Almodis van La Marche (1020 - 17 november 1071We weten uit hetNecrologium van San Cucufate (= (ed.), Los condes de Barcelona vindicados, y cronología y genealogía de los reyes de España considerados como soberanos independientes de su marca, II, Barcelona, 1836, p. 46) dat ze overleden is op 17 november en uit verkoopsakte van gravin Amelia van haar gebieden aan Raymond Berengarius I en haar zus Almodis van 22 april 1071 (= Idem, p. 46) weten we dat ze ten vroegste op 17 november 1071 kan zijn gestorven.) was de dochter van Bernard I, graaf van La Marche en Amelia van Rasès. Leven Huwelijk met Hugo V van Lusignan (ca. 1038-1040) Ze huwde omstreeks 1038 met Hugo V van Lusignan, met wie ze twee zonen en een dochter had:Chronicon Sancti Maxentii Pictavensis s.a. 1059 (= (edd.), Chroniques des églises d'Anjou, Parijs, 1869, p. 401). Gearchiveerd op 17 november 2021. Hugo VI van Lusignan (circa 1039 - 1102) Jordan van Lusignan Melisende van Lusignan ∞ voor 1074 Simon I, burggraaf van Parthenay Het huwelijk van Hugo met Almodis werd wegens te nauwe bloedverwantschap ontbonden. Huwelijk met Pons van Toulouse (1040-1053) Hugo arrangeerde rond 1040, Les noces du comte: mariage et pouvoir en Catalogne (785-1213), Parijs, 1995, p. 259. Gearchiveerd op 27 december 2021. voor zijn vrouw een huwelijk met Pons, graaf van Toulouse. Met hem had Almodis meerdere kinderen: Willem IV, graaf van Toulouse, overleden in 1094 Raymond van Saint-Gilles, overleden in 1105, graaf van Toulouse en graaf van Tripolis Hugo, in 1063 geattesteerd Almodis, in 1079/1132 geattesteerd, de latere echtgenote van Peter, graaf van Melgueil, overleden na 1085 Geschaakt door Raymond Berengarius I van Barcelona (1053/1054) In juni 1053 was ze nog Pons' echtgenote,Akte van de vereniging van de abdij van Mossaic met de abdij van Cluny van 29 juni 1053 (= (edd.), Histoire Générale de Languedoc, III, Toulouse, 1841, pp. 518-519, nr. CLVII). Gearchiveerd op 27 december 2021. maar kort daarop werd ze door Raymond Berengarius I, graaf van Barcelona, met hulp van de vloot van zijn moslimbondgenoot, de emir van Tortosa, die haar tijdens een oponthoud in Narbonne gevangen nam, ontvoerd., Les noces du comte: mariage et pouvoir en Catalogne (785-1213), Parijs, 1995, p. 261 (= Kitab al-Rawd al-Mitar). Gearchiveerd op 27 december 2021. In andere bronnen vinden we echter dat het juist Almodis zou zijn geweest die Raymond Berengarius I zou hebben verleid.Willem van Malmesbury, Gesta regum Anglorum IV 388 (= (ed.), II, Londen, 1840, p. 602).

Huwelijk met Raymond Berengarius I van Barcelona (1054-1071) Raymond Berengarius huwde vervolgens met haar, hoewel beiden reeds waren getrouwd. Reeds in het volgende jaar wordt het paar in een document met hun tweelingszonen geattesteerd.Schenkingsakte aan de abdij van Barberà van 25 maart 1054 (= (ed.), Colleció Diplomática de la casa de Temple de Barberà (945-1212), Barcelona, 1997, p. 70, nr. 3). Paus Victor II excommuniceerde Almodis en Raymond Berengarius in 1056 wegens dit huwelijk. Het paar kreeg vier kinderen: Raymond Berengarius II, graaf van Barcelona 1076–1082 Berengarius Raymond II, graaf van Barcelona 1082–1096 Inés, de latere echtgenote van Guigues III, eerste graaf van Viennois (Huis Albon) Sancha, de latere echtgenote van Willem Raymond, graaf van Cerdanya

Ondanks deze omstandigheden hield Almodis contact met haar kinderen en ook haar voormalige echtgenoten. In 1066/1067 reisde ze naar Toulouse voor het huwelijk van haar dochter Almodis. Enkele jaren tevoren, in 1060, was haar eerste echtgenoot Hugo V van Lusignan tegen zijn leenheer, Willem VIII, hertog van Aquitanië, opgestaan, om Almodis' zoon uit haar tweede huwelijk, Willem IV van Toulouse, te ondersteunen. Vermoord door haar stiefzoon (1071) Haar derde echtgenoot had uit een vorig huwelijk een zoon en erfgenaam, Peter Raymond (Pere Ramon). Deze wantrouwde Almodis en haar invloed op zijn vader en was ervan overtuigd, dat ze trachtte hem ten gunste van haar eigen zonen te verdringen. Vanuit deze motieven zou hij haar uiteindelijk vermoorden.Gesta Comitum Barcinonensium 11 (= (ed.), Recueil des Historiens des Gaules et de la France, XI, Poitiers, 1876², p. 290). Gearchiveerd op 25 april 2021. Voor deze misdaad werd Peter Raymond onterfd en uit Catalonië verbannen.

Noten

Bronnen Chronicon Sancti Maxentii Pictavensis s.a. 1059 (= (edd.), Chroniques des églises d'Anjou, Parijs, 1869, p. 401). (huwelijken) Gesta Comitum Barcinonensium 11 (= (ed.), Recueil des Historiens des Gaules et de la France, XI, Poitiers, 1876², p. 290). (haar moord) Willem van Malmesbury, Gesta regum Anglorum IV 388 (= (ed.), II, Londen, 1840, p. 602). Necrologium van San Cucufate (= (ed.), Los condes de Barcelona vindicados, y cronología y genealogía de los reyes de España considerados como soberanos independientes de su marca, II, Barcelona, 1836, p. 46.) (overleden op 17 november) Verkoopsakte van gravin Amelia van haar gebieden aan Raymond Berengarius I en haar zus Almodis van 22 april 1071 (= (ed.), Los condes de Barcelona vindicados, y cronología y genealogía de los reyes de España considerados como soberanos independientes de su marca, II, Barcelona, 1836, p. 46.) Akte van de vereniging van de abdij van Mossaic met de abdij van Cluny van 29 juni 1053 (= (edd.), Histoire Générale de Languedoc, III, Toulouse, 1841, pp. 518-519, nr. CLVII). Schenkingsakte aan de abdij van Barberà van 25 maart 1054 (= (ed.), Colleció Diplomática de la casa de Temple de Barberà (945-1212), Barcelona, 1997, p. 70, nr. 3). Schenkingsakte van een kerk aan abdij van Lérins van 2 januari 1068 (= (edd.), Cartulaire de l’abbaye de Lérins, I, Parijs, 1883, pp. 280-281, nr. CCLXXIV).

Referenties

, Les noces du comte: mariage et pouvoir en Catalogne (785-1213), Parijs, 1995. , The Conquest of Christian and Muslim Spain, Oxford, 1995.

Categorie:Persoon in de 11e eeuw Categorie:Vermoord heerser