Dit is een overzicht van de beste tennissers en tennissters van Oostenrijk, alle enkelspeltitels van Oostenrijkse tennissers en tennissters en alle tennistoernooien in Oostenrijk.
Historie Tot 1902 Het begin van de tennissport in Oostenrijk Het moderne tennis - oorspronkelijk »Lawn Tennis« (grastennis) genoemd, werd in 1873/74 door een Engelse majoor genaamd Walter C. Wingfield bedacht. De sport bereikte binnen korte tijd een grote populariteit onder de verheven sociale klassen van Groot-Brittannië. De verspreiding van de sport over het continent gebeurde aanvankelijk hoofdzakelijk door emigranten uit Engeland, die zich vooral in de grote steden en handelscentra evenals in kuuroorden gevestigd hadden. Reeds in 1874 brachten Engelse gasten het tennis naar het Duitse kuuroord Bad Homburg. De sport bereikte Oostenrijk - door de grote geografische afstand tot Engeland - een aantal jaren later. In 1877 organiseerde diplomaten van de Britse ambassade in Wenen, de eerste tenniswedstrijd in Oostenrijk. De wedstrijd vond niet plaats op gras - aangezien gras niet zo goed gedijde als in Engeland, maar op cementbodem van een rolschaatshal (gelegen naast de "Wiener Eislauf-Vereinsplatz").
Een spel van de bovenklasse in private kring op privé tennisbanen De financiële baron Nathaniel Rothschild liet de eerste tennisbaan in Oostenrijk aanleggen in zijn eigen park (aan de Theresianumgasse in Wenen). Hij nodigde o.a. gasten uit de hogere sociale klassen en Britse diplomaten uit om te tennissen. Rothschild werd daarom door de krant het Wiener Salonblatt in 1985 de verdienste toegeschreven, het tennis naar Wenen verplaatst te hebben. Naast Rothschild hoorde vooral ook vorst Heinrich Liechtenstein, die in diens park in Wenen een tennisbaan bouwde, evenals graaf Gyula Széchényi en graaf Anton Apponyi met dier privé tennisbanen in respectievelijk Reichenau en Marchegg, tot de pioniers van het tennis in Oostenrijk.
Spoedig volgde talrijke aristocraten, die op dier bezittingen eveneens tennisbanen lieten aanleggen. Bijvoorbeeld: vorst Auersperg, prins Hohenlohe, grafin Zichy en graaf Felix Harnoncourt-Unverzagt in Wenen, graaf Johann Harrach in Bruck an der Leitha, graaf Niki Esterhàzy in Pottendorf, baron Franz von Schloißnigg in Ebergassing, barones Priska von Moser in Achau en Ebenfurth. Het tennis werd het lievelingsspel van de bovenklasse.
De eerste verenigingen, toernooien en kampioenschappen De eerste tennisvereniging van Oostenrijk werd opgericht in Wenen in 1883 onder de naam "Adeliger Tennis-Club". De vereniging onder leiding van vorstin Esterhàzy-Croy begon als privéclub met bijzondere exclusiviteit. De vereniging begon met twee asfaltbanen, gelegen in "Tiergarten am Schüttel" in het park Prater. Het tennispark lag geheel verborgen tussen bomen en struiken en gold destijds als een van de mooiste van Europa. In 1885 volgde een tweede vereniging in Wenen: de "Wiener Lawn-Tennis-Club".Tennis in Österreich SWS-Rundschau
1902 tot 1945 Arthur Zborzil (WAC) en de Pragenaar Felix Pipes wonnen in 1912 wonnen op de Olympische Zomerspelen in Stockholm (Zweden) zilver in het dubbelspel, welke de enige olympische tennismedaille tot op heden is. Op 1 maart 1913 was de Oostenrijkse tennisbond een van de twaalf nationale bonden die de Internationale Tennisfederatie (ITF) oprichtte. In de Eerste Oostenrijkse Republiek na 1918 namen de Oostenrijkse tennisprestaties af. De Davis Cup-successen bleven uit. In de eerste helft van de 20e eeuw bereikte de Oostenrijkse tennissers slechts zesmaal de derde ronde.
Franz Matejka was tussen 1926 en 1934 met zes nationale titels de absolute nummer 1 in Oostenrijk. Zijn klasse bewees hij in een exhibitiewedstrijd tegen de Amerikaanse tienvoudig Grand-Slam-kampioen William Tilden in Wenen. Matekja verloor in drie sets met 2-6, 5-7, 5-7. In de begin jaren 1930 voegden Adam Baworowski en Georg von Metaxa zich bij de nationale top. In 1935 kwam daar de destijds 20-jarige Hans Redl bij. Na de "aansluiting", de annexatie van Oostenrijk in nazi-Duitsland, in maart 1938, besloot Baworoski om zich te naturaliseren tot Pool en zich aan te sluiten bij het Poolse Davis Cup team. Hij wilde namelijk de nalatenschap van zijn Poolse familie niet verliezen. Redl en Metaxa stonden daarentegen gezamenlijk in het Davis Cup-team van nazi-Duitsland, dat in 1938 winnaar werd van de Europese Zone, maar verloor in de inter-zone finale tegen Australië. De Tweede Wereldoorlog eindigde voor een enkele tennisspeler tragisch: Metaxa stierf bij een artillerieaanval van het westfront in december 1944 en Bawarowski werd storf omstreeks begin 1943 tijdens de Slag om Stalingrad.
1945 tot heden Het tennis in Oostenrijk heeft zich sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945 ontwikkeld van een voornamelijk elitaire sport tot een breed beoefende succesvolle tak van sport. Gedurende de tweede helft van de twintigste eeuw en het begin van de eenentwintigste eeuw leverde Oostenrijk meerdere topspelers af die zowel nationaal als internationaal naam maakten.
Heropbouw en groei (1945–1970) Na de oorlog begon de wederopbouw van sportverenigingen, waaronder tennisclubs, die tijdens de oorlogsjaren in verval waren geraakt. Tennis bleef in deze periode nog voornamelijk een sport voor de hogere sociale klasse, mede door de beperkte beschikbaarheid van banen en uitrusting. In de jaren ’60 begon tennis echter aan populariteit te winnen, mede dankzij de oprichting van regionale tennisbonden en toernooien.
Doorbraak op internationaal niveau (1970–1990) Vanaf de jaren zeventig begon Oostenrijk internationaal zichtbaarder te worden op tennisgebied. Een van de eerste spelers die succes boekte was Hans Kary, die in de jaren ’70 enkele ATP-wedstrijden speelde. De echte internationale doorbraak kwam echter met Thomas Muster in de late jaren '80. Muster, een linkshandige gravelspeler, behaalde in 1995 de nummer 1-positie op de ATP-wereldranglijst en won datzelfde jaar Roland Garros. Hij geldt als een van de beste gravelspelers van zijn generatie.
Het absolute hoogtepunt van het Oostenrijkse teamtennis kwam in 1990, toen Oostenrijk de halve finale van de Davis Cup bereikte — tot op heden het beste resultaat in de geschiedenis van het land in deze competitie. Het team, met Thomas Muster als kopman en verder bestaande uit Horst Skoff, Alex Antonitsch en Gilbert Schaller, versloeg achtereenvolgens Frankrijk en Joegoslavië. Vooral de kwartfinale-overwinning op Joegoslavië, met spelers als Goran Ivanišević, werd beschouwd als een zwaarbevochten en historische prestatie. In de halve finale trof Oostenrijk het topteam van de Verenigde Staten, met onder anderen Andre Agassi en Michael Chang. De ontmoeting vond plaats op gravel in het Prater-Stadion in Wenen en trok over het hele weekend meer dan 40.000 toeschouwers. Ondanks een sterke inzet van met name Thomas Muster, die beide enkelspelen wist te winnen, verloor Oostenrijk nipt met 2–3. Het resultaat werd desondanks beschouwd als een historische prestatie.
Professionalisering en verbreding (1990–2010) Na het succes van Muster kende het Oostenrijkse tennis een periode van consolidatie. Er ontstond meer aandacht voor jeugdontwikkeling via de Oostenrijkse tennisbond (ÖTV) en het aantal spelers op nationaal niveau groeide. Bekende spelers uit deze periode zijn onder meer Stefan Koubek en Jürgen Melzer. Melzer boekte successen zowel in het enkel- als in het dubbelspel, en bereikte in 2010 de halve finale van Roland Garros in het enkelspel.
Moderne tijd en nieuwe successen (2010–heden) In de jaren 2010 groeide Dominic Thiem uit tot de nieuwe vaandeldrager van het Oostenrijkse tennis. Hij brak door op de ATP-tour in 2014 en won in 2020 de US Open, waarmee hij de eerste Oostenrijkse man werd die een Grand Slam won sinds Muster. Thiem bereikte ook drie andere Grand Slam-finales en stond in 2020 op de derde plaats van de wereldranglijst. Zijn succes leidde tot een hernieuwde interesse in tennis onder de Oostenrijkse jeugd.
Ook in het damestennis werden successen geboekt, zij het op bescheidener schaal. Speelsters zoals Barbara Schett en Tamira Paszek bereikten respectabele posities op de WTA-ranking, met meerdere Grand Slam-deelnames.
Mannen "Top 150" spelers enkelspel (vanaf open tijdperk) Nr. Speler Hoogstepositie Datumhoogstepositie W-VATP World Tour en Grand slams hoofdtabel Titels Finales1. 1 1996-02-12 44112. 17103. 584. 17 1995-10-16 135. 18 1990-01-01 476. 20 2000-03-13 337. 40 1990-07-09 127. 40 1979-05-21 439. 0110. 52 2007-08-27 0111. 54 1976-05-31 1212. 55 2009-10-19 0013. 63 2002-02-18 0114. 0015. 82 2006-08-07 0016. 86 2002-07-15 0017. 92 2007-04-30 0018. 117 2010-10-11 0019. 0020. 0021. 136 1998-11-09 0022. 136 1986-03-03 00
Bijgewerkt t/m 20-09-2020
Finaleplaatsen
Enkelspel (open tijdperk)