsBeste regieRobert EggersBeste mannelijke hoofdrolRobert PattinsonBeste mannelijke bijrolWillem DafoeBeste montageLouise FordBeste camerawerkJarin BlaschkeSatellite AwardsBeste dramafilmBeste mannelijke bijrolWillem Dafoe
Externe links
Categorie:Amerikaanse film Categorie:Film uit 2019 Categorie:Zwart-witfilm