De Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1983 was de tiende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1983. De races werden verreden op 31 juli 1983 op het Silverstone circuit nabij Silverstone (Northamptonshire). Een ongeval tijdens de 500cc-race kostte het leven aan de Zwitserse coureur Peter Huber en de Noord-Ierse coureur Norman Brown. Tijdens deze Grand Prix werden de wereldtitels in de 125- en de 250cc-klasse beslist. Algemeen De Auto-Cycle Union had maatreglen getroffen na de vreemde training in 1982, toen er motoren van verschillende cilinderinhoud tegelijk in de baan waren, wat resulteerde in een vreselijk zwaar ongeluk waarbij Patrick Igoa, Jack Middelburg en Barry Sheene betrokken raakten. Nu kreeg elke klasse twee uur training voor zichzelf. In de hele trainingsweek brandde de zon op het circuit, maar op de racedag was het wisselvallig, waardoor de 500cc-race in twee manches werd gesplitst. 500cc-klasse De beste start had Ron Haslam, terwijl de Yamaha van Kenny Roberts zoals gewoon slecht startte. Haslam werd meteen terechtgewezen door teamgenoot Freddie Spencer, die er samen met Randy Mamola vandoor ging. Al na enkele ronden werd Spencer gepasseerd door Mamola en de inmiddels aangesloten Roberts. Zij vormden gedrieën een kopgroepje met een flinke voorsprong op de rest van het veld. In de vijfde ronde gebeurde de aanrijding tussen Norman Brown en Peter Huber, waarna de race in de zesde ronde werd gestaakt. Er werd vervolgens met het manche-systeem gewerkt, waarbij de eerst gefishte (Roberts) 1 punt kreeg, tweede man Spencer 2 punten, Mamola 3 enzovoort. De tweede race over 23 ronden leverde dan weer dezelfde puntentelling op en bij een gelijk aantal punten telde de opgetelde racetijd van beide manches. Nu vormde zich een kopgroep van vier man: Roberts, Spencer, Mamola en Eddie Lawson, die in de eerste manche voorzichtig was begonnen omdat hij niet gewend was om op een enigszins vochtige baan te rijden. Al vroeg brak deze groep en gingen Spencer en Roberts ervandoor, maar Spencer kon niet bij Roberts blijven en viel terug, zodat de vechtende Lawson en Mamola weer bij hem kwamen. Daardoor ontstond een mooi gevecht om de tweede plaats, dat op de finish beslist werd in het voordeel van Lawson, voor Mamola en Spencer. Er moest nu een rekensom gemaakt worden, want na twee manches had Roberts 2 punten, maar zowel Mamola, Lawson als Spencer hadden 6 punten. Na het optellen van de tijden bleek Spencer uiteindelijk met 0,09 seconden tweede te zijn, Mamola derde en Lawson vierde. Hierdoor behield Spencer een voorsprong van twee punten in het kampioenschap. Ongeluk van Norman Brown en Peter Huber In de vijfde ronde ging de Suzuki van Norman Brown stuk op Hangar Straight bij het aansturen van Stowe Corner. Hij stak zijn hand omhoog om de achteropkomende rijders te waarschuwen en bleef uiterst links rijden. Daarmee reed hij wel op de ideale lijn, maar dat was op het enorm brede circuit geen probleem. Bij het uitkomen van de bocht week Brown echter van zijn lijn af (waarschijnlijk om de ideale lijn te verlaten en aan de binnenkant van de baan te gaan rijden), maar daardoor moesten zijn achtervolgers hem plotseling ontwijken. Dat lukte Rob Punt nog net, maar Peter Huber reed achter op de machine van Brown, die ter plaatse overleed. Huber kreeg onderweg naar het ziekenhuis een hartstilstand en overleed eveneens. Verwarring over vlaggen Na het ongeval, waarbij Huber en Brown nog op de baan lagen, ontstond er een enorme verwarring, die de ACU ook veel (onterechte) kritiek opleverde. Een aantal coureurs (Roberts, Spencer en Mamola) reed gewoon door, terwijl anderen onder aanvoering van Barry Sheene de pit binnenreden. BBC-presentator Murray Walker vond dat de coureurs verantwoordelijk hadden gehandeld door op eigen initiatief de race te stoppen en zelfs een week later noemde het motorblad Moto 73 wedstrijdleider Vernon Cooper "te oud voor een dergelijke verantwoordelijke functie". Feit was echter dat de baanposten de gekruiste olievlag en gele vlag hadden getoond, hetgeen betekende dat de wedstrijd werd gestaakt. Sheene verklaarde dat ook meteen in een interview: "ik ben gestopt omdat de gekruiste vlaggen werden getoond. Daar zijn ze immers voor". Het betekende wel dat de Amerikaanse rijders, waarvan Roberts toch al dertien jaar GP's reed, de regels niet kenden. Suzuki Na afloop van de Belgische Grand Prix stond het door HB-gesponsorde team van Suzuki er slecht voor. De Britse tak (Heron-Suzuki-GB), die ook de zorg voor Toni Mang had, was al het hele seizoen aangewezen op Randy Mamola, want Mang had in de winter voor het raceseizoen een knieblessure opgelopen bij het skiën en had nog geen enkele race gereden. De Italiaanse tak (Gallina-HB-Suzuki) had zelfs geen enkele fitte coureur meer. Loris Reggiani was herstellende van een zware blessure en Franco Uncini had een zwaar ongeval tijdens de TT van Assen gehad. Door de pauze van drie weken tot de Britse GP konden er wel plannen gemaakt worden, waarbij het vooral ging om het vinden van een vervanger voor Uncini. De Britten wilden diens motorfietsen ter beschikking stellen aan Barry Sheene, de Italianen hadden een voorkeur voor de Zwitser Sergio Pellandini. De fabriek moest echter de beslissing nemen en daar was Sheene niet populair. Zij kozen Boet van Dulmen, die het fabrieksmateriaal van 1983 kreeg, terwijl Pellandini ook fabrieksmateriaal kreeg, maar dat was een jaar oud. HB sponsorde wel nog twee privérijders: Rob McElnea en Barry Sheene. De drie weken pauze waren wel lang genoeg om zowel Toni Mang als Loris Reggiani weer fit genoeg te krijgen. Voor Toni Mang was de Britse Grand Prix niet alleen zijn eerste van het seizoen, het was ook zijn eerste 500cc-Grand Prix.
Volgens de officiële lezing van Suzuki was de verdeling van de motorfietsen als volgt: Randy Mamola had de laatste versie van de fabrieksracer van 1983 Loris Reggiani en Boet van Dulmen een oudere versie uit 1983 Toni Mang en Barry Sheene machines uit 1982 met eigen frames Sergio Pellandini een RG 500 Gamma uit 1982 Rob McElnea een aangepaste RG 500 Gamma productieracer.
Van deze lezing klopte echter niet veel. Roberto Gallina had immers de beschikking over de fabrieksracers van Franco Uncini, die eigenlijk naar Boet van Dulmen zouden gaan, maar hij zette zijn zin door en gaf ze aan Pellandini. Zo kwam Boet van Dulmen met een samenraapsel van een 1982 machine, op het laatste moment opgebouwd uit onderdelen van een XR 30 en een XR 45. Daar kon hij geen vuist mee maken en uiteindelijk kon hij zich met zijn eigen privé-Suzuki met Bakker-frame nog net als 26e kwalificeren voor de race. Van Dulmen reed wel in de HB-kleuren in plaats van zijn gebruikelijke Barclay-kleuren. Barclay en HB waren beiden merken van British American Tobacco. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Kenny RobertsAgostini-Marlboro-Yamaha42"19'07115 2 Freddie SpencerHRC-Honda+ 4'11212 3 Randy MamolaHeron-HB-Suzuki+ 4'20310 4 Eddie LawsonAgostini-Marlboro-Yamaha+ 8'3748 5 Marc FontanSonauto-Yamaha+ 30'7556 6 Takazumi KatayamaHRC-Honda+ 31'4875 7 Ron HaslamHRC-Honda+ 41'2564 8 Boet van DulmenBakker-HB-Suzuki+ 1"13'91263 9 Barry SheeneHeron-HB-Suzuki+ 1"13'92192 10 Paul LewisSuzuki+ 1"26'651 11 Keith HuewenSuzuki 12 Toni MangHB-Suzuki10 13 Chris GuySuzuki 14 Mark SalleSuzuki 15 Kevin WrettomSuzuki 16 Wayne GardnerHonda9 17 Steve HenshawSuzuki 18 Franck GrossHonda 19 Alan IrwinSuzuki 20 Rob PuntSuzuki39 21 Con LawSuzuki 22 Peter SjöströmSuzuki 23 Maurizio MassimianiHonda 24 Philippe CoulonSuzuki Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Marco LucchinelliHRC-Honda Jack MiddelburgHondaVastloper11 Sergio PellandiniGallina-HB-SuzukiValSergio Pellandini brak bij zijn val een enkel.8 Wolfgang von MuraltSuzuki Leandro BeccheroniSuzuki Virginio FerrariCagiva Loris ReggianiGallina-HB-Suzuki Norman BrownSuzukiOngeluk (†) Peter HuberSuzukiOngeluk (†) Steve ParrishYamaha Didier de RadiguèsHonda Gary LinghamSuzuki Dave DeanSuzuki Rob McElneaHeron-HB-Suzuki Niet gekwalificeerd Coureur Merk Oorzaak Grid Franco UnciniGallina-HB-Suzuki Blessure Raymond RocheHonda AfwezigRaymond Roche, Jacques Cornu en Guy Bertin gaven de voorkeur aan deelname aan een endurancerace, de 8 uren van Suzuka. Gianni PelletierHonda Fabio BiliottiHonda Marco GrecoSuzuki Jon EkeroldSuzuki Corrado TuzziSuzuki Bent SlydalSuzuki Andreas HofmannSuzuki Dennis IrelandSuzuki Top tien tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn. 1 Freddie Spencer HRC-Honda 117 2 Kenny Roberts Agostini-Marlboro-Yamaha 115 3 Randy Mamola Heron-HB-Suzuki 80 4 Takazumi Katayama HRC-Honda 67 5 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 62 6 Marc Fontan Sonauto-Gauloises-Yamaha 49 7 Marco Lucchinelli HRC-Honda 35 8 Franco Uncini Gallina-HB-Suzuki 30 9 Ron Haslam HRC-Honda 27 10 Raymond Roche Honda 17 250cc-klasse Carlos Lavado had maar één opdracht: Vóór Didier de Radiguès finishen, want zelfs met één punt verschil zou zijn wereldtitel zeker zijn. De training was al vreselijk spannend, want het hele startveld van 53 rijders stond binnen 2½ seconde, met Patrick Fernandez op poleposition. Nadat Martin Wimmer even had geprobeerd alleen weg te komen ontstond er weer een enorme kopgroep: Jacques Bolle, Thierry Espié, Patrick Fernandez, Teruo Fukuda, Carlos Lavado, Didier de Radiguès, Thierry Rapicault, Reinhold Roth, Christian Sarron en Martin Wimmer. De hele race wisselden de posities in deze groep en tot de laatste meter bleef het spannend. Espié stuurde als eerste de laatste bocht (Woodcote) in, maar werd binnendoor gepasseerd door Bolle, die zijn eerste Grand Prix won, maar ook de eerste Grand Prix voor Pernod. Lavado werd vierde, maar dat was ver voor De Radiguès en daarmee haalde hij de wereldtitel binnen. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Jacques BollePernod38"22'291015 2 Thierry EspiéChevallier-Yamaha+ 0'17512 3 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha+ 0'29610 4 Carlos LavadoVenemotos-Yamaha+ 0'3148 5 Martin WimmerMitsui-Yamaha+ 0'4026 6 Reinhold RothFath-Yamaha+ 1'6275 7 Teruo FukudaYamaha+ 1'824 8 Thierry Rapicault Sonauto-Gauloises-Yamaha+ 1'823 9 Didier de RadiguèsChevallier-Yamaha+ 2'6632 10 Graeme McGregorBartol+ 20'271 11 Carlos CardúsJJ Cobas-Rotax+ 37'70 12 Harald EcklYamaha+ 37'88 13 Herbert BessendörferYamaha+ 38'00 14 Alan CarterYamaha+ 38'28 15 Alan NorthYamaha 16 Iván PalazzeseVenemotos-Yamaha+ 38'59 17 Paul TinkerPaul Tinker reed als vervanger van de geblesseerde Donnie Robinson met diens Mitsui-YamahaMitsui-Yamaha+ 38'679 18 Jean-Michel MattioliYamaha+ 39'87 19 Donnie McLeodYamaha+ 41'5720 Graham YoungWaddon-Rotax+ 41'57 21 Jean-Louis GuignabodetRotax+ 43'59 22 Tony HeadArmstrong-Rotax+ 58'63 23 Chris OldfieldArmstrong-Rotax+ 59'83 24 Andy WattsEMC-Rotax+ 1"21'06 25 Kiyotaka SakaiYamaha+ 1"34'36 26 Con LawEMC-Rotax+ 1"35'28 27 Bruno LüscherYamaha+ 1 ronde 28 Peter LooijesteijnWaddon-Rotax+ 1 ronde36 29 Éric SaulRotax+ 1 ronde 30 Edwin WeibelYamaha+ 1 ronde Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Hervé GuilleuxKawasakiVal Patrick FernandezYamahaUitlaat1 Roland FreymondArmstrong-Rotax Jean-Marc ToffoloMorena-Rotax Christian EstrosiPernod Bernard FauBernard Fau mocht als invaller met de Chevallier van de geblesseerde Jean-François Baldé rijden.Chevallier-Yamaha Jean-Louis Tournadre Sonauto-Gauloises-Yamaha8 Eilert LundstedtYamaha Siegfried MinichRotax Mar SchoutenWaddon-Rotax32 René DelabyArmstrong-Rotax Niet gekwalificeerd Coureur Merk Oorzaak Grid Manfred HerwehReal-Rotax BlessureManfred Herweh viel tijdens de training, waarbij hij een hand brak en een teen geamputeerd moest worden. Donnie RobinsonMitsui-Yamaha Blessure Jean-François BaldéChevallier-Yamaha Blessure Jacques CornuHostettler-YamahaAfwezig Guy BertinMBA Afwezig Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Sito PonsJJ Cobas-Rotax Blessure Top tien tussenstand 250cc-klasse