Wereldkampioenschap voetbal 1962 (kwalificatie UEFA)

In totaal schreven 30 teams van de UEFA zich in voor de kwalificatie van het Wereldkampioenschap voetbal 1962.

Ethiopië en Israël deden ook mee aan deze kwalificatie. De teams werden verdeeld in 10 groepen. De winnaars van de groepen 1 tot en met 8 kwalificeerden zich voor het hoofdtoernooi. De winnaars van de groepen 9 en 10 spelen een intercontinentale play-off. De kwalificatie duurde van 25 september 1960 tot en met 26 november 1961.

Gekwalificeerde landen FIFA-lidConfederatieBesteprestatie UEFA Winnaar groep 1 5e 1 1934 1954 0 KwartfinaleUEFA Winnaar groep 2 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t. UEFA Winnaar groep 3 5e 3 1934 1958 1 Kampioen UEFA Winnaar groep 4 5e 3 1934 1962 0 TweedeUEFA Winnaar groep 5 2e 2 1958 1958 0 KwartfinaleUEFA Winnaar groep 6 4e 4 1950 1958 0 KwartfinaleUEFA Winnaar groep 7 5e 1 1934 1954 2 WinnaarUEFA Winnaar groep 8 5e 3 1934 1958 0 Tweede UEFA play-off (UEFA–CAF) 3e 1 1934 1950 0 Vierde UEFA play-off (UEFA–AFC) 5e 4 1930 1958 0 Halve finale

Groepen en wedstrijden Legenda

Groep 1 Na het WK van 1958, waar Zweden een tweede plaats haalde nam het definitief afscheid van de generatie Gre-No-Li, Gunnar Gren en Nils Liedholm gingen met voetbalpensioen; Gunnar Nordahl speelde al niet meer voor zijn land. Zweden begon de kwalificatie goed met een 2-0-zege op België, waar de 17-jarige Paul van Himst zijn debuut maakte. Van Himst scoorde een maand later zijn eerste doelpunt voor de Rode Duivels, maar de wedstrijd tegen Zwitserland ging met 2-4 verloren en na een nieuwe nederlaag tegen Zwitserland was België uitgeschakeld.

De strijd ging tussen Zweden en Zwitserland, voor de eerste confrontatie stond Zwitserland op kop met vier punten uit twee wedstrijden; Zweden had twee punten uit een wedstrijd. Zweden won in eigen huis met grote cijfers, 4-0 met twee treffers van Rune Börjesson. Na een 0-2-zege in Brussel zou Zweden genoeg hebben aan een gelijkspel in Bern om zich te plaatsen, de Zwitsers waren zeker nog kansrijk, aangezien het doelsaldo niet beslissend was. Elf minuten voor tijd leek Yngve Brodd Zweden naar Chili te schieten met de 2-2 gelijkmaker, maar twee minuten later zorgde Norbert Eschmann voor vreugde onder de 50.000 toeschouwers: 3-2. Twee weken later was al de play-off-wedstrijd in West-Berlijn, in een goed gevuld Olympisch Stadion in Berlijn leek Brodd weer de held te worden voor de Zweden, maar tussen de 67e en 72e minuten scoorden Heinz Schneiter en Charles Antenen voor de Zwitsers, waarna de Zwitsers zich voor de vijfde keer kwalificeerden voor het WK. PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.430199062.4301103+763.4004310–70

Omdat Zweden en Zwitserland gelijk eindigden werd er een extra play-off gespeeld op neutraal terrein om te bepalen welk land door mocht naar het hoofdtoernooi.

play-off

Groep 2 Na het sterke WK in 1958, waar Frankrijk succesvol was met een derde plaats, was het als enige Westers land een van de vier deelnemers aan het eerste Europees kampioenschap. Het mocht het toernooi organiseren, maar eindigde op de laatste plaats. Voor de kwalificatie was Bulgarije de belangrijkste tegenstander, dat in vier kwalificatiepogingen alleen van Noorwegen wist te winnen. In december 1960 won de ploeg met 3-0 van Bulgarije; alle treffers vielen in de tweede helft. In de beslissende wedstrijd tegen Bulgarije deden de twee vedetten van het laatste WK niet mee: Just Fontaine die veel blessureproblemen had en al zijn laatste interland had gespeeld en Raymond Kopa die nauwelijks nog werd opgeroepen. Frankrijk had genoeg aan een gelijkspel, maar moest een minuut voor tijd een nederlaag incasseren. Er werd een maand later een play-offwedstrijd gespeeld in Milaan; vroeg in de tweede helft scoorde Dimitr Yakimov de winnende treffer namens de Bulgaren en Bulgarije zou debuteren op een WK. {| class="wikitable" style=" text-align:left; font-size:95%" |- align=center bgcolor=#efefef !width=20|Pos !width=165|Land !width=20|Wed !width=20|Win !width=20|Gel !width=20|Ver !width=20|DV !width=20|DT !width=30|+/− !width=20|Pnt |-style="background:#ccffcc;" |1.|| |4 |3 |0 |1 |6 |4||+2 |6 |-style="background:#ffdddd;" |2.|| |4 |3 |0 |1 |10 |3||+7 |6|- |3.|| |4 |0 |0 |4 |3 |12||–9 |0|}

Bulgarije en Frankrijk eindigden gelijk. Er werd een extra play-off gespeeld op neutraal terrein om te bepalen welk land zich voor het hoofdtoernooi kwalificeert. play-off

Groep 3 West-Duitsland had afscheid genomen van de generatie, die in 1954 wereldkampioen was geworden, zoals Fritz Walter en Helmut Rahn. Belangrijkste tegenstander in de kwalificatie was Noord-Ierland; op het laatste WK hield het de toenmalige wereldkampioen op een gelijkspel. De eerste wedstrijd was meteen de cruciale van deze cyclus, West-Duitsland ging op bezoek in Belfast, na een 1-1-ruststand nam Noord-Ierland een 2-1-voorsprong in de 51e minuut, die binnen vier minuten werd omgezet in 2-3 voorsprong voor de Duitsers. De eindstand werd 3-4; alle Noord-Ierse doelpunten werden gescoord door Billy McAdams, Hamburger SV-spits Gert Dörfel scoorde twee keer voor de Duitsers. Een maand later won Duitsland ook de tweede uitwedstrijd van Griekenland, waardoor Duitsland zich op een gemakkelijke manier plaatste voor het WK in Chili. PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.4400115+682.410378–123.410338–52

Groep 4 Na de Hongaarse revolutie en de daaropvolgende exodus van de Hongaarse sterren, waardoor de resultaten terugvielen, kwam er een nieuwe lichting onder aanvoering van de jonge Florian Albert, die al op 20-jarige leeftijd debuteerde voor zijn land. Tegenstanders van de Hongarije in de kwalificatie waren Oost Duitsland en Nederland, dat na het wegvallen van het "Gouden Binnentrio" in een overgangsfase zat. Van deze drie stopte Abe Lenstra in 1959, Kees Rijvers in 1960 en Faas Wilkes deed nog mee in de thuiswedstrijd tegen Hongarije.

Die wedstrijd verloor Nederland kansloos met 0-3, alle doelpunten vielen in de eerste helft. Na een eerdere 2-0-zege op Oost-Duitsland en een gelijkspel tussen Nederland en Oost-Duitsland in Leipzig kwalificeerde Hongarije zich door met 2-3 te winnen van Oost Duitsland. De wedstrijd tussen Nederland en Oost-Duitsland ging niet door, onder druk van de NAVO verstrekte de Nederlandse overheid geen visa aan Oost-Duitse sporters vanwege de bouw van de Berlijnse Muur. De laatste wedstrijd had geen belang, Nederland nam in en tegen Hongarije een 2-0 voorsprong door twee treffers van de uitblinkende Tonny van der Linden en kwam na de gelijkmaker met 2-3 voor door Henk Groot. De eindstand werd uiteindelijk 3-3.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.4310115+672.302147–323.301236–31

Groep 5 De eerste Europees kampioen de Sovjet Unie had als meest serieuze tegenstander Turkije, dat in tegenstelling tot het vorige WK weer werd opgenomen in de Europese zone. Beide landen wonnen al hun wedstrijden van Noorwegen, waardoor de directe confrontaties beslissend waren. Valeri Voronin was de matchwinner in de wedstrijd in het Lenin Stadion, waar 102.000 toeschouwers getuige waren van de Russische zege. De laatste wedstrijd in Turkije was beslissend, bij een Turkse zege zou er een beslissingswedstrijd gespeeld moeten worden. De Russen lieten het niet zover komen, ze namen al snel een 0-2 voorsprong en kwalificeerden zich simpel voor hun tweede WK.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.4400113+882.420244043.4004311–80

Groep 6 Het Portugese voetbal was in opkomst, in 1961 won Benfica FC de Europa Cup der Landskampioenen door met 3-2 van FC Barcelona te winnen, een jaar later prolongeerde Benfica deze titel door met 5-3 van Real Madrid te winnen. Het nationale team hoopte hiervan te profiteren, hoewel het nationale team slechts een keer had gewonnen in vijf kwalificatie-reeksen. Die zege was wel bemoedigend, vier jaar geleden won Portugal met 3-0 van tweevoudig wereldkampioen Italië. Het team trof het niet met de loting, tegenstander was Engeland, dat nadat het team spelers kwijtraakte in 1958 door de Vliegramp van München weer op oorlogssterkte kwam en met overlevende van die ramp Bobby Charlton als een middenvelder van formaat had.

Anderhalve week voordat vier Benfica-spelers de Europa Cup finale moesten spelen ontmoetten Portugal en Engeland elkaar in een heet Lissabon. Na een gelijkmatige eerste helft profiteerde de Portugees José Águas van een misverstand tussen Bryan Robson en doelman Ron Springett. De Engelsen hadden daarna het initiatief en scoorde acht minuten voor tijd via verdediger Ron Flowers de gelijkmaker.

Voor de beslissende wedstrijd op Wembley verloor Portugal met 4-2 van Luxemburg, dat alle zeventien eerdere kwalificatiewedstrijden verloren had. Ady Schmit scoorde drie keer voor het groothertogdom, Eusebio maakte in zijn debuutwedstrijd zijn eerste doelpunt. Portugal moest nu winnen van Engeland om een beslissingswedstrijd af te dwingen. Voor 100.000 toeschouwers was dat teveel gevraagd, Engeland kwam al na acht minuten op een 2-0 voorsprong en plaatste zich voor Chili. Portugal kwam niet verder dan een schot van José Âguas op de lat, maar dat het elftal potentie had, was wel duidelijk.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.4310162+1472.411297+233.4103521–162

Groep 7 Voor het WK van 1958 plaatste Israël zich voor de eindronde zonder een wedstrijd te spelen, omdat alle islamitische tegenstanders niet tegen Israël wilde spelen. Op het laatste moment voerde FIFA een play-offwedstrijd in tegen een Europees land (Wales), aangezien geen land zich meer kon plaatsen zonder te spelen. Om dit te voorkomen voor het WK van 1962 werd Israël ingedeeld met twee landen die wel wilden spelen tegen Israël, waarna de winnaar van deze wedstrijden speelde tegen een Europees land.

Nadat Israël Cyprus versloeg, speelde het tegen een Afrikaans land. Ethiopië, geregeerd door Haile Selassie had als enig Afrikaans land diplomatieke betrekkingen met Israël en speelde twee wedstrijden in Israël, beide wedstrijden werden door Israël gewonnen. De laatste horde was tweevoudig wereldkampioen Italië, het team plaatste zich doordat Roemenië zich terugtrok. In de eerste wedstrijd nam Israël een 2-0 voorsprong in de tweede helft, waarna Italië in de tweede helft orde op zaken stelde: 4-2, Mario Corso scoorde de laatste twee doelpunten. In de tweede wedstrijd in Turijn stelde Italië orde op zaken en won met 6-0, waarbij de genaturaliseerde Argentijn Omar Sivori vier maal scoorde. Eerste rondeIsraël wint met 7–2 over twee wedstrijden en plaatst zich voor de tweede ronde.Tweede rondeIsraël wint 4–2 over twee wedstrijden en plaatst zich voor de finaleronde.

FinaleItalië wint met 4–2 en kwalificeert zich voor het hoofdtoernooi. Groep 8 Tsjecho-Slowakije en Schotland werden allebei in de laatste twee WK's in de eerste ronde uitgeschakeld en moesten elkaar uitschakelen om de eindronde te halen. Ierland was vooraf een outsider, maar was geen partij voor de Schotten in de eerste twee wedstrijden en gaf de Schotten een voorsprong voor de wedstrijden tegen de Tsjechen. Schotland was geen partij voor de Tsjechen in de uitwedstrijd (4-0) en stonden na een uur met 1-2 achter in de thuiswedstrijd. Toen stond de nog jonge Denis Law op en hij scoorde twee maal achter elkaar en zorgde voor een voorsprong van de Schotten in de kwalificatie-groep.