Federica Mogherini (Rome, 16 juni 1973) is een Italiaanse politica. Ze was van 22 februari 2014 tot 30 oktober 2014 minister van Buitenlandse Zaken van Italië en was na Emma Bonino en Susanna Agnelli de derde vrouwelijke minister van Buitenlandse Zaken van Italië. Van 1 november 2014 t/m 30 november 2019 bekleedde ze de functie van hoge vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid van de Europese Unie en was ze vicevoorzitter van de Europese Commissie.

Biografie Studie Mogherini studeerde politicologie aan de Sapienza-universiteit in Rome waar ze afstudeerde op een scriptie over de relatie tussen religie en politiek binnen de islam. Daarna studeerde ze aan het prestigieuze Institut d'études politiques d'Aix-en-Provence (Sciences Po Aix).

Politieke carrière In 1996 werd Mogherini lid van de linkse jongerenorganisatie Sinistra giovanile. In 2001 werd ze lid van de Nationale Raad van de Democratici di Sinistra, een linkse Italiaanse politieke partij. Later werd ze lid van het Nationaal Bestuur en het Politiek Comité van de partij. In 2003 ging ze werken bij het buitenlanddepartement van de partij, eerst als hoofd van de betrekkingen met bewegingen, daarna als coördinator van het departement en uiteindelijk als hoofd Internationale Relaties. Ze volgde in het bijzonder de dossiers rondom Irak, Afghanistan en het vredesproces in het Midden-Oosten.

Ze onderhield contacten met de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, de Socialistische Internationale en partijen die daar deel van uitmaken. Ze focuste zich voornamelijk op de relatie met de Amerikaanse Democratische Partij.

Vanaf de oprichting van de Italiaanse Democratische Partij (Partito Democratico) in oktober 2007 tot aan april 2008 en later van februari tot november 2009 was ze werkzaam als leidinggevende bij de partij. In 2008 werd ze verkozen tot lid van de Kamer van Afgevaardigden van het Italiaanse parlement waar ze onder meer werkzaam was als secretaris van de commissie Defensie.

Op 24 februari 2009 benoemde Dario Franceschini, secretaris van de Democratische Partij, haar tot hoofd Gelijke Kansen in het nieuwe partijsecretariaat. Ze is een van de leiders van de Area Democratica van Dario Franceschini, een stroming binnen de partij.

In februari 2013 werd ze herkozen als lid van de Kamer van Afgevaardigden. Sinds haar herverkiezing behaalde ze een aanwezigheidspercentage in het parlement van 98,2%. Registratielijst Italiaans parlement

Op 9 december 2013 werd ze hoofd Europese Zaken in het nieuwe partijsecretariaat onder leiding van de nieuwe partijsecretaris Matteo Renzi.

Minister van Buitenlandse Zaken Op 21 februari 2014 maakte Matteo Renzi de aanstelling van Mogherini als minister van Buitenlandse Zaken in zijn eerste regering bekend. De volgende dag legde ze een eed af en nam ze officieel de ministerspost aan.

Hoge vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid Na de grote overwinning van de Italiaanse fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in de Europese Parlementsverkiezingen van 2014 werd Mogherini genoemd als opvolger van Catherine Ashton als hoge vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid van de Europese Unie.EU-leiders met vertraging aan tafel NOS.nl Have Passport, Will Appease The Wall Street Journal Italy pushes inexperienced minister as successor to Catherine Ashton The Telegraph. Gearchiveerd op 5 juli 2022. Op 30 augustus 2014 benoemde de Europese Raad haar met ingang van 1 november 2014 in die functie. Italy's Mogherini and Poland's Tusk get top EU jobs, BBC News 30 augustus 2014, laatst geraadpleegd op 30 augustus 2014. Gearchiveerd op 31 augustus 2014. In die hoedanigheid liet zij weten met de hele EU te willen streven naar de erkenning van Palestina.PvdA wil debat over 'Palestina' eens flink aanzwengelen, Elsevier, 18 november 2014 Ook vindt zij dat de politieke islam een plaats in de Europese politiek verdient. Federica Mogherini’s remarks at “Call to Europe V: Islam in Europe” conference (pdf), europa.eu, 24 juni 2015. Gearchiveerd op 25 november 2016.

In 2015 ontving Mogherini lof voor haar rol tijdens de onderhandelingen van het Gezamenlijk Alomvattend Actieplan (JCPOA), een internationale overeenkomst met betrekking tot het Iraanse nucleaire programma. Samen met de Iraanse Minister van Buitenlandse Zaken, Mohammad Javad Zarif, kondigde zij het akkoord aan aan de rest van de wereld.

Academische carrière Bij de aanvang van het academiejaar 2020-2021 werd Mogherini rector van het Europacollege, gevestigd in Brugge, Natolin en (sinds 2024) Tirana.

Arrestatie en ontslag Op 2 december 2025 werd Mogherini, samen met de voormalige secretaris-generaal van EEAS en een kaderlid van het Europacollege, opgepakt op verdenking van ongeoorloofd gebruik van EU-fondsen. Ze werden ondervraagd en vervolgens in verdenking gesteld.Former EEAS chief Mogherini, top Commission official arrested in fraud probe De voormalige secretaris-generaal, Stefano Stefani, nam onmiddellijk ontslag uit zijn huidige functie als algemeen directeur van de directie Midden-Oosten bij de Europese Commissie. Hij werd hierin onmiddellijk gevolgd door Mogherini, die haar ontslag aankondigde uit haar beide functies van rector van het college en van directeur van de diplomatenopleiding.

Politieke standpunten China Op 11 september 2018 kaartte Mogherini een aantal kwesties aan in het Europees Parlement, namelijk de Xinjian heropvoedingskampen en mensenrechtenschendingen tegen de Oeigoeren.

Iran Tijdens een briefing met de Nieuw-Zeelandse Minister van Buitenlandse Zaken Winston Peters, haar eerste officiële bezoek als Hoge Vertegenwoordiger, plaatste Mogherini vraagtekens achter de Amerikaanse sancties jegens Iran. Zij stelde dat de EU kleine en middelgrote bedrijven juist aanmoedigt om meer handel te bedrijven met en in Iran als onderdeel van de EU's veiligheidsprioriteiten.

Rusland Op 27 april 2017 bracht Mogherini haar eerste officiële bezoek aan Rusland. Zij sprak daar met Sergei Lavrov over onder anderen de annexatie van de Krim en discriminatie van homoseksuelen in Tsjetsjenië. Mogherini gaf te kennen dat zij de voorkeur gaf aan samenwerking boven confrontatie.

Privé Ze was van 2007 tot 2017 getrouwd met Matteo Rebesani. Samen kregen ze twee dochters.

Categorie:Italiaans afgevaardigde Categorie:Italiaans minister van Buitenlandse Zaken Categorie:Europese Commissie-Juncker Categorie:Italiaans Eurocommissaris