Roland Marchal (Charleroi, 14 juli 1952 - Gerpinnes, 23 maart 2019) was een Belgisch politicus voor de PS.
Biografie Marchal studeerde in 1975 af als licentiaat in de klassieke filologie aan de Université Catholique de Louvain en werkte van 1975 tot 1977 als leerkracht Latijn en Grieks op het lyceum Berlaymont in Waterloo en het Sint-Pieterscollege in Ukkel.
Als aanhanger van de Waalse Beweging trad Marchal in 1970 toe tot het Waalsgezinde Rassemblement Wallon. Van juni 1977 tot januari 1980 werkte hij als attaché op het kabinet van FDF-minister Lucien Outers. Nadat het FDF uit de regering verdween, werd hij deeltijds parlementair secretaris van FDF-senator André Lagasse. Hij combineerde dit met een commerciële activiteit als boeken- en krantenverkoper in Charleroi en opende later een bakkerij. In 1979 werd Marchal tevens secretaris-generaal van het Office des Produits Wallons, een Waals agentschap ter promotie van lokaal geproduceerde landbouwproducten, waarvan hij van 1988 tot 1990 directeur was. Daarna werd hij rondreizend medewerker bij het AWIPH, het Waals agentschap voor de integratie van personen met een handicap.
In 1984 verliet Marchal het RW uit onvrede met het kartel met de Brusselse partij FDF, dat volgens hem het doel van het RW voor Waalse autonomie in de weg stond, en trad hij toe tot het door Paul-Henry Gendebien opgerichte Front pour une Nouvelle Force Politique. In 1985 werd hij actief voor de socialistische PS, waar hij militeerde voor de Waalsgezinde drukkingsgroep Wallonie Région d'Europe.
In oktober 1982 werd Marchal voor de lijst RC verkozen tot gemeenteraadslid van Gerpinnes, hetgeen hij bleef tot in december 2012. Na de verkiezingen van 1988 werd hij van 1989 tot 1998 eerste schepen van de gemeente, in de legislatuur 1989-1994 bevoegd voor Leefmilieu, Kerkfabrieken, Laïciteit, Landbouw, Participatie en Handel en daarna tot 1998 belast met Onderwijs. In maart 1998 volgde Marchal Fernand Antoine op als burgemeester, een functie die hij uitoefende tot hij na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 in de oppositie belandde. Van 2001 tot 2006 was hij tevens bevoegd voor Folklore. In 2004 werden de Marches de l'Entre-Sambre-et-Meuse erkend als immaterieel erfgoed van de Franse Gemeenschap. Marchal nam vervolgens mede het initiatief om bij de UNESCO een procedure in gang te zetten om de vijftien Marches de l'Entre-Sambre-et-Meuse opgenomen te krijgen in de Representatieve lijst van het immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid, hetgeen in 2012 effectief gebeurde. In oktober 2012 werd Marchal nogmaals herkozen tot gemeenteraadslid, maar omdat ook zijn zoon Marcelin was verkozen, besloot hij zijn zetel niet op te nemen en de actieve politiek te verlaten. In mei 2013 werd hij benoemd tot ereburgemeester van Gerpinnes.
Marchal was tevens kandidaat bij verschillende parlementsverkiezingen en stond bij de Waalse verkiezingen van juni 2004 als tweede opvolger op de PS-lijst in het arrondissement Charleroi. Ter opvolging van federaal minister Christian Dupont kwam hij in juli 2004 in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap terecht. In het Waals Parlement werd hij secretaris van de commissie Sociale Actie, Gezondheid en Huisvesting en in het Franse Gemeenschapsparlement lid van de commissie Hoger Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek. In oktober 2005 verdween Marchal alweer uit deze parlementen, nadat Waals minister-president Jean-Claude Van Cauwenberghe ontslag had genomen uit zijn ministeriële functies en zijn parlementaire mandaten weer opnam.
Van mei tot september 2006 was Marchal voorzitter van de raad van bestuur en het directiecomité van de afvalintercommunale ICDI, waar hij reeds verschillende jaren bestuurslid was. Later dat jaar bleken er verschillende financiële schandalen te zijn gebeurd bij ICDI, met gevallen van schriftvervalsing, gebruik van valse stukken, verduistering van overheidsgeld en misbruik van sociale goederen. Samen met de andere leden van het directiecomité werd Marchal in beschuldiging gesteld in een proces dat zes jaar aansleepte en in december 2009 werd hij naar de rechter doorverwezen. In juni 2012 sprak de correctionele rechtbank van Charleroi hem uiteindelijk vrij omdat er geen bewijs was dat hij iets met deze schandalen te maken had. Toch vroeg de PS hem na zijn doorverwijzing naar de rechter om een stap opzij te zetten als fractieleider in de gemeenteraad van Gerpinnes. Ook stelde hij zich in juni 2009 niet opnieuw kandidaat bij de verkiezingen voor het Waals Parlement.
Ook stond Marchal in voor het beheer van de Banmolen van Gerpinnes, die het voorwerp werd van een grote restauratie en uitgroeide tot een belangrijke toeristische bezienswaardigheid in de streek en was hij voorzitter van een Parkinson-patiëntenorganisatie, een ziekte waar hij zelf vele jaren aan leed en die hem in maart 2019 op 66-jarige leeftijd fataal werd.Gerpinnes: le socialiste Roland Marchal, bourgmestre jusqu'en 2006, s'en est allé, L'Avenir, 24 maart 2019.
Externe link Biografie Roland Marchal op connaitrelawallonie.be.
Categorie:PS-politicus (België) Categorie:RW-politicus Categorie:Burgemeester van Gerpinnes Categorie:Henegouws schepen Categorie:Waals Parlementslid Categorie:Volksvertegenwoordiger van de Franse Gemeenschap