Heidi Bertha Auguste Kabel (Hamburg, 27 augustus 1914 – aldaar, 15 juni 2010) was een Duitse actrice en zangeres. Zij werd 95 jaar oud.Heidi Kabel ist tot spiegel.de. Gearchiveerd op 22 augustus 2021.
Jeugd Heidi Kabel werd geboren in Hamburg, tegenover het Ohnsorg-theater. Haar vader was eigenaar van een drukkerij en tijdelijk voorzitter van de vereniging Geborene Hamburger. Zijn bedrijven Kabel Druck en Kabel-verlag bestaan tegenwoordig nog. Haar moeder was huisvrouw. Ze zou eigenlijk concertpianiste worden, maar daarvoor was ze niet getalenteerd genoeg. In 1932 werd ze door een vriendin begeleid voor een stemtest bij de Niederdeutsche Bühne Hamburg, het huidige Ohnsorg-Theater. Daar werden stukken opgevoerd in het Platduitse dialect. Daar werd ze ook ontdekt en kreeg ze van de oprichter Richard Ohnsorg haar eerste verbintenis in het stuk Ralves Carstens. Ze volgde toneelonderricht bij de Ohnsorg-acteurs Käte Alving en Hans Langmaack.
Carrière als actrice In 1937 trouwde ze met haar collega Hans Mahler, die in 1949 Rudolf Beiswanger opvolgde als leider van het Ohnsorg-Theater en grote invloed had op de rollen van zijn echtgenote. Sinds 1954 kreeg ze door de tv-uitzendingen van de in Platduits uitgevoerde stukken grote bekendheid in het Duitstalige gebied.
Zoals alle Ohnsorg-artiesten was ze ook hoorspelspreekster bij de NWDR en bij de latere NDR. Daarbij hoorde ook de uitzending Neues aus Waldhagen, die in de vorm van korte hoorspelen tussen 1955 en 1985 in het kader van een schoolradioprogramma werd uitgezonden. Tijdens oudejaarsavond 1998 nam de inmiddels 84-jarige Heidi Kabel afscheid van het podium met een opvoering van het stuk Mein ehrlicher Tag in het Hamburger congrescentrum CCH. In 2003 verslechterde zich haar gezondheid, waarop ze zich terugtrok in een seniorenresidentie in Hamburg-Othmarschen. Ofschoon ze zich sinds 2002 steeds meer uit de openbaarheid teruggetrokken had, aanvaardde ze in 2006 een kleine rol, samen met haar dochter Heidi Mahler, in de verfilming Hände weg von Mississippi van Detlev Buck. Ze stond meer dan 66 jaar op het podium, haar acteurscarrière omvatte in totaal 75 jaar.
Carrière als zangeres Heidi Kabel genoot ook als zangeres bekendheid door haar geluidsdragers met meestal Hamburgse liederen, waaronder Hammonia – Mein Hamburg, ich liebe dich, In Hamburg sagt man Tschüß, An de Eck steiht'n Jung mit'n Trudelband, Hamburg ist ein Schönes Städtchen, Tratschen, das tuh ich nicht, Der Junge von St. Pauli, Kleine Möwe flieg nach Helgoland en Ich bin die Oma aus dem Internet. Ook in de jaren 1990 trad ze nog regelmatig op als zangeres en entertainer, bijvoorbeeld in het Theater Madame Lothár in Bremen, waar ze bovendien in juni 2002 bij een galashow ter gelegenheid van haar zeventigjarig theaterjubileum een van haar laatste optredens had.
Sociaal leven Heidi Kabel was eveneens bekend voor haar bijzonder sociale betrokkenheid. In 1992 hield ze in de Hamburgse haven een inzamelingsactie voor de Aktion Sorgenkind. In 1994 richtte ze zich met een petitie tot de Hamburgse senaat om deze op het lot van een met uitzetting bedreigde Joegoslavische familie van oorlogsvluchtelingen opmerkzaam te maken. Ze ondersteunde ook Hamburgse daklozenprojecten, het weeshuis van St. Pauli en de Vereniging van Vrienden van het Dierenpark Hagenbeck.
Privéleven en overlijden In 1937 trouwde ze met haar collega Hans Mahler, uit welk huwelijk drie kinderen voortkwamen. Haar dochter Heidi Mahler werd eveneens actrice bij het Ohnsorg-theater. Ze overleed op 15 juni 2010 in de leeftijd van 95 jaar aan ouderdomszwakte. De rouwdienst in de St. Michaeliskerk in Hamburg werd door de NDR uitgezonden. Heidi Kabel werd bijgezet op het kerkhof Nienstedtener Friedhof naast haar echtgenoot. Op de grafsteen prijkt de Platduitse inschrift To't Leben hört de Dood. thumb|Standbeeld bij het theater Op 4 september 2011 werd op het Hachmannplein een levensgroot bronzen standbeeld van Heidi Kabel feestelijk ingewijd. De kunstenares was Inka Uzoma. Tegelijkertijd werd een gedeelte van het plein voor de nieuwe speellokatie van het Ohnsorg-Theater omgedoopt naar Heidi-Kabel-Platz, zodat het Ohnsorg-Theater nu als adres Heidi-Kabel-Platz 1 heeft. Ter gelegenheid van haar 100e verjaardag wijdde de NDR een 45 minuten durende uitzending aan Heidi Kabel, met de artiesten Ina Müller en Hella von Sinnen.
Onderscheidingen 1967: Goldener Bildschirm 1972: Goldener Bildschirm 1975: Goldene Europa 1981: Bürgermeister-Stolten-Medaille voor kunst en wetenschap, Hamburg 1982: Silberne Maske der Hamburger Volksbühne 1983: Richard-Ohnsorg-Preis 1985: Biermann-Ratjen-Medaille, Hamburg 1985: Goldene Kamera voor haar werk in het Ohnsorg-Theater 1986: Silbernes Blatt der Dramatiker-Union 1986: Ehren-Schleusenwärter 1989: Bambi 1989: Eremedaille voor kunst en wetenschap, Hamburg 1989: Hermann-Löns-Medaille in platina voor bijzondere verdiensten voor de volksmuziek 1990: Bambi 1992: Ohnsorg-Verdienstmedaille 1993: Edelweiß van het tijdschrift Frau im Spiegel 1994: Erecommissaris van de Hamburgse politie 1997: Erelidmaatschap bij de Hamburger Volksbühne 2004: Erelidmaatschap van het Ohnsorg-Theater 2004: Bambi
Theaterrollen Heidi Kabel had in meer dan 250 Platduitse stukken meegespeeld. Hieronder een selectie van de stukken, die ook door de televisie werden uitgezonden: 1954: Seine Majestät Gustav Krause (met Walter Scherau en Otto Lüthje – 1. tv-uitzending vanuit het Ohnsorg-Theater) 1955: Das Herrschaftskind 1961: Ein Mann mit Charakter 1962: Tratsch im Treppenhaus (met Henry Vahl) 1962: Der Bürgermeisterstuhl 1963: Vater Philipp 1964: Die Kartenlegerin 1966: Kein Auskommen mit dem Einkommen 1966: Tratsch im Treppenhaus 1968: Die Kartenlegerin 1968: Verteufelte Zeiten (met Henry Vahl) 1969: Schneider Nörig (met Henry Vahl) 1969: Ein Mann mit Charakter 1969: Der Bürgermeisterstuhl (met Henry Vahl) 1970: Trautes Heim 1971: Mein Mann, der fährt zur See (met Henry Vahl) 1971: Der möblierte Herr (met Henry Vahl) 1972: Das Herrschaftskind 1972: Zwei Engel 1973: Brand-Stiftung 1973: Vier Frauen um Kray 1973: Rund um Kap Hoorn (Eine lustige Küstenfahrt) 1974: Der schönste Mann von der Reeperbahn (musical) 1974: Tratsch im Treppenhaus 1974: Für die Katz 1975: Frau Pieper lebt gefährlich 1975: Der Weiberhof 1975: Mutter Griepsch mischt mit 1976: Frauen an Bord 1976: Die Chefin 1976: Wenn der Hahn kräht 1977: Die Venus von Müggensack 1977: Mudder Mews 1978: Willems Vermächtnis 1978: Wenn Du Geld hast 1979: Ein Mann mit Charakter 1980: Lotte spielt Lotto 1981: Kollege Generaldirektor 1981: Das Kuckucksei 1981: Mutter ist die Beste 1982: Die Kartenlegerin 1982: Verteufelte Zeiten 1983: Der Lorbeerkranz 1983: Gute Nacht, Frau Engel 1986: Der Trauschein 1988: Wenn du Geld hast 1989: Ein Mann ist kein Mann 1989: Der Bürgermeisterstuhl 1993: Manda Voss wird 106 1995: Die Brandstiftung 1997: Mein ehrlicher Tag 1997: Frau Sperlings Raritätenladen
Een selectie van de stukken, die niet werden uitgezonden door de televisie: Ralves Carstens (1932) Die Königin von Honolulu Keine Leiche ohne Lilly Oh diese Eltern Rummelplatzgeschichten
Filmografie 1938: Ein Mädchen geht an Land 1955: Verlorene Söhne (tv-productie) 1958: Das Mädchen mit den Katzenaugen 1960: Wenn die Heide blüht 1963: Hafenpolizei (tv-serie) – Der blaue Brief 1964: Schwarzer Peter (tv-productie) 1968: Otto und die nackte Welle 1969: Auf der Reeperbahn nachts um halb eins 1969: Klein Erna auf dem Jungfernstieg 1970: Hei-Wi-Tip-Top (tv-serie) 1970–1973: Haifischbar (tv-serie, Heidi Kabel in 3 afleveringen) 1971: Zwanzig Mädchen und die Pauker: Heute steht die Penne kopf 1971–1973: Kleinstadtbahnhof (tv-serie) 1972: Grün ist die Heide 1977: Kabillowitsch (tv-serie) 1985: ...Erbin sein – dagegen sehr 1985/1986: Der Sonne entgegen (tv-serie) 1986–1987: Tante Tilly (tv-serie) 1988: Tatort: Pleitegeier 1990–1993: Heidi und Erni (tv-serie) 1990: Die große Freiheit (tv-serie) 1991: Großstadtrevier, aflevering: Katzenjani (tv-serie) 1992/1994: Mutter und Söhne (tv-productie) 1994: Heimatgeschichten (tv-serie) 2003: Die Kinder vom Alstertal, aflevering: Der große Knall (tv-serie) 2007: Hände weg von Mississippi
Hoorspelen 1946: Stratenmusik – regie: Curt Becker 1949: Silvester oder Bullenkopp un Stint – regie: Hans Freundt 1950: Swienskomödi – regie: Hans Freundt 1950: Dat Düvel Maskenspill – regie: Hans Freundt 1950: Till Ulenspegel – regie: Hans Freundt 1950: De Schapschur – regie: Hans Freundt 1950: Oprümen – regie: Hans Freundt 1950: Mudder Mews – regie: Hans Freundt 1950: Lünkenlarm – regie: Hans Freundt 1950: Engel Kirk – regie: Hans Freundt 1950: Du – Auteur en spreker: Rudolf Beiswanger – regie: Hans Freundt 1950: Johannes Brahms – regie: Hans Freundt 1951: Mien lütt Dörp – Auteur en regie: Werner Perrey 1951: Thies un Ose – regie: Hans Freundt 1951: Versteeken spelen – regie: Hans Freundt 1951: De dütsche Michel – regie: Hans Freundt 1951: Ünner een Dack – regie: Hans Freundt 1951: Alltomal Sünner – regie: Werner Perrey 1951: De Fundunnerslagung – regie: Werner Perrey 1951: De Ehestiftung – regie: Hans Freundt 1951: Kristoffer Kolumbus – regie: Hans Freundt 1951: Wenn dat man good geiht – regie: Hans Freundt 1951: Snaaksche Wienachten – regie: Hans Freundt 1951: Krut gegen den Dood – regie: Hans Freundt 1951: Dat plattdütsche Krüppenspäl – regie: Hans Freundt 1951: Twüschen Wihnachten un Niejaar – regie: Hans Freundt 1952: Heimotluft – regie: Hans Freundt 1952: Schenkt ward di nix! – regie: Hans Freundt 1952: De Landfeend op Helgoland – regie: Werner Perrey 1952: As de Minschen – regie: Hans Freundt 1952: An'n Dood vörbi – regie: Werner Perrey 1952: Ut de Franzosentid – regie: Hans Freundt 1952: Lütt Seelken – Autor und regie: Werner Perrey 1952: De Pott is twei (Nederduitse versie van Der zerbrochne Krug van Heinrich von Kleist) – regie: Hans Freundt 1952: Allns üm de Deern – regie: Hans Freundt 1952: In Luv und Lee die Liebe – regie: Hans Freundt 1952: Pott un Pann – regie: Nicht bekannt 1952: De Pannkokenjung – regie: Hans Freundt 1952: De grote Krink – regie: Hans Freundt 1952: Leewen Beseuk – regie: Hans Freundt 1952: Das Gericht zieht sich zur Beratung zurück (aflevering: Der weiße Magier) – regie: Gerd Fricke 1953: Dat verkennte Genie – regie: Hans Freundt 1953: Finkwarder – regie: Hans Freundt 1953: De anner Weg – regie: Günter Jansen 1953: Rungholt – Schicksalstag der Stadt am Meer – regie: Günter Jansen 1953: Wenn de Maan schient – regie: Günter Jansen 1953: De letzte Feihde – regie: Günter Jansen 1953: Sünnros – regie: Hans Tügel 1953: Nu kümmt de Storm – regie: Günter Jansen 1953: Vertruun – regie: Günter Jansen 1953: Betty geiht en eegen Weg – regie: Günter Jansen 1953: Een Deern as Wibeke – regie: Günter Jansen 1953: Gott sien Speelmann – regie: Hans Tügel 1953: De Faart na't witte Aland – regie: Hans Tügel 1953: Alltomal Sünner – regie: Werner Perrey 1954: In flagranti – regie: Günter Jansen 1954: Hein Mahrt – regie: Hans Tügel 1954: Greta – regie: Günter Jansen 1954: Holländisch-niederdeutsche Stunde: Zwei Kurzhörspiele: De Spööktiger en Seemannsleven – regie: Hans Tügel 1954: Friekamen – regie: Günter Jansen 1954: Stine maakt Nachtschicht – regie: Günter Jansen 1954: Meist as ehr Mudder – regie: Hans Tügel 1954: De Bloatsbroder – regie: Günter Jansen 1954: Nebel – regie: Günter Jansen 1954: Ostenwind – regie: Günter Jansen 1954: Dat Hart is klöker – regie: Hans Tügel 1955: Driewsand – regie: Hans Tügel 1955: De swatte Hex – regie: Günter Jansen 1955: Uwe un Ebba – regie: Günter Jansen 1955: De frömde Fro – regie: Hans Tügel 1955: De söbensinnige Möller – regie: Hans Tügel 1955: Asmus Karsten söcht en niege Heimat – regie: Hans Tügel 1955: De ole Schoolmester – regie: Günter Jansen voor 1956: Cili Cohrs – regie: Günter Jansen