Valentie komt van het Latijnse valentia en betekent 'waardigheid' (als in 'tweewaardigheid'), 'plaatsigheid' of 'geldigheid'. De betekenis in de taalkunde is afgeleid van die in de wiskunde en natuurwetenschappen: Graad (grafentheorie), aantal zijden dat samenkomt bij een knoop, en dienovereenkomstig het aantal ribben dat samenkomt bij een hoekpunt van een veelvlak Valentie (scheikunde), het aantal bindingen dat een atoom kan aangaan met andere atomen Ladingsnummer, het aantal elementaire ladingen van een ion (Cu2+ heeft dus een valentie ofwel een ladingsnummer van 2) Valentie (taalkunde), de 'plaatsigheid' van een bepaald werkwoord; dat is het aantal constituenten (zoals onderwerp, lijdend voorwerp) of argumenten dat een bepaald werkwoord normaliter met zich heeft Valentie (psychologie), de kwaliteit of gevoelskleur van een emotie of beleving
Zie ook Waardigheid (doorverwijspagina)