miniatuur|373px|Schets van een axonotmesis thumb|Groeikegel van een axon Axonotmesis is beschadiging van een zenuw in het perifere zenuwstelsel, waarbij de axonen stuk zijn, maar de isolatiemantels in tact zijn gebleven. Door deze beschadiging treedt, afhankelijk van het type zenuw, een parese (verlamming), spieratrofie en/of gevoelsstoring op. Ook functies van het autonome zenuwstelsel worden hierdoor beïnvloed.
De proximale stomp van de axon vormt een groeikegel en groeit in de isolatiemantel naar de betreffende spier. Dit gebeurt met een snelheid van ongeveer een millimeter per dag. Met behulp van fysiotherapie kan de groeisnelheid oplopen tot drie mm per dag. Bij deze beschadiging is volledig herstel mogelijk.
Indeling zenuwbeschadigingen Volgens de classificatie van de Britse orthopedische chirurg Sir Herbert Seddon (1903–1977) worden naar oplopende ernst van de zenuwbeschadiging de volgende soorten onderscheiden: Neurapraxie Axonotmesis Neurotmesis
220pxSchema van een intacte zenuw 220px Neurapraxie De zenuw kan tijdelijk geen elektrische signalen doorgeven 220px Axonotmesis De axonen zijn stuk, maar de isolatiemantel (groen) is intact gebleven. 220px Neurotmesis Zowel de axonen als de isolatiemantel zijn stuk.
Categorie:Weefsel Categorie:Zenuwstelsel