Joost de Wit (Ammerzoden, 1963) is een Nederlands voetbalbestuurder.
De Wit bekleedde, voor hij in het profvoetbal actief werd, diverse leidinggevende functies in het bedrijfsleven. Vervolgens kreeg hij een fulltime functie bij PSV. Samen met toenmalig hoofd opleiding Wiljan Vloet zette hij een talent volgsysteem op. Daarnaast werd hij gastprofessor bij het Cruyff Institute. In zijn vrije tijd voetbalde De Wit bij zaterdag hoofdklasser Roda Boys en VV Jan van Arckel.
In 2011 werd De Wit algemeen directeur van de voetbalclub RKC Waalwijk, waar hij al actief was geweest als jeugdtrainer. De club haalde direct de play-offs voor Europees voetbal en eindigde het seizoen officieel op de zevende plaats.
Op 16 mei 2013 werd Joost de Wit benoemd tot algemeen directeur van Vitesse. Nog datzelfde jaar verkocht Merab Zjordania de club aan Aleksandr Tsjigirinski, die zijn aandelen in 2018 overdroeg aan Valeriy Oyf. Onder het Russische eigenaarschap waren de financiële mogelijkheden groot en kon Vitesse sportief hoge ambities nastreven. Tijdens De Wits ruim vijfjarige directeurschap was Vitesse een vaste waarde in de subtop van de Eredivisie, plaatste de club zich meerdere keren voor Europees voetbal en won zij in 2017 de KNVB Beker, de eerste nationale hoofdprijs in het 125-jarige bestaan van de club. Op 21 februari 2019 trad De Wit per direct af uit onvrede over de koers van zowel de raad van commissarissen als eigenaar Valeri Ojf. Pascal van Wijk volgde hem op.
In december 2019 trad De Wit als adviseur in dienst van de UEFA, waar hij zich bezighield met de ontwikkeling van clubs en competities. Een jaar later trad hij ook toe tot het bestuur van stichting BEN (Basketball Experience NL). In maart 2021 keerde De Wit terug bij PSV, waar hij tot oktober 2025 verantwoordelijk was voor het internationale netwerk van partnerclubs. Daarnaast begeleidde hij tussen 2023 en 2025 namens de KNVB nieuw aangestelde directeurs in het betaald voetbal. Begin 2026 ging De Wit aan de slag als strategisch adviseur bij Adelaide United.
Op 26 april 2026 keerde hij terug bij Vitesse, dat inmiddels in de grootste bestuurlijke en financiële crisis uit de clubgeschiedenis verkeerde. Op interim-basis nam hij het algemeen directeurschap over van Ben Mansvelder. Tijdens zijn tweede periode bij Vitesse vielen twee cruciale beslissingen. De licentiecommissie keurde de overdracht aan de regionale Sterkhouders goed, waarmee de club afscheid nam van de buitenlandse aandeelhouders. Ook liet de Hoge Raad de uitspraak van het gerechtshof in stand, waardoor de intrekking van de proflicentie door de KNVB in juli 2025 geschorst bleef. De Wit bleef aan tot augustus 2026, toen Willem van der Linden hem opvolgde als algemeen directeur.
Categorie:Nederlands voetbalbestuurder