Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1979

De Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1979 was tweede race van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1979. De race werd verreden op 29 april 1979 op de Salzburgring nabij Salzburg

Algemeen Op maandag en dinsdag voor de Oostenrijkse Grand Prix kon er al getraind worden, en de coureurs die dat gedaan hadden waren in het voordeel omdat de officiële trainingen in slecht weer werden verreden. Zaterdag sneeuwde het zelfs en het leek erop dat de hele Grand Prix niet door kon gaan. Op zondag was het droog en konden veel rijders hun (natte) carburatie-afstellingen niet gebruiken. De Grand Prix van Oostenrijk was enige waar beide zijspanklassen (B2A en B2B) aan de start kwamen. 500cc-klasse Kenny Roberts (rugblessure) en Wil Hartog (armbreuk) waren net op tijd fit voor de Oostenrijkse Grand Prix. Christian Sarron was echter nog niet genezen van zijn val in de Formule 750 race op Brands Hatch. Twee belangrijke concurrenten werden al voor de start uitgeschakeld: Barry Sheene merkte dat een remschijf verkeerd gemonteerd was waardoor hij vrijwel zonder voorrem moest rijden, terwijl Boet van Dulmen (derde trainingstijd) al bij de start met een gebroken inlaatschijf en zuiger achterbleef. Wil Hartog, altijd een snelle starter, reed even aan de leiding, maar werd gepasseerd door Roberts en Virginio Ferrari. Achter hem vochten Hiroyuki Kawasaki en Tom Herron, zodat Hartog vrij eenvoudig naar de derde plaats kon rijden. In het gevecht om de zesde plaats tussen Cecotto en Giovanni Rolando raakte Cecotto naast de baan en toen hij weer op het asfalt kwam gleed hij meteen weg door de modder op zijn achterband. Rolando probeerde hem te ontwijken maar viel toen hij over Cecotto's achterwiel reed. De situatie werd door modder en ambulances op het circuit af en toe gevaarlijk, vooral toen baancommissarissen probeerden de kluiten modder van de baan te halen. Later zou blijken dat Cecotto een gebroken knieschijf en afgescheurde kniebanden had opgelopen. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Ptn1 Kenny Roberts Yamaha48'24" 23152 Virginio Ferrari Suzuki+6" 03123 Wil Hartog Suzuki+18" 81104 Tom Herron Suzuki+21" 4485 Hiroyuki Kawasaki Suzuki+22" 9666 Franco Uncini Suzuki+1'19" 4157 Steve Parrish Suzuki+1'25" 3148 Max Wiener Suzuki+1 ronde39 Marco Lucchinelli Suzuki+1 ronde210 Mick Grant Suzuki+1 ronde111 Bernard Fau Suzuki+1 ronde12 Barry Sheene Suzuki+1 ronde13 Alex George Suzuki+1 ronde14 Mike Baldwin Suzuki+1 ronde15 Jack Middelburg Suzuki+1 ronde16 Alan North Suzuki+1 ronde17 Peter Sjöström Suzuki+1 ronde18 Dennis Ireland Suzuki+1 ronde19 Jürgen Steiner Suzuki+1 ronde20 Gustav Reiner Suzuki+1 ronde21 Richard Schulze Suzuki+1 ronde22 Seppo Rossi Suzuki+1 ronde23 Michael Schmid Suzuki+1 ronde Philippe Coulon Suzuki Carlo Perugini Suzuki Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Boet van Dulmen Suzuki motor Giovanni Rolando Suzuki val Markku Matikainen Yamaha Elmar Renner Suzuki Gerhard Vogt Yamaha Olivier Chevallier Yamaha Bosse Granath Yamaha Børge Nielsen Suzuki Johnny Cecotto Yamaha val Carlos de San Antonio Suzuki Jon Ekerold Yamaha Michel Rougerie Suzuki Top elf tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Virginio Ferrari Suzuki 24 2 Tom Herron Suzuki 18 3 Kenny Roberts Yamaha 15 Barry Sheene Suzuki 5 Franco Uncini Suzuki 13 6 Wil Hartog Suzuki 10 7 Hiroyuki Kawasaki Suzuki 6 Michel Rougerie Suzuki 9 Robertino Pietri Suzuki 5 10 Steve Parrish Suzuki 4 Christian Sarron Yamaha 350cc-klasse In Oostenrijk kwam Jon Ekerold door een bliksemstart aan de leiding, maar na vier ronden had Kork Ballington hem ingehaald. Ekerold kreeg problemen met de benzinetoevoer van zijn Yamaha en Ballington won de race. Ekerold werd wel nog tweede. De strijd om de derde plaats ging toen nog tussen Carlos Lavado, Michel Frutschi en Toni Mang, maar in de laatste ronde kwam Lavado op een uitloopstroop terecht en daarna in de berm, waardoor hij viel en een been brak. Toni Mang werd aldus derde, Frutschi vierde en Walter Villa, als laatste gestart, werd vijfde. John Ekerold diende een protest in tegen de benzine van Ballington. Hij vermoedde dat die andere dan de voorgeschreven benzine gebruikte, omdat andere Kawasaki-rijders steeds last hadden van detonatie, maar Ballington niet. Het protest moest worden afgewezen een official verzuimd had de Kawasaki in het parc fermé te laten plaatsen. Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Ptn1 Kork Ballington Kawasaki50'57" 06152 Jon Ekerold Yamaha+2" 46123 Toni Mang Kawasaki+10" 57104 Michel Frutschi Yamaha+11" 5685 Walter Villa Yamaha+33" 6766 Patrick Fernandez Yamaha+33" 8457 Edi Stöllinger Kawasaki+41" 3048 Patrick Pons Yamaha+41" 7239 Vic Soussan Yamaha+42" 05210 Eero Hyvärinen Yamaha+58" 53111 Pekka Nurmi Yamaha+59" 9912 Chas Mortimer Yamaha+1' 11" 2513 Gregg Hansford Kawasaki+1 ronde14 Grunwald Harfmann Yamaha+1 ronde15 Jeffrey Sayle Yamaha+1 ronde16 Richard Hubin Yamaha+1 ronde17 Bert Struyk Yamaha+1 ronde18 Manfred Obinger Yamaha+1 ronde19 Klaas Hernamdt Yamaha+1 ronde20 John Weeden Yamaha+1 ronde21 René Delaby Yamaha+1 ronde Peter Baláž Yamaha Andreas Hückel Yamaha Franco Solaroli Yamaha Mike Baldwin Yamaha Niet gekwalificeeerd Coureur Merk Takazumi Katayama Yamaha Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Pentti Korhonen Yamaha motor Gianfranco Bonera Yamaha val Randy Mamola Adriatica-Bimota-Yamaha Christian Estrosi Kawasaki motor Roland Freymond Yamaha János Drapál Yamaha Max Wiener Yamaha Kenny Blake Yamaha Michel Rougerie Bimota-Yamaha Reinhold Roth Yapol Carlos Lavado Yamaha val Top twaalf tussenstand 350cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Kork Ballington Kawasaki 23 2 Jon Ekerold Yamaha 18 Walter Villa Yamaha 4 Carlos Lavado Yamaha 15 Patrick Fernandez Yamaha 6 Toni Mang Kawasaki 10 7 Michel Frutschi Yamaha 8 8 Christian Estrosi Kawasaki 6 9 Vic Soussan Yamaha 5 10 Edi Stöllinger Kawasaki 4 Patrick Pons Yamaha Éric Saul Adriatica-Yamaha

125cc-klasse Eugenio Lazzarini nam in Oostenrijk de leiding, gevolgd door Ángel Nieto, Pier Paolo Bianchi, Harald Bartol en Hans Müller. Al snel lagen Nieto en Bartol samen aan de leiding. Bartol was gebrand op een overwinning in zijn thuisrace, nadat hij in 1978 ook al tweede was geworden. Zijn landgenoot August Auinger was intussen van de twaalfde plaats opgerukt naar de derde plaats. Nieto reed op de tweede plaats, maar kon Bartol makkelijk volgen. In de 23e ronde nam Nieto de leiding. Bartol volgde hem nog enkele ronden, maar liet los toen Nieto met een enorme snelheid langs de ambulance reed die de gevallen Bernd Lauermann ging ophalen. Auinger was intussen ook uitgevallen en toen Thierry Espié viel kwam Gert Bender met zijn zelfbouw Bender als derde binnen. Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Ptn1 Ángel Nieto Minarelli47' 12" 36152 Harald Bartol Morbidelli+10" 32123 Gert Bender Bender+55" 41104 Hans Müller MBA+1' 03" 3885 Eugenio Lazzarini Morbidelli+1' 04" 1166 Patrick Plisson Morbidelli+1' 17" 1457 Rolf Blatter Morbidelli+1' 17" 3448 Per-Edvard Carlsson MBA+1' 17" 5739 Walter Koschine Delta-Fantic+1' 23" 63210 Bruno Kneubühler MBA+1' 23" 80111 Matti Kinnunen MBA+1 ronde12 Peter Baláž Morbidelli+1 ronde13 Peter Looijesteijn MBA+1 ronde14 Clive Horton Morbidelli+1 ronde15 Werner Steege Bender+1 ronde16 Walter Rapolani Morbidelli+1 ronde17 Aldo Pero Morbidelli+1 ronde18 Richard Schmiederer Morbidelli+1 ronde19 Jan Huberts MBA+1 ronde20 René Rénier Morbidelli+1 ronde Patrick Hérouard Morbidelli Alojz Pavlic MBA Zbyněk Havrda Morbidelli Gianpaolo Marchetti MBA Ricardo Tormo Bultaco Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Thierry Espié Motobécaneval Enrico Cereda Morbidelli Pier Paolo Bianchi Minarelli uitlaat defect Jean-Louis Guignabodet Morbidelli valschade Ernst Fagerer MBA Bernd Lauermann Morbidelli val August Auinger Morbidelli Theo Timmer Morbidelli Hans-Jürgen Hummel Morbidelli Werner Schmied Rotax Maurizio Massimiani MBA val Heinz Pristavnik Morbidelli Top tien tussenstand 125cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Ángel Nieto Minarelli 30 2 Thierry Espié Motobécane 12 Harald Bartol Morbidelli 4 Hans Müller MBA 11 5 Maurizio Massimiani MBA 10 Gert Bender Bender 7 Patrick Hérouard Morbidelli 8 8 Eugenio Lazzarini Morbidelli 6 Patrick Plisson Morbidelli Jean-François Lecureux Morbidelli Zijspannen B2A Siegfried Schauzu/Lorenzo Puzo namen de leiding in de Oostenrijkse GP. Göte Brodin/Billy Gällros waren echter niet te stuiten en namen de leiding over. Ze werden ingehaald door Dick Greasley/John Parkins, maar die vielen al snel uit. Brodin/Gällros hadden geluk: op de finish kregen ze een vastloper, maar toen was de winst al binnen. Schauzu was intussen in een gevecht met Rolf Steinhausen/Kenny Arthur verwikkeld maar wist toch tweede te worden. Alain Michel/Stuart Collins en Cees Smit/Charles Vroegop mochten in Oostenrijk niet starten met hun aangepaste B2B-combinaties omdat de jury de reglementen anders interpreteerden dan zij. Rolf Biland/Kurt Waltisperg konden niet in de B2A-klasse starten omdat hun Schmid-combinatie door ziekte van constructeur Hermann SchmidHermann Schmid, van wie bekend was dat hij depressief was, bleek spoorloos verdwenen. Zijn auto werd teruggevonden aan de oever van de Rhône, waardoor er een vermoeden van zelfmoord ontstond. nog niet klaar was. Uitslag zijspannen B2A Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Ptn1 Göte Brodin Billy Gällros Krauser-Yamaha47'21"53152 Siegfried Schauzu Lorenzo Puzo Busch-Yamaha47'37"22123 Rolf Steinhausen Kenny Arthur KSA-Yamaha47'37"42104 Hermann Huber Bernhard Schappacher Krauser-Yamaha 85 Amedeo Zini Andrea Fornaro Busch-König 66 Werner Schwärzel Andreas Huber Yamaha 57 Kalevi Rahko Kari Laatikainen Yamaha 48 Peter Campbell Richard Goodwin Yamaha 39 Boy Brouwer Jan Oostwouder Busch-Yamaha 210 Kurt Jelonek Fred Schenkenberger König 1 Niet gefinished Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Dick Greasley John Parkins Yamaha Top tien tussenstand zijspannen B2A Conform wedstrijduitslag

Zijspannen B2B De B2B-klasse opende het zijspanseizoen en ook de Grand Prix van Oostenrijk. Meteen was duidelijk dat er niet veel animo was: slechts dertien combinaties kwamen aan de start en Alain Michel/Michael Burkhard waren de enige die partij konden geven aan Rolf Biland/Kurt Waltisperg. Waltisperg had net als zijn voorganger Kenny Williams na het aanduwen geen andere taak dan als ballast fungeren. Aanvankelijk nam Biland genoegen met de vijfde positie in de race. Michel reed vanaf de derde ronde aan de leiding en Biland was toen al tweede. Samen reden ze weg van de rest, waarbij Biland pas in de zestiende ronde de leiding even overnam. Michel viel echter vier ronden voor het einde uit en daardoor schoven Bruno Holzer/Karl Meierhans door naar de tweede plaats. Klaus Sprengel/Derek John Booth hadden al een ronde achterstand en de overige vier combinaties die de finish haalden ten minste twee ronden. Uitslag zijspannen B2B Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Ptn1 Rolf Biland Kurt Waltisperg LCR-Yamaha47' 22" 62152 Bruno Holzer Karl Meierhans LCR-Yamaha+41" 58123 Klaus Sprengel Derek John Booth Suzuki+1 ronde104 Masato Kumano Isao Arifuku Yamaha+2 ronden85 Heinz Thevissen Lothar Klein HTS-Yamaha+2 ronden66 Rudolf Reinhard Karin Sterzenbach GEP-Yamaha+2 ronden57 Bernard Chabert Patrice Daire CB-Yamaha+2 ronden4 Niet gefinished Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Yvan Trolliet Marc Petel Seymaz-Yamaha Cees Smit Charles Vroegop Seymaz-Yamaha gebroken zuiger Alain Michel Michael Burkhard Seymaz-Yamaha gebroken zuiger Top tien tussenstand zijspannen B2B Conform wedstrijduitslag

Trivia Onderweg naar het circuit zag Barry Sheene een man in een rode monteursoverall met het opschrift "Frank Sheene", de overall van Barry's vader. Barry dwong de man de overall onmiddellijk uit te trekken en leverde hem over aan de politie. Frank's overall bleek de avond ervoor gestolen te zijn toen hij even pauzeerde.