De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1987 was de derde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1987. De races werd verreden op 17 mei 1987 op de Hockenheimring Baden-Württemberg nabij Hockenheim. Algemeen Voor het eerst sinds 8 juni 1986 leek Freddie Spencer fit genoeg om een volledige Grand Prix te rijden. Honda Racing Corporation had al het hele seizoen speciaal voor hem twee Honda NSR 500's klaar staan. Het mocht echter niet zo zijn. Al tijdens de donderdagtraining raakte Spencer met zijn knie een curbstone, waarbij een kniebeschermer stuk ging. Een deel ervan boorde zich in zijn knie en Spencer moest zich in het ziekenhuis laten behandelen. Zijn knie werd in het gips gezet omdat ook de kniebanden beschadigd waren. Op de donderdag en de vrijdag regende het vooral, waardoor de coureurs op de droge zaterdag hun kans schoon zagen om een goede kwalificatietijd te zetten. Dat verging een aantal slecht: 250cc-kampioenschapsleider Martin Wimmer viel in de Sachskurve en liep een dubbele beenbreuk en twee gebroken vingers op. Manfred Herweh werd door een val uitgeschakeld en Reinhold Roth liep een haarscheurtje in een sleutelbeen op. Voor het thuispubliek leek het drama compleet, maar Roth zou toch van start gaan, want hij had tenslotte poleposition. Ook Toni Mang deed het goed met de tweede trainingstijd. In de 500cc-klasse werd Mike Baldwin uitgeschakeld doordat zijn motor precies op een rempunt vastliep. Baldwin werd ook nog geraakt door Pierfrancesco Chili in een poging de toegesnelde ambulances te ontwijken. Hij (Baldwin) werd afgevoerd met diverse breuken in zijn rechterhand en linker hiel en drie gekneusde rugwervels. Uiteindelijk konden de Duitse toeschouwers tevreden zijn met de resultaten: winst in de 250cc-race voor Toni Mang, Reinhold Roth als nieuwe leider in het wereldkampioenschap en een revanche van het Krauser-team in de 80cc-race. 500cc-klasse Wayne Gardner leek niet te verslaan in de training en de eerste ronden van de race, maar elektronische problemen sloegen hem ver terug. Yamaha won dankzij Eddie Lawson, maar de superioriteit van Gardner en de Honda NSR 500 was duidelijk. Kenny Roberts maakte zich voor aanvang nog zorgen over de Dunlop-banden en gaf zelfs aan om in Monza zelf te gaan testen om Randy Mamola te helpen bij zijn bandenkeuze. Die werd in de race echter tweede en daarmee groeide het vertrouwen van Roberts in Dunlop. De training De trainingen werden aanvankelijk overschaduwd door het wegvallen van Freddie Spencer en later door de zware val van Mike Baldwin, maar uiteindelijk bleek Wayne Gardner ruim anderhalve seconde sneller te zijn dan de concurrentie. Dat lag vooral aan Gardner zelf, want achter hem stonden de Yamaha YZR 500's van Christian Sarron en Eddie Lawson. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 2"04'77 2. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 2"06'49 3. Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 2"06'55 4. Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda 2"07'00 5. Ron Haslam HRC-ELF-Honda 2"07'03 6. Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha 2"08'07 7. Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 2"08'37 8. Randy Mamola Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"08'39 9. Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 2"08'51 10. Raymond Roche Bastos-Cagiva 2"08'79 De race Hoewel Ron Haslam zijn gebruikelijke bliksemstart had, liepen Wayne Gardner en Eddie Lawson snel weg van het veld, waarbij Gardner duidelijk de snelste was. In de tiende ronde was Lawson Gardner echter weer genaderd en Gardner gaf hem een teken om voorbij te komen, in de hoop nog wat slipstream te kunnen pakken. Het mocht niet baten, een elektronisch probleemHRC omschreef de kwaal van Wayne Gardners Honda NSR 500 als een "elektronisch probleem". In vroeger tijden kon dat alleen een defecte ontsteking zijn, maar nu zou het ook de Auto-controlled Torque Amplification Chamber (ATAC) kunnen betreffen. wierp hem uiteindelijk terug naar de tiende plaats. Nu ontstond een gevecht achter Lawson tussen Christian Sarron, Randy Mamola en Ron Haslam. Sarron moest echter opgeven doordat zijn koppeling, die hij al bij de koppelingsstart verbrand had, het begaf. Shunji Yatsushiro leek vierde te worden, maar hij viel in de laatste bocht. Opmerkelijke prestaties waren er van Bruno Kneubühler, die elfde werd en vooral van Richard Scott, nu dertiende, maar die bij zijn debuut in de Grand Prix van Spanje al een punt had gescoord en die nu al genoemd werd als tijdelijke vervanger voor Mike Baldwin bij Roberts-Lucky Strike-Yamaha. Winnaar Lawson was niet overtuigd van de snelheid van zijn Yamaha YZR 500. Nog vóór hij na de race afstapte zei hij tegen teammanager Giacomo Agostini: "De Honda van Gardner is niet bij te houden". Randy Mamola nam dankzij zijn tweede plaats de leiding in het 500cc-wereldkampioenschap over. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Eddie LawsonAgostini-Marlboro-Yamaha 40"21'64 3 15 2 Randy MamolaRoberts-Lucky Strike-Yamaha 40"34'99 8 12 3 Ron HaslamHRC-ELF-Honda 40"35'54 5 10 4 Tadahiko TairaAgostini-Marlboro-Yamaha 40"42'23 11 8 5 Rob McElneaAgostini-Marlboro-Yamaha 40"50'78 6 6 6 Pierfrancesco ChiliGallina-HRC-HB-Honda 41"07'43 9 5 7 Niall MackenzieGallina-HRC-HB-Honda 41"07'73 7 4 8 Roger BurnettHRC-Rothmans-Honda 41"16'40 13 3 9 Gustav ReinerHein Gericke-Honda 41"16'86 12 2 10 Wayne GardnerHRC-Rothmans-Honda 41"37'86 1 1 11 Bruno Kneubühler Honda 41"43'92 19 12 Didier de Radiguès Bastos-Cagiva 41"44'90 18 13 Richard Scott Honda 41"57'61 24 14 Fabio Biliotti Honda 41"58'00 14 15 Donnie McLeodDonnie McLeod had aanvankelijk een contract met Takazumi Katayama en Chas Mortimer om te starten met de Armstrong-HRC-Honda-fabrieksracer, maar hij werd aan de kant gezet toen Stéphane Mertens en Virginio Ferrari met meer sponsorgeld aankwamen. Nu mocht hij Kevin Schwantz vervangen, die een Superbikerace in de VS moest rijden. Het was een kansloze actie, want de Suzuki RGV 500 was enorm zwaar en McLeod had nog nooit op een 500cc-racer gereden. Suzuki 42"06'52 16 16 Fabio Barchitta Honda +1 ronde 28 17 Ari Rämö Honda +1 ronde 27 18 Marco Papa Honda +1 ronde 17 19 Daniel Amatriaín Honda +1 ronde 35 20 Simon Buckmaster Duckhams-Honda +1 ronde 32 21 Gerold Fisher Honda +1 ronde 31 22 Maarten DuyzersHDJ-Honda +1 ronde 30 23 Steve Manley Suzuki +1 ronde 36 24 Georg Jung Honda +1 ronde 34 25 Helmut Schütz Yamaha +1 ronde 33 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Manfred Fischer Honda 21 Marco Gentile Fior-Lucky Strike-Honda 22 Silvo Habat Honda 29 Kenny IronsHeron-Suzuki Carburatie 20 Esko Kuparinen Honda 37 Thierry Rapicault Honda 23 Raymond Roche Bastos-Cagiva versnellingsbak 10 Michael Rudroff Honda 38 Christian SarronSonauto-Gauloises-Yamaha Koppeling 2 Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-HondaValShunji Yatsushiro verprutste zijn start en begon daarna aan een opmars. Zijn rijstijl was nogal "rommelig", met uitbrekend achterwiel en af ten toe een ongewilde wheelie. In de vierde ronde gaf hij te veel gas en trok hij zijn machine onderuit, waarbij hij volgens de eerste berichten een sleutelbeen brak, maar dat bleek niet zo te zijn. 4 Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Grid Mike Baldwin Roberts-Lucky Strike-YamahaBlessureMike Baldwin viel in de training en werd ook nog overreden door Pierfrancesco Chili. Hij brak zijn hand en kneusde drie rugwervels. 15 Alessandro Valesi Iberna-Honda 25 Karl Truchsess Honda 26 Freddie Spencer HRC-HondaBlessureFreddie Spencer moest in het ziekenhuis worden behandeld nadat een harde plastic kniebeschermer aan scherven was gegaan, waarbij een deel zich in zijn knie boorde.Niet gekwalificeerd Coureur Merk Josef Doppler Honda Peter Schleef Yamaha Louis-Luc Maisto Honda Wolfgang von Muralt Suzuki Rolf Aljes Suzuki Hans Klingebiel Suzuki Christopher Bürki Honda Gerhard Vogt Suzuki Hennie Boerman Assmex-Honda Pavol Dekánek Suzuki Tony Carey Suzuki Andreas Leuthe Honda Larry Moreno Vacondio Suzuki Bohumil Staša Honda Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Kevin Schwantz SuzukiAndere verplichtingenKevin Schwantz moest voor Suzuki een Superbikerace in de Verenigde Staten rijden. Top elf tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Randy Mamola Roberts-Lucky Strike-Yamaha 32 2 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 28 3 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 27 4 Ron Haslam HRC-ELF-Honda 26 5 Tadahiko Taira Agostini-Marlboro-Yamaha 17 6 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 13 7 Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 12 8 Takumi Ito Suzuki 10 9 Roger Burnett HRC-Rothmans-Honda 8 10 Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha 6 Kevin Schwantz Suzuki 250cc-klasse De 250cc-klasse werd een groot succes voor de Duitse rijders Toni Mang en Reinhold Roth. Mang won de race en Roth werd heel verrassend derde nadat zijn schouder door de artsen stevig was ingepakt. De training Tijdens de trainingen zag het er nog helemaal niet goed uit voor de Duitse rijders. Toni Mang kwam er zonder kleerscheuren door, maar Martin Wimmer brak een been en twee vingers, Manfred Herweh werd door een val uitgeschakeld en Reinhold Roth scheurde een sleutelbeen, nadat hij al de snelste tijd had gereden. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Reinhold Roth HRC-HB-Römer-Honda 2"13'33 2. Toni Mang HRC-Rothmans-Honda Deutschland 2"13'46 3. Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 2"14'51 4. Carlos Lavado Venemotos-HB-Yamaha 2"14'68 5. Loris Reggiani Aprilia-Rotax 2"15'42 6. Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda 2"15'50 7. Joan Garriga Ducados-Yamaha 2"15'74 8. Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 2"15'75 9. Martin Wimmer Agostini-Marlboro-Yamaha 2"15'85 10. Carlos Cardús Nieto-HRC-Ducados-Honda 2"16'17 De race Het was een goede zaak dat de duwstart was vervangen door de koppelingsstart, want zowel Reinhold Roth als Sito Pons en Carlos Cardús waren zodanig geblesseerd dat zij door hun monteurs aangeduwd moesten worden voor de opwarmronde. In de race was er bij Roth niet veel te merken van zijn gescheurde sleutelbeen. Hij zat meteen in een driemans kopgroep, achter Toni Mang en voor Jacques Cornu. Aanvankelijk namen deze drie samen een voorsprong, maar gaandeweg de race liep Mang iets verder weg, nam Cornu de tweede plaats over en kwamen de achtervolgers Carlos Cardús, Luca Cadalora, Carlos Lavado en Sito Pons zo dichtbij dat Roth maar nipt derde werd. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Toni MangHRC-Rothmans-Honda Deutschland 36"05'60 2 15 2 Jacques CornuParisienne-HRC-Honda 36"14'09 3 12 3 Reinhold RothHRC-HB-Römer-Honda 36"14'74 1 10 4 Carlos CardúsNieto-HRC-Ducados-Honda 36"14'87 10 8 5 Luca CadaloraAgostini-Marlboro-Yamaha 36"15'21 8 6 6 Carlos LavadoVenemotos-HB-Yamaha 36"15'35 4 5 7 Sito PonsHRC-Campsa-Honda 36"15'91 16 4 8 Joan GarrigaDucados-Yamaha 36"30'25 7 3 9 Patrick IgoaSonauto-Gauloises-Yamaha 36"55'63 13 2 10 Maurizio VitaliFMI-Garelli 37"11'16 12 1 11 Hans Lindner Honda 37"12'39 37 12 Stéphane Mertens Katayama-Armstrong-HRC-Honda 37"12'91 30 13 Andreas Preining Rotax 37"13'35 28 14 Helmut Bradl Honda 37"13'69 15 15 Jean-François Baldé Honda 37"24'94 35 16 Englebert Neumair Rotax 37"26'27 31 17 Konrad Hefele Honda 37"28'91 38 18 Jean Foray Yamaha 37"29'43 27 19 René Delaby Yamaha 27"29'72 25 20 Bruno Bonhuil Honda 37"33'92 33 21 Josef Hutter Honda 37"34'78 18 22 Jean-Michel Mattioli Yamaha 37"38'33 26 23 Harald EcklHarald Eckl maakte een spannend moment mee in de eerste chicane werd hij van zijn machine geworpen, maar hij bleef ernaast hangen. Hij stuurde links naast zijn machine hangend het gras in en wist op die manier toch in controle te blijven. Honda 37"39'09 19 24 Jean-Philippe RuggiaSonauto-Gauloises-Yamaha 37"47'99 21 25 Alberto Rota Honda 37"48'24 32 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Guy Bertin Honda 23 Javier Cardelús Honda 34 Gary Cowan Honda 20 Ezio Gianola FMI-HondaVal 36 Jean-Louis Guignabodet Honda 29 Hermann Holder Rotax 24 Stefan Klabacher Rotax 17 Donnie McLeod Honda 22 Loris Reggiani Aprilia-Rotax 5 Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda 6 Jochen Schmid Yamaha 14 Niet gestart
Bron en licentie
Gebaseerd op: Wikipedia — Grand Prix-wegrace van Duitsland 1987 · auteursgeschiedenis.
Tekst: CC BY-SA 4.0.
Over de bewerking
Wikisyntaxis en sjablonen zijn verwijderd; langere teksten zijn ingekort.