David Lee Shire (Buffalo, 3 juli 1937) is een Amerikaans filmcomponist. Hij won in 1980 een Oscar voor het nummer "It Goes Like It Goes" van de film Norma Rae (1979).
Biografie David Shire werd in 1937 geboren in Buffalo (New York) als de zoon van Esther Miriam Sheinberg en Irving Daniel Shire, een orkestleider en pianoleraar.David Shire Biography (1937-) Filmreference.com. Gearchiveerd op 28 september 2022. Zijn familie was joods. Hij studeerde in 1959 magna cum laude af aan Yale University. Hij volgde de richtingen Engels en muziek.
Van 1970 tot 1980 was hij gehuwd met actrice Talia Coppola, die sindsdien beter bekend is onder de naam Talia Shire. De twee kregen een zoon, Matthew. Sinds 1982 is Shire getrouwd met actrice Didi Conn. Ze hebben samen een zoon, Daniel, die een autismespectrumstoornis heeft.Commentary: I was the 'queen of denial' on autism CNN.com, 2 april 2009. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
Film en televisie In de jaren 1960 begon Shire muziek te componeren voor televisieseries. Een decennium later maakte hij de overstap naar films. Hij was in die periode gehuwd met actrice Talia Shire, zus van regisseur Francis Ford Coppola. Voor Coppola componeerde hij in 1974 de muziek van diens paranoiathriller The Conversation. Daarnaast schreef Shire ook muziek voor bekende films als The Taking of Pelham One Two Three (1974), All The President's Men (1976), Saturday Night Fever (1977) en Zodiac (2007).
In 1980 werd Shire twee keer genomineerd voor een Oscar in de categorie beste originele nummer. De nominaties waren voor "It Goes Like It Goes" van de film Norma Rae (1979) en "Theme from The Promise (I'll Never Say 'Goodbye')" van The Promise (1979). Shire won de Oscar uiteindelijk voor Norma Rae. Daarnaast werd hij ook vijf keer genomineerd voor een Emmy Award.
Theater Als pianist maakte Shire deel uit van de theaterproducties The Fantasticks en Funny Girl, dat later ook verfilmd werd. Shire was ook een poos de muzikale begeleider van Barbra Streisand, die de hoofdrol vertolkte in Funny Girl.
Shire vormde meestal een duo met tekstschrijver Richard Maltby jr., die hij had leren kennen tijdens zijn studiejaren aan Yale University. De twee werkten samen aan onder meer de Broadwayshows Baby (1983) en Big (1996), de musicalversie van de gelijknamige film uit 1988.
Filmografie 1971: One More Train to Rob 1971: Drive, He Said 1971: Summertree 1971: Skin Game 1972: To Find a Man 1973: Steelyard Blues 1973: Two People 1973: Class of '44 1973: Showdown 1974: The Conversation 1974: The Taking of Pelham One Two Three 1975: The Fortune 1975: Farewell, My Lovely 1975: The Hindenburg 1976: All the President's Men 1976: Harry and Walter Go to New York 1976: The Big Bus 1977: Saturday Night Fever (additioneel muziek) 1978: Straight Time 1979: Norma Rae 1979: Fast Break 1979: The Promise 1979: Old Boyfriends 1981: The Night the Lights Went Out in Georgia 1981: Only When I Laugh 1981: Paternity 1982: The World According to Garp 1983: Max Dugan Returns 1984: Oh, God! You Devil 1984: 2010: The Year We Make Contact 1985: Return to Oz 1986: Short Circuit 1986: 'night, Mother 1988: Vice Versa 1988: Backfire 1988: Monkey Shines 1991: Paris Trout 1992: Bed & Breakfast 1995: One Night Stand 2002: Two Against Time (televisiefilm) 2002: Ash Wednesday 2004: The Tollbooth 2007: Zodiac 2009: Beyond a Reasonable Doubt 2015: Quitters 2015: Walk On By 2016: The American Side 2017: Love Sfter Love
Prijzen en nominaties JaarPrijsCategorieMuziek / FilmUitslag1980 Academy Awards Beste originele nummer "It Goes Like It Goes" van Norma Rae (1979) "Theme from The Promise (I'll Never Say 'Goodbye')" van The Promise (1979)
Externe links Officiële website
Categorie:Amerikaans componist Categorie:Filmcomponist