thumb|Dwarsdoorsnede van een menselijke scheenbeenzenuw
Het perineurium is de beschermende mantel om de primaire bundels van de zenuwvezels, om de fascikels van het perifere zenuwstelsel. Een endoneuriale zenuwvezel is een zenuwvezel of axon met de beschermende schede, het endoneurium daar omheen. Er gaat een aantal endoneuriale zenuwvezels naast elkaar door een fascikel. Het perineurium reguleert de externe krachten die bij het strekken optreden en vormt samen met de endoneuriale zenuwvezels de bloed-zenuwbarrière. Het perineurium breekt als laatste als er een te grote trekkracht op de zenuw wordt uitgeoefend. Bij grotere zenuwen worden verschillende fascikels met haarvaten en vetweefsel op hun beurt weer door het epineurium omgeven, dat de zenuwen in het omliggende weefsel fixeert.
Het perineurium is een glad, transparant membraan dat gemakkelijk kan worden verwijderd. Dit in tegenstelling tot het epineurium dat uit een stevig en mechanisch sterk weefsel bestaat, dat niet gemakkelijk met een naald is door te prikken. De dikte van het perineurium wordt dunner naarmate de vertakking van de zenuw verder toeneemt, totdat het in de kleinere takken tot een dunne laag afgeplatte cellen wordt gereduceerd.
Het perineurium bestaat uit bindweefsel, dat een duidelijke lamellaire rangschikking heeft met één tot zeven of acht concentrische lagen. De daarbij behorende cellen worden perineuriale cellen genoemd, die uit epithelioïde myofibroblasten bestaan. Perineuriale cellen worden soms aangeduid als myo-epithelioïd vanwege hun epithelioïde en myofibroblastoïde eigenschappen, zoals een zonula occludens, gap junctions, externe lamina en samentrekbaarheid.
Categorie:Weefsel Categorie:Zenuwstelsel