Het voormalige Klooster Sint-Franciscus ligt in de gemeente Kluisbergen, in de deelgemeente Kwaremont. Het klooster en bijgebouwen worden momenteel gebruikt als bejaardentehuis, maar deden in het verleden dienst als rustoord, weldadigheidsgesticht, vakantiekolonie en school. Het klooster werd opgericht in 1902.
Voor de Eerste Wereldoorlog Kanunnik F.X. Cantaert, algemeen directeur van de Gentse Crombeencongregatie richtte een klooster op in Kwaremont, het dorp vanwaar hij afkomstig was. Nog voor het klooster af was, startten vier kloosterzusters met onderwijs voor Kwaremontse meisjes. Op 26 oktober 1902 namen de kloosterzusters hun intrek in het nieuwe klooster. De kostschool voor kinderen uit de werkende klasse en kleine burgerij telde een honderdtal meisjes. In 1907 kwam er een nieuw initiatief: vakantiekolonies voor kinderen uit het Gentse tijdens de maanden augustus en september.
Eerste Wereldoorlog Op 4 augustus 1914 valt het Duitse leger het land binnen. De kloosterzusters voelen zich genoodzaakt, om uit veiligheid, de kinderen naar huis te sturen. Zes Franse kinderen bleven, omdat alle communicatie met de ouders verbroken was. Alle activiteiten worden stilgelegd. In oktober 1914 werden er enkele kinderen uit de omliggende gemeenten als internen aangenomen om de (onregelmatige) leergangen bij te wonen. Het klooster werd door het Duitse leger (Beierse soldaten en ulanen) gebruikt als rust- of overnachtingsplaats. Duitse officieren en de kapitein overnachtten in het klooster, de soldaten bivakkeerden in de tuin. De Duitse soldaten kochten in het klooster het voedsel op en pompten al het water op. Na een verblijf van het Duitse leger moesten de kloosterzuster vaak alles reinigen.
De Spaanse griep dwong sommigen de nacht door te brengen in de kloosterkelders. Naarmate de oorlog vorderde, werden de dagen in het klooster spannender. Het Duitse leger had kanonnen geplaatst, gericht naar Avelgem (het klooster lag op een berg, dus was een ideale uitvalsbasis). Het klooster werd een observatiepost. Op 31 oktober 1918 was er een verschrikkelijk trommelvuur. Overal zag men brand. Terwijl de legers elkaar aanvielen, zaten de kloosterzusters ondergedoken in de kelder. Het klooster leek een stal, woeste bendes stoven binnen met vuile en gescheurde kledij. Overal werd er gekookt, de speelplaatsen werden gebruikt als paardenstallen en de wasplaats zat vol kippen, de soldaten plunderden alles, niets werd gespaard. Op 4 november 1918 werd de refter van het klooster vernield door een handgranaat. Niemand raakte ernstig gewond. Hoewel het leven in het klooster bijna onhoudbaar was, konden de zusters niet weg omwille van te zieke kinderen. Kwaremont lag onder vuur. Overal klonken geluiden van obussen die over en weer vlogen over de Schelde. Op 7 november 1918 vertrokken de Duitse officieren in alle stilte, gevolgd door 40 kolonnes. Ze trokken het donker in richting Brussel. Op 8 november 1918 werd Kwaremont door de Engelsen beschoten. Een regen van obussen viel van 's middags tot 's nachts. Na middernacht werd het kalmer. Op 9 november 1918 viel alles stil in en rond Kwaremont. Engelse militairen werden verwelkomd door de bevolking. Engelse officieren kwamen naar het klooster en tegen de avond was het klooster een Engelse kazerne. Op 11 november 1918 vierde een vuurwerk rond de Schelde het einde van de Grote Oorlog.
Na de Eerste Wereldoorlog Door de stijgende voedselprijzen ging de kostschool langzaam ten onder. De overgebleven kostgangers werd de raad gegeven een andere kostschool te zoeken. In 1922 was er een opbloei van de kloostervertrekken. Het werd gebruikt als weldadigheidsgesticht, een rustoord en vakantieverblijf voor zwakke kinderen waar vanaf 1924 ook dames terechtkonden.
Sinds 1987 wordt het klooster gebruikt als bejaardentehuis. Het klooster is nu verstevigd met nieuwe en moderne gebouwen.
Zie ook Lijst van onroerend erfgoed in Kluisbergen
Categorie:Onroerend erfgoed in Kluisbergen Categorie:Klooster in Oost-Vlaanderen Categorie:Voormalig klooster in Vlaanderen Categorie:Voormalige school in België