Mulle de ter Schueren is een Belgische adellijke familie.
Geschiedenis De familie Mulle, oorspronkelijk uit Sint-Eloois-Vijve, was politiek zeer actief en bepaalde het beeld van het 19de-eeuwse socioculturele leven in Tielt.
In 1843 werd Emile-Pierre Mulle (Gent, 6 augustus 1798 - Nevele, 28 mei 1886) erkend in de erfelijke adel, of voor zoveel nodig, opgenomen in de Belgische adel. In 1870 kreeg hij vergunning om de ter Schueren aan de familienaam toe te voegen, naam van een heerlijkheid die vroeger aan de familie toebehoorde. Hij werd onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden majoor van de schutterij in Tielt. In 1830 werd hij secretaris van het kiescollege van het district Tielt voor de verkiezing van leden van het Nationaal Congres. Hij werd zelf voor het Congres verkozen, maar wees dit af.
Emile-Pierre was de enige zoon van Pierre-Bernard Mulle (1755-1810) en Marie-Josephine Delcambe (1773-1798), dochter van Pierre Delcambe, griffier van Tielt-ten-Hove en Hulswalle en in de Franse tijd vrederechter van het kanton Tielt. Zijn moeder overleed in het kinderbed.
Hij trouwde in 1825 in Dentergem met Adélie van der Meulen (1803-1875) en ze hadden vijf kinderen. Ze woonden in hun herenhuis te Tielt.
Afstammelingen Émile Mulle de ter Schueren (1826-1903), minister-resident, trouwde in 1875 in Vlamertinge met Irma Malou (1848-1876). Zijn echtgenote overleed in het kinderbed na de geboorte van een enige dochter. Emilie Mulle de ter Schueren (1876-1962) Adile Eugène Mulle de ter Schueren (1827-1914), gemeenteraadslid van Tielt, volksvertegenwoordiger en senator, kreeg in 1914 de titel baron, overdraagbaar bij eerstgeboorte, trouwde in 1854 in Brussel met Marie-Caroline Coghen (1832-1870), dochter van graaf Jacques Coghen, gemeenteraadslid van Brussel, volksvertegenwoordiger, senator en minister van Financiën. Ze kregen een zoon en twee dochters, met afstammelingen tot heden. Marguerite Mulle de ter Schueren (1855-1932), trouwde in 1874 in Tielt met Ildefonse-Louis Malou (1847-1906). Ze kregen een zoon en twee dochters, met afstammelingen tot heden. Adile Jacques Mulle de ter Schueren (1857-1932), advocaat, provincieraadslid van West-Vlaanderen en senator, trouwde in 1884 in Elsene met Louise Calmeyn (1859-1932), dochter van Louis Calmeyn, advocaat, en nicht van Pierre Calmeyn, advocaat en volksvertegenwoordiger. Ze kregen een zoon en een dochter. Louis Mulle de ter Schueren (1887-1957), trouwde in 1914 in Drongen met Marie-Louise Solvyns (1891-1985), kleindochter van Ernest Solvyns en jhr. Eugène de Kerckhove. Ze kregen twee zoons en twee dochters, met afstammelingen tot heden. Ghislaine Mulle de ter Schueren (1888-1974), trouwde in 1912 in Brussel met baron Charles du Sart de Bouland (1889-1959), kleinzoon van baron Raoul du Sart de Bouland. Ze kregen twee dochters, onder wie Hélène du Sart de Bouland, met afstammelingen tot heden. Léonide Mulle de ter Schueren (1828-1896), trouwde in 1850 in Sint-Joost-ten-Node met ridder Étienne de Vrière (1814-1864), gemeenteraadslid van Beernem en provincieraadslid van West-Vlaanderen. Ze kregen twee zoons en een dochter, onder wie Etienne de Vrière, burgemeester van Beernem, senator en provincieraadslid van West-Vlaanderen, met afstammelingen tot heden. Léonce Mulle de ter Schueren (1830-1888), trouwde in 1882 in Eelen met gravin Isabelle d'Alcantara de Querrieu (1854-1916). Het huwelijk bleef kinderloos.
Literatuur 'Généalogie Mulle de ter Schueren', in Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1875. Paul-Armand DU CHASTEL DE LA HOWARDIE, Généalogie de la famille Mulle, originaire de la West-Flandre, Doornik, Casterman. Adile-Jacques MULLE DE TER SCHUREN, Une famille patricienne flamande. Etude sur la famille Mulle de ter Schueren, Sint-Amandsberg, Van Doosselaere, 1929. Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1995, Brussel, 1995. Ronny OSTYN, 'De familie Mulle de Terschueren en haar woning in Tielt', in De Roede van Tielt, 2002.
Categorie:Belgisch adellijk huis