Marie Duchatel (Brussel, gedoopt 20 november 1652 - Antwerpen, 1692) was een Zuid-Nederlands miniatuur- en portretschilder.
Leven Ze was de dochter van de schilder François Duchatel en Ieanne Louys, en werd opgeleid door haar vader in Brussel. Omstreeks 1675 reisde ze naar het hof van koning Christiaan V van Denemarken en koningin Charlotte, wier pendantportretten ze schilderde. Rond 1677 was ze terug in Brussel en een drietal jaar later trouwde ze er met Eglon van der Neer, met wie ze negen kinderen kreeg. Ze woonden eerst in de Cellebroersstraat in Brussel en later van tijd in de Keizersstraat in Antwerpen. Ze vergezelde haar echtgenoot op buitenlandse opdrachten, maar blijkbaar woonde ze in Antwerpen gescheiden.Jacob Campo Weyerman, De levensbeschryvingen der Nederlandsche konstschilders en konstschilderessen, vol. 3, p. 9: Na het overlyden van die vrouw trouwde hy met de Dochter van den Konstschilder du Chatel, welke Juffer een fraaye konterfytselschilderes was in Miniatuur, doch die beter schilderde als tekende. Wy hebben ruym sesentwintig jaaren geleden in de Herberg van St. Josef, in de Keyzerstraat tot Antwerpen, gelogeert benevens die Juffer, en haar dagelijks zien schilderen, zijnde zy op die tijd gesepareert van haar Man, alhoewel ik niets in haar gedrag kon zien dat daar toe van haare kant had aanleyding gegeeven.
Werk In 1689 schilderde ze twee miniatuurportretten van Hendrik Casimir II van Nassau-Dietz (1657-1696), de stadhouder van Friesland, en zijn echtgenote prinses van Nassau, Henriëtte Amalia van Anhalt-Dessau (1666-1726). De mannelijke helft van deze twee werd voorheen toegeschreven aan Jakob Christof le Blon. Ze overleed in 1692.
Categorie:Zuid-Nederlands kunstschilder (voor 1830) Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw Categorie:17e-eeuws schilder