De scheepstimmerman is een kunstwerk in Amsterdam-Noord.
De beeldhouwer Johan Polet kreeg de opdracht in 1954 van de gemeente Amsterdam. Polet was na de Tweede Wereldoorlog in ongenade gevallen omdat hij lid was geweest van de Kultuurraad. Hij werd daardoor uitgesloten van lidmaatschap van de Nederlandse Kring van Beeldhouwers en kreeg geen overheidsopdrachten meer.Y. Koopmans, Johan Polet: beeldhouwer, 's-Gravenhage: Sculptuur Instituut, 2018, 104-107. Het beeld van De Scheepstimmerman was weer zijn eerste grote opdracht.
De gemeente vroeg om een beeld voor het Enkhuizerplein in Tuindorp Nieuwendam. Polet ging op zoek naar verhalen in het archief van Nieuwendam en vond inspiratie bij de scheepsbouw. Die scheepsbouw in het Noord-Hollandse dorp werd het uitgangspunt voor het beeld.De Tijd, 31 mei 1958, Het menselijke voorop, Johan Polet Ook voor Polet persoonlijk was de scheepsbouw relevant, zijn schoonvader was namelijk werkzaam in deze tak.Hij was getrouwd met Adriana Cornelia van Kuijk, dochter van Adriana Hulst en scheepsmaker Willem van Kuijk.
De firma Van Tetterode voerde het ontwerp van Polet uit in steen.Het Parool, 26 mei 1959, Beeld voor Nieuwendam Het beeld werd in juni 1960 geplaatst. Het stelt een scheepstimmerman voor met in zijn linkerhand een scheepsribbe en in zijn rechterhand een dissel. Het beeld van Frans kalksteen (schelpkalksteen, vaurion) en sokkel (Zweeds graniet) zijn samen 3,65 meter hoog.Algemeen Handelsblad, 30 juni 1960, De Scheepsbouwer
2026 Op 16 juli 2026 werd in Het Parool (rubriek Blikvangers) uitgebreider ingegaan op het beeld. Kees Keijer van de kunstredactie meldde dat het beeld, ook wel de scheepsbouwer genoemd, in eerste instantie kleiner zou worden uitgevoerd. Dat was toe te schrijven aan het verkrijgen van een erfenis, waardoor Polet geen rechten meer kon ontlenen aan gemeentesubsidies, bijstand en toelagen uit werkverschaffingspotjes. Een andere gemeentelijke instantie stelde wel geld beschikbaar en daardoor kon het beeld zo groot worden als het uitgevoerd is. Polets wens om het beeld in brons (makkelijker en duurzamer in zijn ogen) te gieten werd niet ingewilligd. Omdat Polet daartoe te oud was werd het beeld bij Van Tetterode vervaardigd in kalksteen.
Categorie:Beeld in Amsterdam-Noord