De Julianakerk was een Nederlandse Hervormde Kerk in de wijk Heijplaat in Rotterdam-Charlois.
Geschiedenis De kerk, die vernoemd was naar prinses Juliana, werd in 1930 gebouwd en gefinancierd door scheepswerf RDM. In 2007 werd de kerk buiten gebruik gesteld, maar tot in 2011 werd ze nog deels gebruikt voor diensten van de Protestantse Gemeente Rotterdam-Zuid. Hierna kwam de kerk te koop te staan. Het gebouw was tot eind 2016 nog in gebruik voor vieringen van diverse christelijke geloofsgemeenschappen alsook voor bruiloften en begrafenissen.
Begin 2017 kwam het gebouw in handen van een particulier, die er een woning en atelier vestigde.
Brand In de avond van 6 augustus 2017 brak er een grote brand uit in het voormalige kerkgebouw. Het dak ging geheel verloren en ook de torenspits stortte in. De brandweer beschouwde het gebouw als verloren en liet het gecontroleerd uitbranden.Grote brand verwoest voormalige Julianakerk Rotterdam, rd.nl, 7 augustus 2017. Gearchiveerd op 7 augustus 2017.
De oorzaak van de brand is nooit met zekerheid vastgesteld, al wordt er uitgegaan van een oude schakelaar die de brand zou hebben veroorzaakt.
thumb|250px|none|De kerk na de brand
Herontwikkeling na de brand
Na de brand van 6 augustus 2017 bleef van de Julianakerk voornamelijk de kerktoren en een deel van de buitenmuren behouden. In de daaropvolgende jaren werden plannen ontwikkeld om de restanten van het gebouw te integreren in een woonproject onder de naam Hof van Juul (later Wonen bij Juul). Het project werd ontwikkeld door HA-HA Design & Development van architecten Nima Morkoç en Matthijs van Mullingen en uitgevoerd door BIK-bouw. De vier gerealiseerde woningen vallen binnen de contouren van de voormalige kerk. Daarbij is een aanzienlijk deel van de historische muren en de karakteristieke toren behouden. miniatuur|Herontwikkeling van de Julianakerk met soft capping op de ruïnemuren. In het kader van de conservering van de overgebleven ruïnemuren werd op delen van het historische metselwerk een soft capping systeem toegepast. Soft capping is een conserveringstechniek waarbij een vegetatielaag wordt aangebracht op de bovenzijde van historische muren om deze te beschermen tegen weersinvloeden, temperatuurschommelingen en versnelde erosie. De toepassing bij de Julianakerk bestaat uit een vegetatiepakket met sedumbeplanting op een waterregulerende substraatlaag, waarmee de resterende muren duurzaam worden beschermd als onderdeel van de herontwikkeling.
Categorie:Verdwenen kerkgebouw in Rotterdam Categorie:Protestants kerkgebouw in Rotterdam Categorie:Charlois Categorie:Bouwwerk in Rotterdam-Zuid