De Grand Prix-wegrace van Zweden 1979 was de negende race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1979. De races werden verreden op 21 en 22 juli 1979 in het Karlskoga Motorstadion nabij Karlskoga (Örebro län). In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 125cc-klasse beslist.

Algemeen Een aantal Nederlandse coureurs was niet blij met de KNMV, die geen afgevaardigde naar Zweden had gestuurd en bovendien had verzuimd hen aan te melden voor de races. Zo kon er geen enkele Nederlander in de 250cc-klasse starten, Peter Looijesteijn kwam voor niets uit Portugal en Jan Huberts en Jack Middelburg konden de organisatie overtuigen hen toch te laten starten. Men was te spreken over de organisatie in Zweden: persmensen konden ongestoord werken, de organisatie luisterde naar de wensen van de coureurs. De vrije training op zaterdag werd een tijdtraining, zodat coureurs die een defecte motorfiets hadden gehad zich nog konden kwalificeren. De coureurs hadden wel nog een lijst met verbeteringen voor het circuit, maar ook die werd welwillend in ontvangst genomen. De 250cc-race werd al op zaterdag gereden, wat erg vreemd was voor een GP met slechts vier raceklassen op het programma. Voor de coureurs maakte het niet veel verschil, maar het publiek dat ook belangstelling had voor de 250cc-race moest twee dagen naar het circuit komen. Het resultaat was dat de hele Grand Prix slechts weinig toeschouwers trok.

500cc-klasse In de 500cc-klasse ging Philippe Coulon vier ronden lang aan de leiding, ondanks de poleposition van Kenny Roberts. Na vier ronden nam Wil Hartog de leiding en hij liep weg van de rest van het veld. Barry Sheene wist pas in de tiende ronde Kenny Roberts te passeren, waarmee hij de derde plaats pakte. Wil Hartog kreeg problemen met een hangende gasschuif en viel. Coulon was toen al gevallen en Boet van Dulmen en Jack Middelburg drongen door tot de top drie terwijl ze Steve Parrish van zich af schudden. In de 26e ronde ging van Dulmen voorbij Roberts, die weer problemen met zijn achterschokdemper had. Van Dulmen was nu tweede, maar moest die plaats door koppelingsproblemen afstaan aan Middelburg. Die wist Sheene zelfs tot vijf seconden te naderen, terwijl van Dulmen op de streep weer twee seconden achter Middelburg zat.

Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Ptn 1 Barry Sheene Suzuki 55' 27" 66 15 2 Jack Middelburg Suzuki +4" 96 12 3 Boet van Dulmen Suzuki +7" 06 12 4 Kenny Roberts Yamaha +25" 82 8 5 Steve Parrish Suzuki +27" 67 6 6 Randy Mamola Suzuki +35" 48 5 7 Marco Lucchinelli Suzuki +1' 04" 14 4 8 Ikujiro Takai Yamaha +1' 07" 78 3 9 Christian Sarron Yamaha +1' 08" 02 2 10 Seppo Rossi Suzuki +1 ronde 1 11 Lennart Bäckström Suzuki +1 ronde 12 Alan North Suzuki +1 ronde 13 Willem Zoet Suzuki +1 ronde Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Gustav Reiner Suzuki Philippe Coulon Suzuki val Kenny Blake Suzuki motor Erik Björn Paulsen Suzuki motor Odd Arne Lände Suzuki motor Wil Hartog Suzuki val Graziano Rossi Morbidelli motor Didier de Radiguès Yamaha motor Peter Sköld Suzuki motor Johnny Cecotto Yamaha Dennis Ireland Suzuki motor Peter Sjöström Suzuki motor Chris Fisker Suzuki motor Tony Head Suzuki motor Michel Rougerie Suzuki motor Virginio Ferrari Suzuki motor Franco Uncini Suzuki val Niet gekwalificeerd Coureur Merk Oorzaak Jon Ekerold Yamaha Timo Pohjola Suzuki Max Wiener Suzuki Top tien tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Kenny Roberts Yamaha 83 2 Virginio Ferrari Suzuki 81 3 Wil Hartog Suzuki 55 4 Barry Sheene Suzuki 50 5 Franco Uncini Suzuki 39 6 Boet van Dulmen Suzuki 29 7 Jack Middelburg Suzuki 28 Tom Herron (†) Suzuki 9 Philippe Coulon Suzuki 18 10 Mike Baldwin Suzuki 17 250cc-klasse In de 250cc-race op zaterdag werd Graziano Rossi bij het uitkomen van de eerste bocht bijna getorpedeerd door Randy Mamola, waardoor Gregg Hansford aan de leiding ging. Rossi stelde echter na een paar ronden orde op zaken en bleef de rest van de race aan de leiding. Achter hem was het ook niet spannend: Gregg Hansford bleef tweede, op behoorlijke afstand gevolgd door Patrick Fernandez. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Ptn 1 Graziano Rossi Morbidelli 49' 46" 37 15 2 Gregg Hansford Kawasaki +3" 83 12 3 Patrick Fernandez Yamaha +32" 28 10 4 Toni Mang Kawasaki +36" 92 8 5 Kork Ballington Kawasaki +43" 68 6 6 Christian Estrosi Kawasaki +58" 85 5 7 Jean-François Baldé Kawasaki +1' 01" 18 4 8 Roland Freymond Yamaha +1 ronde 3 9 Olivier Chevallier Yamaha +1 ronde 2 10 Eero Hyvärinen Yamaha +1 ronde 1 11 Vic Soussan Yamaha +1 ronde 12 Eilert Rundstedt Yamaha +1 ronde 13 Tony Head Yamaha +1 ronde 14 Lennart Bäckström Yamaha +1 ronde 15 Chas Mortimer Yamaha +1 ronde 16 Alan North Yamaha +1 ronde 17 Olivier Liégeois Yamaha +1 ronde 18 Göran Tunhage Yamaha +2 ronden Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Randy Mamola Yamaha versnellingsbak Paolo Pileri MBA val Richard Hubin Yamaha Walter Villa Yamaha Jean-Marc Toffolo Yamaha Åke Grahn Yamaha Bengt Elgh Yamaha René Delaby Yamaha Pentti Korhonen Yamaha Barry Woodland Yamaha Reino Eskelinen Yamaha Didier de Radiguès Yamaha Peter Sköld Yamaha Alf Graarud Yamaha Top tien tussenstand 250cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 / In Joegoslavië startte Ballington met zijn Britse licentie omdat Zuid-Afrikaanse coureurs geweigerd werden wegens de Apartheidspolitiek Kork Ballington Kawasaki 81 2 Gregg Hansford Kawasaki 57 3 Graziano Rossi Morbidelli 55 4 Randy Mamola Adriatica-Bimota-Yamaha / Yamaha 38 5 Patrick Fernandez Yamaha 35 6 Toni Mang Kawasaki 32 7 Walter Villa Yamaha 31 8 Edi Stöllinger Kawasaki 21 9 Jean-François Baldé Kawasaki 20 10 Christian Estrosi Kawasaki 17

125cc-klasse Pier Paolo Bianchi had het hele seizoen diensten moeten verlenen aan eerste rijder Ángel Nieto, maar nu die geblesseerd in het ziekenhuis lag besloot teamchef Jörg Möller (vanuit een ander ziekenhuis, want hij had een voedselvergiftiging) Nieto's machine aan Bruno Kneubühler te geven. Kneubühler reed prompt de snelste trainingstijd, maar na de start gingen Bianchi en Gert Bender aan de leiding van de race. Ze wisselden elkaar aan de leiding enkele malen af, maar uiteindelijk won Bianchi, een jaar na zijn ongeval in de Finse GP, weer eens een race. Ricardo Tormo, Per-Edvard Carlsson en Jean-Louis Guignabodet vochten toen nog om de tweede plaats, gevolgd door Hans Müller en Eugenio Lazzarini. In de vijftiende ronde viel Walter Koschine en hij nam Maurizio Massimiani in zijn val mee. Massimiani moest opgeven door een gebroken schakelpedaal en dat was het moment dat Ángel Nieto wereldkampioen werd. Massimiani was de enige die nog een theoretische kans op de titel had, maar die was nu verkeken. Vijf ronden voor het einde ging het regenen en toen werd het hele klassement nog eens overhoop gegooid. De een na de ander schoof van de baan: Carlsson, Bender, Kneubühler, Müller, Kinnunen, Tormo en in de laatste bocht ook Gianpaolo Marchetti, die vierde lag maar uiteindelijk negende werd. Guignabodet passeerde de finish als tweede en Thierry Noblesse werd derde. Noblesse lag enkele ronden voor het einde nog op de tiende plaats en had niet meer gedaan dan op zijn motor blijven zitten. De rijders voor hem schakelden zichzelf uit. Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Ptn 1 Pier Paolo Bianchi Minarelli 49' 02" 60 15 2 Jean-Louis Guignabodet Morbidelli +21" 15 12 3 Thierry Noblesse Morbidelli +23" 19 10 4 August Auinger Morbidelli +40" 06 8 5 Eugenio Lazzarini Morbidelli +44" 43 6 6 Clive Horton Morbidelli +52" 11 5 7 Barry Smith Morbidelli +58" 64 4 8 Stefan Jansen Morbidelli +1' 34" 93 3 9 Gianpaolo Marchetti MBA +3' 58" 41 2 10 Johnny Wickström Morbidelli +1 ronde 1 11 Fernando González De Nicolás Morbidelli +1 ronde Niet gekwalificeerd Coureur Merk Oorzaak Jan Huberts MBA Top twaalf tussenstand 125cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Ángel Nieto Minarelli 105 2 Thierry Espié Motobécane 48 3 Maurizio Massimiani MBA 35 4 Walter Koschine Fantic 25 Hans Müller MBA 6 Gert Bender Bender 24 Harald Bartol Morbidelli 8 Eugenio Lazzarini Morbidelli 22 9 Bruno Kneubühler MBA / Minarelli 21 10 Pier Paolo Bianchi Minarelli 19 August Auinger Morbidelli Barry Smith Morbidelli Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Ricardo Tormo Bultaco val Gert Bender Bender val Bruno Kneubühler MinarelliBruno Kneubühler reed normaal met een MBA, maar kreeg nu de fabrieks-Minarelli van de geblesseerde Ángel Nieto val Hans Müller MBA val Per-Edvard Carlsson MBA val Matti Kinnunen MBA val Stefan Dörflinger Morbidelli Guy Bertin Motobécane Jan Bäckström Morbidelli Auno Hakala Morbidelli Maurizio Massimiani MBA schakelpedaal Marc-Anton Constantin Morbidelli Walter Koschine Fantic val Roland Olsson Morbidelli Lars Carlsson Morbidelli Ernst Fagerer MBA Kees van de Ven Morbidelli versnellingsbak Harald Bartol Morbidelli Reiner Koster MBA Wolfgang Glawaty MBA Yves Dupont Morbidelli Patrick Plisson Morbidelli Tore Alexandersson Morbidelli Patrick Hérouard Morbidelli Berndth Börjesson Morbidelli Johnny Svensson Rotax Zijspanklasse B2A Rolf Biland had poleposition in Zweden, maar moest na de zevende ronde naar de pit om een nieuwe bougie te laten monteren. Rolf Steinhausen nam de leiding in de race, maar stopte een ronde later met pech. Derek Jones nam nu de leiding, maar in de 20e ronde werd hij gepasseerd door Jock Taylor met zijn gelegenheidsbakkenistZijspancoureur Jock Taylor kocht in 1979 een Seymaz-combinatie voor de B2B-klasse, maar kon niet wennen aan de naafbesturing. Nadat zijn bakkenist Jimmy Neil bij een ongeluk een pols brak en stopte met racen reed hij in Oulton Park met vervanger Dave Powell. Die verongelukte tijdens die race. Daarop gebruikte Jock Taylor zijn oude Windle-combinatie in de B2A-klasse. In Zweden vond hij 125cc-coureur Benga Johansson bereid in het zijspan plaats te nemen. Met deze bakkenist zonder enige ervaring won Taylor zijn eerste Grand Prix. Het zou een succesvolle combinatie blijken: ze zouden samen nog vijf GP's winnen, ze werden Brits kampioen in 1980 en 1981 en wonnen de Sidecar TT in 1980 en 1982. In 1982 deden ze dat met een nieuwe ronderecord op de Snaefell Mountain Course. Benga Johansson. Hoewel Werner Schwärzel op korte afstand volgde wisten Taylor/Johansson de leiding tot de finish vast te houden. Rolf Biland en Kurt Waltisperg zorgden voor spektakel door vanaf de zestiende plaats toch nog door te dringen tot het podium.

Uitslag zijspanklasse B2A Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn 1 Jock Taylor Benga Johansson Windle-Yamaha 15 2 Werner Schwärzel Andreas Huber Yamaha 12 3 Rolf Biland Kurt Waltisperg Schmid-Yamaha 10 4 Dick Greasley John Parkins Yamaha 8 5 Egbert Streuer Johan van der Kaap Schmid-Yamaha 6 6 Siegfried Schauzu Lorenzo Puzo Busch-Yamaha 5 7 Michel Vanneste Paul Gérard Busch-Suzuki 4 8 Björn Andersson Lars Nordström Yamaha 3 9 Roine Larsson Håkan Bjargestad Yamaha 2 10 Göte Brodin Billy Gällros Krauser-Yamaha 1 Niet gefinished Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Rolf Steinhausen Kenny Arthur KSA-Yamaha Top tien tussenstand zijspanklasse B2A PosCoureurBakkenistMerkPtn 1 Rolf Steinhausen Kenny Arthur KSA-Yamaha 52 2 Rolf Biland Kurt Waltisperg Schmid-Yamaha 37 Siegfried Schauzu Lorenzo Puzo Busch-Yamaha 4 Dick Greasley John Parkins Yamaha 36 5 Jock Taylor Jim Law / James Neil / Benga Johansson Windle-Yamaha 31 6 Göte Brodin Billy Gällros Krauser-Yamaha 23 7 Werner Schwärzel Andreas Huber Yamaha 21 8 Hermann Huber Bernhard Schappacher Krauser-Yamaha 20 9 Egbert Streuer Johan van der Kaap Schmid-Yamaha 11 10 George O'Dell Cliff Holland Yamaha 8

1979 Zweden Categorie:Sport in Örebro Iän