Paul Friedrich Wolfskehl (Darmstadt, 30 juni 1856 – aldaar, 13 september 1906) was een Duitse arts en wiskundige, en vooral bekend als stichter van de Wolfskehl-prijs.
Biografie Wolfskehl was de jongste van twee zonen van de joodse bankier Joseph Carl Theodor Wolfskehl (1814–1863) en Johanna Kaula, dochter van Nathan Wolf Kaula, hofbankier uit Stuttgart. Terwijl zijn oudere broer, de jurist Otto Wolfskehl (1841–1907), de bank van zijn vader overnam (die van circa 1800 tot 1881 bestond), studeerde Paul Wolfskehl vanaf 1875 geneeskunde in Leipzig, Tübingen en Heidelberg, waar hij in 1880 in de oogheelkunde promoveerde. Rond deze tijd openbaarden zich de eerste symptomen van multiple sclerose. Wolfskehl besloot om het beroep van arts op te geven, en begon een studie wiskunde in Bonn en vanaf 1881 aan de Friedrich-Wilhelms-universiteit in Berlijn, waar hij onder andere colleges getaltheorie van Ernst Eduard Kummer volgde. Wolfskehl schreef echter geen wiskundig proefschrift. In 1887 werd Wolfskehl door de TH Darmstadt uitgenodigd om speciale colleges over getaltheorie te geven. Volgens sommige latere auteurs zou hij in datzelfde jaar zelfs een habilitatie hebben verkregen, maar hiervoor zijn geen documenten gevonden en moderne onderzoekers achten dit onwaarschijnlijk.Barner vond geen bewijs voor een habilitatie en merkt op dat Wolfskehls artikel over algebraïsche getaltheorie (“Beweis, dass der zweite Faktor der Klassenzahl für die aus der 11. und 13. Einheitswurzel gebildeten Zahlen gleich 1 ist”, Journal für Reine und Angewandte Mathematik, 99 (1886), 173–178), hoewel genoemd in David Hilberts Zahlbericht, inhoudelijk niet sterk genoeg is om als basis voor een habilitatie te dienen. De uitnodiging om colleges te geven lijkt eerder een lectoraat of een bijzondere aanstelling te zijn geweest dan een formele habilitatie. Mogelijk speelde hierbij mee dat de familie Wolfskehl in deze periode veel voor de instelling had betekend.Wolfskehls broer Otto redde de latere hogeschool in 1875 feitelijk van sluiting of verplaatsing naar Gießen. Circa 1890 was hij als gevolg van zijn ziekte verlamd en kon zijn colleges niet meer voortzetten, maar hij publiceerde toch enkele korte wiskundige werken. In 1903 stemde hij in met een door de familie gearrangeerd huwelijk, dat echter ongelukkig was. Paul Wolfskehl overleed in 1906.
Wolfskehl-prijs In 1905 bestemde Wolfskehl 100.000 Goldmark als prijs voor diegene die het vermoeden van Fermat zou bewijzen. Het geld kwam in beheer bij de Göttinger Akademie der Wissenschaften. Officieel werd de prijs in 1908 door de academie in het leven geroepen. Naar het schijnt had Wolfskehl tijdens zijn studie en later tevergeefs gezocht naar de oplossing van het vermoeden, dat ook het uitgangspunt was in de onderzoekingen naar het cyclotomisch veld van zijn leraar Kummer, die eerder belangrijke vooruitgang boekte in de oplossing van het vermoeden van Fermat.
De Wolfskehl-prijs werd in 1997, tien jaar voor het aflopen, aan Andrew Wiles uitgereikt. De prijs was toen echter nog slechts 75.000 DM waard, deels door de hyperinflatie in Duitsland na de Eerste Wereldoorlog.Simon Singh, The Wolfskehl Prize. The history behind the most famous prize in mathematics, oktober 1997
Categorie:19e-eeuws wiskundige Categorie:Duits medicus Categorie:Duits wiskundige