miniatuur|Binnenaanzicht van een tapelibrary Een tapelibrary (letterlijk: bandenbibliotheek) is een gerobotiseerd systeem waarin een robotarm (picker) tapes van een bewaarplaats (slot) in de library naar de ingebouwde tapedrives brengt en vice versa. Een tapelibrary wordt gebruikt voor massaopslag van gegevens en back-ups.
Geschiedenis Een van de eerste tapelibrary's is de IBM 3850 Mass Storage System. Het systeem werd geïntroduceerd op 9 oktober 1974 en bestaat uit cilindrische plastic cartridges die elk 50 MB konden opslaan. De cartridges werden via twee gemotoriseerde armen verwisseld in circa 15 seconden.IBM 3850 mass storage system IBM.com, geraadpleegd op 22 januari 2019.
Ontwerp De grotere tapelibrary's bieden ruimte aan tientallen tapedrives en duizenden tapecartridges en doen hun werk binnen grotere datacenters van cloudproviders. Tapeopslag werd vroeger gebruikt als opslagmedium van back-ups, maar wordt vanaf 2011 ingezet als onderdeel van een multimediaal data-archiefsysteem (data lake).Big Data Requires a Big, New Architecture Forbes, 21 juli 2011 Deze data zijn meestal ongestructureerd van karakter.
De apparaten kunnen zeer grote hoeveelheden gegevens bevatten, en varieert tussen 20 terabytes (TB) tot 2,1 exabytes (EB).
Door het scannen van een barcode op een tape wordt deze geïdentificeerd, en zo een inventaris bijgehouden welke tapes er zich in de library bevinden.
Literatuur IBM Tape Library Guide for Open Systems. IBM Redbooks, 2017.
Zie ook Network-attached storage (NAS) Storage area network (SAN)
Categorie:Computerrandapparatuur Categorie:Opslagmedium