, beter gekend onder het pseudoniem , getranslitereerd als Edogawa Rampo, was een Japans schrijver en recensent die een grote rol speelde in de ontwikkeling van de Japanse mystery literatuur. Een aantal van zijn romans gaan over de detective Kogoro Akechi, die in latere boeken de leider werd van een groep jonge detectives gekend als de .

Ranpo was een bewonderaar van Westerse mysteryschrijvers zoals Edgar Allan Poe. Ranpo's pseudoniem is dan ook gebaseerd op de naam "Edgar Allan Poe"."Edgar Allan Poe" →「エドガー・アラン・ポー("Edogaa aran poo")」→"Edogaaaranpo"→"Edogawa ranpo"(えどがわ・らんぽ)→江戸川乱歩． De Edo Rivier (of Edogawa in het Japans) eindigt in de baai van Tokio. Rampo betekent "willekeurige wandeling". Ook Arthur Conan Doyle en Ruiko Kuroiwa inspireerden hem. Tijdens zijn studententijd aan de Waseda-universiteit deed hij pogingen om Doyle's werk te vertalen naar het Japans.

Biografie

Voor de Tweede Wereldoorlog Taro Hirai werd geboren in Nabari in de Mie prefectuur in 1894. Zijn familie verhuisde naar Kameyama en later Nagoya toen hij twee jaar oud was. Hij ving in 1912 zijn studies economie aan de Waseda-Universiteit aan en behaalde in 1916 zijn diploma. Daarna voerde hij allerhande jobs uit, zoals krantenredactie, cartoontekenen en de verkoop van sobanoedels en tweedehands boeken.

In 1923 maakte hij zijn literaire debuut met het mystery verhaal onder het pseudoniem "Edogawa Ranpo". Het verhaal verscheen in het tijdschrift Shin Seinen. Het magazine had al eerder verhalen gepubliceerd van Westerse auteurs zoals Poe, Arthur Conan Doyle en G. K. Chesterton. Dit was hun eerste publicatie van een Japanse schrijver.

Tijdens de volgende jaren schreef Edogawa een reeks verhalen die focusten op het oplossen van criminaliteit. Hoewel veel van zijn eerste verhalen over speurwerk en onoplosbare misdaden gingen, begon hij in de jaren 1930 meer verhalen te schrijven in het ero guro nansensu genre (erotiek, grotesk en onzinnig), wat zijn populariteit bij zijn lezers ten goede kwam. Zo schreef hij onder meer over seksuele belevingen die door de toenmalige Japanse maatschappij als afwijkend beschouwd werden.Angles, Writing the Love of Boys, pp. 201-224.

In de jaren 1930 schreef Edogawa voor een aantal populaire literaire kranten en werd hij aanzien als de meest vooraanstaande detectiveschrijver in Japan. Vooral het detectivepersonage Kogoro Akechi kende veel succes.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog In 1939, twee jaar na het Marco Polobrugincident en het begin van de Tweede Chinees-Japanse Oorlog in 1937, werd Edogawa door de overheid bevolen om de publicatie van zijn verhaal stop te zetten. Het verhaal handelt namelijk over een oorlogsveteraan die door zijn verwondingen niet meer onafhankelijk kan leven en gereduceerd werd tot een menselijke rups. Dit werd door de overheid als nefast gezien voor de Japanse troepen. Dit was een zware klap voor Edogawa, die financieel afhankelijk was van de royalty's die hij met zijn verhalen verdiende.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte Edogawa deel uit van zijn lokale patriotische buurtvereniging. In februari 1945 werd zijn familie geëvacueerd van hun huis in Ikebukuro te Tokio naar Fukushima. Edogawa bleef tot in juni in Ikebukuro en leed er aan ondervoeding.

Na de oorlog In de jaren na de oorlog ging Edogawa heel actief mystery literatuur promoten, zowel qua nieuwe productie als qua onderzoek naar de geschiedenis ervan. In 1946 sloot hij zich aan bij een nieuwe krant genaamd Hoseki (宝石). In 1947 richtte hij de op. Ook publiceerde hij een groot aantal artikels over de geschiedenis van de Japanse, Europese en Amerikaanse mystery literatuur. Verschillende ervan werden gepubliceerd in boekvorm.

In de jaren 1950 werkte Edogawa vijf jaar lang samen met een tweetalige vertaler om zijn oeuvre te vertalen naar het Engels. Dit resulteerde in een publicatie getiteld Japanese Tales of Mystery and Imagination van Tuttle. Gezien de vertaler Japans sprak maar niet kon lezen, en Edogawa Engels kon lezen, maar niet kon schrijven, vervulden ze dit werk op basis van mondelinge interacties: Edogawa las luidop zinnen voor en keek daarna de uitgeschreven Engelse vertaling na.

Tijdens de late jaren 1940 en 1950 promootte Edogawa het werk van zijn vriend Jun'ichi Iwata (1900–1945), een antropoloog die onderzoek deed naar homoseksualiteit in Japan.Angles, Writing the Love of Boys, pp. 226-267.

Tijdens de jaren na de Tweede Wereldoorlog werden verschillende boeken van Edogawa verfilmd. Ook na zijn dood in 1965 volgden er nog verfilmingen. Edogawa, die leed aan verschillende gezondheidsproblemen zoals atheromatose en de ziekte van Parkinson, stierf aan een hersenbloeding. Hij werd begraven op het Tama Kerkhof te Fuchu nabij Tokio.

De Edogawa Ranpo Prijs (江戸川乱歩賞 Edogawa Ranpo Sho), genoemd naar Edogawa Rampo, is een Japanse literatuursprijs die sinds 1955 jaarlijks wordt uitgedeeld. De winnaar ontvangt een geldprijs van ¥10 miljoen en wordt gepubliceerd door Kodansha.

Hoofdwerken

Detective Kogoro Akechi boeken Kortverhalen

Romans

Romans voor jongeren

Op zich staande mystery romans en novella's

Kortverhalen

Bewerkingen van Westerse mystery romans Bewerking van The Red RedMeines van Eden Phillpotts Bewerking van The Hanged Man of Saint-Pholien van Georges Simenon Bewerking van Murder among the Angells van Roger Scarlett

Essays The Horrors of Film (1925) Spectral Voices (1926) Confessions of Rampo (1926) The Phantom Lord (1935) A Fascination with Lenses (1936) My Love for the Printed Word (1936) Fingerprint Novels of the Meiji Era (1950) Dickens vs. Poe (1951) A Desire for Transformation (1953) An Eccentric Idea (1954)

The Edogawa Rampo Reader bevat 10 essays.

Categorie:Japans schrijver Categorie:Pseudoniem