De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1982 was veertiende en laatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1982. De races werd verreden op 26 september 1982 op de Hockenheimring nabij Hockenheim. In deze Grand Prix werden de wereldtitels in de 250 cc-, de 350 cc- en de zijspanklasse beslist.
Voor de 350cc-klasse was dit haar allerlaatste mijlpaal. Ze verdween van de WK-kalender en reed in Hockenheim voor het laatst in WK-verband. Algemeen Voor aanvang van de Duitse Grand Prix lag de druk vooral op Duitse coureurs: Toni Mang kon nog wereldkampioen 250- en 350 cc worden. In de 250cc-klasse had hij acht punten achterstand op Jean-Louis Tournadre, die minder wedstrijden gewonnen had en daarom - bij winst van Mang - ten minste vierde moest worden. In de 350cc-klasse had Mang vijf punten voorsprong op Didier de Radiguès. Als De Radiguès zou winnen moest Mang ten minste derde worden. Theoretisch lag hier ook nog een kansje voor Jean-François Baldé. Volkomen onverwacht lag er ook nog een beetje druk op zijspancoureur Werner Schwärzel, die met bakkenist Andreas Huber zijn kampioensfeest al in Italië gevierd had, maar door de FIM met beide voeten op de aarde werd gezet toen die pas in de tweede week van september had uitgerekend dat er bij de Finse GP ontzettend geblunderd was met de puntentoekenning, waardoor Rolf Biland/Kurt Waltisperg ook nog wereldkampioen zouden kunnen worden. Als zij wonnen zou Schwärzel wel aan een negende plaats genoeg hebben. 500cc-klasse Marco Lucchinelli was erop gebrand als afsluiting van het seizoen een race te winnen, want de regerend wereldkampioen had in het hele seizoen niet eens een podiumplaats gescoord. Hij nam in de race even de leiding, maar werd al snel teruggedrongen door Freddie Spencer. Die bouwde een voorsprong op op Randy Mamola en Franco Uncini, die op hun beurt weer twintig seconden voor Loris Reggiani en Virginio Ferrari reden. In de laatste drie ronden begon Spencer echter snelheid te verliezen, waardoor Mamola en Uncini aansloten. Mamola passeerde Spencer in de Sachskurve, maar toen Unicini hetzelfde probeerde raakte zijn voorwiel het achterwiel van Spencer, waardoor beiden vielen. Zo won Mamola zijn eerste Grand Prix van het seizoen, maar Lucchinelli profiteerde niet van de valpartijen, hij werd slechts vijfde. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Randy Mamola HB-Suzuki 39"15'60 5 15 2 Virginio Ferrari HB-Suzuki 39"36'56 9 12 3 Loris Reggiani Gallina-Suzuki 39"37'33 8 10 4 Takazumi Katayama RSC-Honda 7 8 5 Marco Lucchinelli RSC-Honda 3 6 6 Marc Fontan Sonauto-Gauloises-Yamaha 5 7 Boet van Dulmen Ergon-Suzuki 12 4 8 Sergio Pellandini Suzuki 3 9 Philippe Coulon Suzuki 2 10 Jon Ekerold Cagiva 1 11 Michel Frutschi Sanvenero 12 Guido Paci Yamaha 13 Peter Sjöström Suzuki 14 Ernst Gschwender Suzuki 15 Walter Magliorati Suzuki 16 Philippe Robinet Suzuki 17 Jean Lafond Fior 18 Alfons Ammerschlager Suzuki 19 Steve Williams Suzuki 20 Henk de Vries Suzuki 28 21 Josef Hage Yamaha 22 Peter Looijesteijn Suzuki 38 23 Klaus Klein Suzuki 24 Giovanni Pelletier Morbidelli 25 Gerhard Treusch Suzuki Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Graeme Crosby Marlboro-Yamaha Val 6 Franco Uncini Gallina-Suzuki 2 Freddie Spencer RSC-Honda ValFreddie Spencer brak bij zijn val een sleutelbeen, maar raakte tot bezorgdheid van de artsen ook enkele malen buiten bewustzijn. 1 Kork Ballington Kawasaki Val 10 Jack Middelburg HB-Suzuki 4 Franck Gross GPA-Suzuki Steve Parrish Yamaha Leandro Becheroni Suzuki Stuart Avant Suzuki Seppo Rossi Suzuki Víctor Palomo Suzuki Andreas Hofmann Yamaha Wolfgang von Muralt Suzuki Gustav Reiner Suzuki Niet gekwalificeerd Coureur Merk Oorzaak Graziano Rossi Marlboro-Yamaha BlessureGraziano Rossi was bij een Italiaanse kampioensrace in Imola ernstig gewond geraakt en lag een dag later nog in coma. Kenny Roberts Yamaha BlessureKenny Roberts herstelde van een meniscusoperatie, een gevolg van zijn val in de Britse Grand Prix. Ángel Nieto RSC-Honda BlessureÁngel Nieto was geen 500cc-rijder, maar had in de Spaanse GP een Honda NS 500 gereden en zou dit in Hockenheim opnieuw doen. Hij had echter een voet gebroken bij een val van het dak van zijn motorhome. Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha Top tien eindstand 500cc-klasse Pos.CoureurMerkPtn. 1 Franco Uncini Gallina-Suzuki 103 2 Graeme Crosby Marlboro-Yamaha 76 3 Freddie Spencer RSC-Honda 72 4 Kenny Roberts Yamaha 68 5 Barry Sheene John Player-Yamaha 68 6 Randy Mamola HB-Suzuki 65 7 Takazumi Katayama RSC-Honda 48 8 Marco Lucchinelli RSC-Honda 43 9 Kork Ballington Kawasaki 31 10 Marc Fontan Sonauto-Gauloises-Yamaha 29 + 350 cc: De situatie voor de raceDidier de Radiguès kon nog wereldkampioen worden, maar dan moest hij winnen en mocht Toni Mang niet hoger eindigen dan de vierde plaats. Daarom had teameigenaar Alain Chevallier niet minder dan vijf Chevallier-Yamaha's meegebracht, waarvan drie betrouwbare machines en twee die meer op topsnelheid getuned waren. Naast De Radiguès kregen Éric Saul en Thierry Espié een dergelijke machine met een duidelijke opdracht: Toni Mang van de derde plaats af houden. De Radiguès bereidde zich ook goed voor: Hij trainde uiteraard in de 350cc-klasse, maar ook in de 250cc-klasse. Die laatste training was puur bedoeld om het circuit te leren kennen, want om blessures te voorkomen ging hij daarin niet van start. Mang had op zijn beurt het circuit speciaal afgehuurd om met zijn beide 350cc-Kawasaki's meer dan 50 ronden te trainen. 350cc-klasse Na de spannende 250cc-race waarin de Duitsers (met name Manfred Herweh) niet konden voorkomen dat Jean-Louis Tournadre ten koste van Toni Mang wereldkampioen werd, hadden ze hun zaken in de 350cc-race beter voor elkaar. Mang kon weglopen van concurrent Didier de Radiguès, die door Herweh en Martin Wimmer in de tang genomen werd. De Chevallier-Yamaha liep niet goed en De Radiguès moest een pitstop maken om een vetgeslagen bougie te laten vervangen. Hij liep een ronde achterstand op en daarmee was de spanning uit de race. Herweh, die Wimmer en Mang in Duitse kampioensraces al twee keer verslagen had, pakte de eerste plaats, maar de tweede positie was voor Mang ruim voldoende om de wereldtitel te grijpen.
Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Manfred Herweh Yamaha 43"52'27 8 15 2 Toni Mang Kawasaki 43"52'641 12 3 Éric Saul Chevallier-Yamaha 44"55'13 4 10 4 Wolfgang von Muralt Yamaha 8 5 Alan North Bimota-Yamaha 6 6 Pekka Nurmi Yamaha 9 5 7 Jacques Cornu Yamaha 10 4 8 Roger Sibille Yamaha 3 9 Jean-François Baldé Kawasaki 3 2 10 Franz Kaserer Yamaha 1 11 Bodo Schmidt Yamaha 12 Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha +1 ronde 2 13 Mladen Tomic Yamaha +1 ronde 14 Edwin Weibel Yamaha +1 ronde 15 Pierre Bolle Yamaha +1 ronde 16 Josef Hutter Yamaha +1 ronde 17 Thierry Feuz Yamaha +1 ronde 18 Attilio Riondato Yamaha +1 ronde 19 Gunnar Bruhn Yamaha +1 ronde 20 Massimo Matteoni Yamaha +1 ronde Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha Mar Schouten Yamaha 19 Karl-Thomas Grässel Yamaha 7 Martin Wimmer Yamaha 6 Patrick Fernandez Bimota-Bartol Tony Head Armstrong Thierry Espié Chevallier-Yamaha 5 Reino Eskelinen Yamaha Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Jeffrey Sayle Armstrong Siegfried Minich Rotax Carlos Lavado Venemotos-YamahaBlessure Carlos Lavado had bij een val tijdens de GP van San Marino een enkel en een been gebroken Top tien eindstand 350cc-klasse Pos.CoureurMerkPtn. 1 Toni Mang Kawasaki 81 2 Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha 64 3 Jean-François Baldé Kawasaki 59 4 Éric Saul Chevallier-Yamaha 52 5 Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 36 6 Alan North Bimota-Yamaha 31 7 Jacques Cornu Yamaha 31 8 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 28 9 Patrick Fernandez Bimota-Bartol 21 10 Gustav Reiner Bimota-Yamaha / Bimota-Solo 19 + 250 cc: De situatie voor de racePrivérijder Jean-Louis Tournadre stond aan de leiding van het WK, met acht punten voorsprong op Toni Mang, maar hij zou het op de snelle Hockenheimring met zijn privé-Yamaha niet makkelijk krijgen. Als Mang won moest hij ten minste vierde worden. Al op vrijdagavond probeerde een Franse journalist de andere Fransen te bewegen Tournadre bij te staan. Op dat moment weigerden ze, met uitzondering van Christian Sarron. Jean-François Baldé reed voor Kawasaki, net als Mang, en de Pernod-rijders Christian Estrosi en Thierry Espié wilden hun sponsors niet teleurstellen. Op zaterdagavond was de situatie van Tournadre nog nijpender geworden, want hij had slechts de twaalfde startplaats bereikt, terwijl Estrosi en Espié tweede en derde stonden. Op zaterdagavond werd een tweede poging gedaan en uiteindelijk vertelde een vertegenwoordiger van Pernod dat men - indien beide machines in de race bleven - één coureur zou "opofferen" om Tournadre te helpen. Aan de kant van Mang verwachtte het Duitse publiek steun van Martin Wimmer, maar die reed met steun van de Duitse Yamaha-importeur Mitsui en kon moeilijk steun verlenen aan Kawasaki-rijder Mang. Wimmer gaf voor de race aan dat hij Mang niet zou steunen, maar ook niet in de weg zou rijden. 250cc-klasse Het dilemma van Martin Wimmer, wel of niet steun verlenen aan Toni Mang, loste zichzelf tijdens de opwarmronde al op, want zijn machine viel stil omdat de bouten van de cilinderkop niet waren vastgedraaid. Didier de Radiguès (vierde trainingstijd) startte niet omdat hij zich wilde sparen voor de 350cc-race. Jean-Louis Tournadre startte vanaf de twaalfde plaats goed, maar kon toch niet voorkomen dat hij in de tweede groep terechtkwam. De kopgroep bestond uit Thierry Espié, Christian Estrosi, Paolo Ferretti, Roland Freymond en Toni Mang, de tweede groep uit Patrick Fernandez, Jean-Louis Guignabodet, Manfred Herweh, Sito Pons, Jean-Marc Toffolo en Tournadre. Mang liep van de groep weg, maar was in gezelschap van Espié en Ferretti en die drie wisselden regelmatig de koppositie. Freymond viel terug, net als Estrosi, maar die laatste was wellicht al aan zijn opdracht bezig: niet vóór Tournadre finishen. Intussen verleende Herweh steun aan Mang door Tournadre waar hij kon in de weg te rijden en soms zelfs bijna naast de baan te duwen. Ferretti kon Mang uiteindelijk niet volgen en Espié schoot een keer rechtdoor waardoor hij ook de aansluiting verloor. Mang kon zo ongehinderd de race winnen, maar Estrosi en Fernandez verhinderden verdere aanvallen van Herweh op Tournadre. Ferretti werd tweede en Espié derde, maar de Fransen wisten, uitgefloten door het Duitse publiek, Tournadre naar de vierde plaats en de wereldtitel te loodsen. Toni Mang was echter wel sportief en was de eerste die Tournadre feliciteerde. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Toni Mang Kawasaki 35"33'59 1 15 2 Paolo Ferretti MBA 35"42'02 9 12 3 Thierry Espié Pernod 35"54'22 3 10 4 Jean-Louis Tournadre Yamaha 8 5 Patrick Fernandez Bimota-Bartol 7 6 6 Christian Estrosi Pernod 2 5 7 Manfred Herweh Yamaha 8 4 8 Roland Freymond MBA 6 3 9 Mar Schouten MBA 17 2 10 Jean-Louis Guignabodet Kawasaki 10 1 11 Jacques Bolle Yamaha 12 Jean-François Baldë Kawasaki 13 Tadasu Ikeda Yamaha 14 Gabriel Grabia Yamaha 15 Johannes Klement Yamaha 16 Karl-Thomas Grässel Yamaha 17 Richard Schlachter Yamaha 18 Jacques Cornu Yamaha 19 Bruno Luscher Yamaha 20 Gerhard Waibel Kawasaki 21 Herbert Hauf Yamaha 22 Christian Sarron Yamaha 23 Leif Nielsen Rotax 24 Jürgen Schmid Yamaha 25 Franco Marchegiani Yamaha Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Jeffrey Sayle Armstrong Sito Pons Kobas-Rotax Massimo Matteoni Yamaha Jean-Michel Mattioli Yamaha Tony Head Armstrong Jean-Marc Toffolo Rotax Paul Harris Yamaha Michel Simeon Yamaha Pierre Bolle Yamaha Ricardo Tormo Zelfbouw-Bartol Niet gekwalificeerd Coureur Merk Oorzaak Grid Donnie Robinson Spondon-Yamaha Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Grid Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha 4 Martin Wimmer Spondon-Yamaha 5 Siegfried Minich Rotax Carlos Lavado Venemotos-YamahaBlessure