thumb|Het Duitse team houdt de beker in de lucht De finale van het wereldkampioenschap voetbal 2014 werd gespeeld op zondag 13 juli in het Maracanã-stadion in Rio de Janeiro tussen Duitsland en Argentinië. Duitsland kwalificeerde zich door de halve finale tegen Brazilië met 1-7 te winnen en Argentinië kwalificeerde zich door bij het schieten van penalty's van Nederland te winnen. Duitsland won de wedstrijd met 1-0 en werd daarmee de nieuwe wereldkampioen. Het land nam die titel over van Spanje, dat in 2010 de wereldbeker wist te winnen in de finale tegen het Nederlands voetbalelftal.

De finale was de slotwedstrijd van het WK en werd door de Italiaan Nicola Rizzoli gefloten. Voorafgaand aan de wedstrijd vond in het stadion de slotceremonie plaats.

Route naar de finale Route naar de finaleWK 2014 – KwalificatieHannover, 7 september 2012 3 − 0 Wenen, 11 september 2012 1 − 2 Dublin, 12 oktober 2012 1 − 2 Berlijn, 16 oktober 2012 4 − 4 Astana, 22 maart 2013 0 − 3 Neurenberg, 26 maart 2013 4 − 1 München, 6 september 2013 3 − 0 Tórshavn, 10 september 2013 0 − 3 Keulen, 11 oktober 2013 3 − 0 Solna, 15 oktober 2013 3 − 5 Buenos Aires, 8 oktober 2011 4 – 1 Puerto La Cruz, 11 oktober 2011 1 – 0 Buenos Aires, 12 november 2011 1 – 1 Barranquilla, 15 november 2011 1 – 2 Buenos Aires, 3 juni 2012 4 – 0 Córdoba, 8 september 2012 3 – 1 Lima, 12 september 2012 1 – 1 Mendoza, 12 oktober 2012 3 – 0 Santiago, 16 oktober 2012 1 – 2 Buenos Aires, 22 maart 2013 3 – 0 La Paz, 26 maart 2013 1 – 1 Buenos Aires, 7 juni 2013 0 – 0 Quito, 11 juni 2013 1 – 1 Asunción, 10 september 2013 2 – 5 Buenos Aires, 11 oktober 2013 3 – 1 Montevideo, 15 oktober 2013 3 – 2 Kwalificatie – Eindstand Nr. Land 1 10 9 1 0 36 10 +26 28 2 10 6 2 2 19 14 +6 20 3 10 5 2 3 20 10 +10 17 4 10 4 2 4 16 17 −1 14 5 10 1 2 7 6 21 −15 5 6 10 0 1 9 4 29 −25 1 Nr. Land 1 16 9 5 2 35 15 +20 32 2 16 9 3 4 27 13 +14 30 3 16 9 1 6 29 25 +4 28 4 16 7 4 5 20 16 +4 25 5 16 7 4 5 25 25 0 25 6 16 5 5 6 14 20 −6 20 7 16 4 3 9 17 26 −9 15 8 16 2 6 8 17 30 −13 12 9 16 3 3 10 17 31 −14 12 Groepsfase – WedstrijdenSalvador, 16 juni 2014 4 – 0 Fortaleza, 21 juni 2014 2 – 2 Recife, 26 juni 2014 1 – 0 Rio de Janeiro, 15 juni 2014 2 – 1 Belo Horizonte, 21 juni 2014 1 – 0 Porto Alegre, 25 juni 2014 3 – 2 Groepsfase – Eindstand 1. 3 2 1 0 7 2 +5 7 2. 3 1 1 1 4 4 0 4 3. 3 1 1 1 4 7 −3 4 4. 3 0 1 2 4 6 −2 1 |align=center| |

|- style="background-color: #ccffcc;" | 1. || align="left" | || 3 || 3 || 0 || 0 || 6 || 3 || +3 || 9 |- style="background-color: #ccffcc;" | 2. || align="left" | || 3 || 1 || 1 || 1 || 3 || 3 || 0 || 4 |- | 3. || align="left" | || 3 || 1 || 0 || 2 || 4 || 4 || 0 || 3 |- | 4. || align="left" | || 3 || 0 || 1 || 2 || 1 || 4 || −3 || 1 |} |- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F8FF | colspan="3" | Knock-outfase – Achtste finale |- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F8FF |align=right|Porto Alegre, 30 juni 2014 2 – 1 |align=center| |align=left|São Paulo, 1 juli 2014 2 – 1 |- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F8FF | colspan="3" | Knock-outfase – Kwartfinale |- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F8FF |align=right|Rio de Janeiro, 4 juli 2014 1 – 0 |align=center| |align=left|Brasilia, 5 juli 2014 1 – 0 |- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F8FF | colspan="3" | Knock-outfase – Halve finale |- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F8FF |align=right|Belo Horizonte, 8 juli 2014 7 – 1 |align=center| |align=left|São Paulo, 9 juli 2014 0 – 0 Strafschoppen 4 – 2

De teams voorafgaand aan de wedstrijd Duitsland Duitsland verscheen op de recentste editie van de FIFA-wereldranglijst op de tweede plaats achter Spanje. Op de eerste wereldranglijst van de FIFA van december 1992 stond Duitsland gelijk op plaats één en het land hield het vol tot mei 2000 om tussen plaats één en vijf te blijven. Tot dát tijdstip stond Duitsland zes keer op nummer één sinds zijn intrede op de lijst. Vanaf mei 2000 dook Duitsland na een paar maanden op de vijfde plaats te hebben gestaan naar beneden. Het land klom weer omhoog, maar bereikte in oktober 2001 zijn dieptepunt met een 14e plaats. Een jaar later stond Duitsland weer op plaats vier, maar begin 2003 kelderde het land verder naar beneden. Op maart 2006 bereikte het land weer een dieptepunt met een 22e plaats. Daarna begon het land te stijgen en voorafgaand aan de lijst van juli 2006 steeg Duitsland zelfs met tien plaatsen. De stijging hield begin 2007 op, nadat het land de vijfde plaats had bereikt. Met twee uitzonderingen hield Duitsland die plaats tot juli 2008 aan. Daarna steeg en daalde het land achtereenvolgens en sinds februari 2012 heeft Duitsland elke maand op drie maanden na op de tweede plaats gestaan. Duitsland won als West-Duitsland drie keer eerder een WK, namelijk in 1954, 1974 en 1990.

Op het WK startte Duitsland in groep G met Ghana, Portugal en de Verenigde Staten. De eerste wedstrijd won Duitsland met 4-0 van Portugal. Drie van deze goals werden gemaakt door Thomas Müller en de andere door Mats Hummels. De tweede wedstrijd tegen Ghana speelde Duitsland met 2-2 gelijk. Alle goals werden gemaakt in de tweede helft en de goals van het Duitse team werden gemaakt door Mario Götze en zijn wissel Miroslav Klose. In de volgende wedstrijd tegen de Verenigde Staten liep het Duitse team zijn eerste gele kaart op van het toernooi. Die werd door Benedikt Höwedes verkregen nadat hij Fabian Johnson had neergehaald. Die wedstrijd werd uiteindelijk door Duitsland met 0-1 gewonnen. Het land behaalde in de groepsfase zeven punten, wat genoeg was voor de eerste plaats van de groep.

Duitsland ging door naar de achtste finales en kwam daar tegenover Algerije te staan. In de wedstrijd werd tot de verlenging niet gescoord. In de verlenging scoorden uiteindelijk Mesut Özil en André Schürrle een doelpunt, maar in de 120+1e minuut werd er nog gescoord door de Algerijn Abdelmoumene Djabou. Aanvoerder Philipp Lahm kreeg in de verlenging een gele kaart. Door de overwinning kwam Duitsland in de kwartfinales terecht. Het land speelde tegen Frankrijk en won met 0-1; Mats Hummels scoorde in de dertiende minuut. Het Duitse team kreeg twee gele kaarten. Daarna kwam het land in de halve finale tegen Brazilië te staan. Duitsland won die wedstrijd met 1-7. Alle Duitse doelpunten op de twee van André Schürrle na, werden in de eerste helft gescoord. Duitsland wist in zes minuten vier keer te scoren. In de 90e minuut werd nog door de Brazilianen gescoord. Het Braziliaans voetbalteam verloor in zijn gehele historie nooit zo erg en ook verloor Brazilië voor het eerst sinds 2002 op eigen bodem. Door de winst werd Miroslav Klose topscorer van alle WK's. Hij scoorde 16 keer op een WK en haalde daarmee Ronaldo in. Door de winst van Brazilië plaatste Duitsland zich voor de finale.

Argentinië Argentinië staat op de laatste uitgave van de wereldranglijst op de vijfde plaats, drie plaatsen achter Duitsland. Toen de eerste wereldranglijst eind 1992 uitkwam stond het land op plaats tien en schommelde tot juli 1996 tussen de twaalfde en de vijfde plaats. Daarna dook Argentinië in twee maanden naar de 24e plaats, wat nog steeds het dieptepunt op de ranglijst voor Argentinië is. Het land klom echter weer schommelend omhoog en bleef eind 1998 een paar maanden op plaats vijf staan. Begin 1998 begon Argentinië te dalen op de ranglijst, maar al snel steeg het land naar de derde plaats, waar Argentinië ruim een jaar tot november 2001 bleef hangen. Het land bleef daarna schommelen tussen de tweede en de zesde plaats, maar had twee spontane dieptepunten; één deed zich voor in juli 2004, toen Argentinië naar de elfde plaats daalde, en de andere deed zich voor in mei 2006, toen Argentinië op de negende plaats stond. Die periode van schommelingen stopte toen Argentinië in maart 2007 haar hoogtepunt met een eerste plaats beleefde. Het land daalde daarna naar de vijfde plaats, maar begon weer te stijgen en van oktober 2007 tot juli 2008 stond Argentinië onafgebroken op plaats één. Het land daalde vanaf dat moment schommelend naar de elfde plaats, die Argentinië in februari 2012 bereikte. Het land steeg weer en gedurende geheel 2013 schommelde Argentinië tussen de vierde en de tweede plaats. Van daaruit daalde Argentinië naar zijn huidige plaats. Argentinië won twee keer eerder een WK, namelijk in 1978 en in 1986.

Op het WK zat Argentinië in groep F met Bosnië en Herzegovina, Iran en Nigeria. De eerste wedstrijd van het land was tegen Bosnië en Herzegovina, dat zich nog nooit eerder voor een WK had gekwalificeerd. Argentinië won met 2-1 dankzij een eigen doelpunt van de Bosniër Sead Kolašinac in de derde minuut. Het andere Argentijnse goal werd gemaakt door Lionel Messi in de tweede helft. De Argentijn Marcos Rojo ontving die wedstrijd een gele kaart. De tweede groepswedstrijd speelde Argentinië tegen Iran. Die wedstrijd won het land met 1-0 door een goal van Lionel Messi in de 90+1e minuut. De laatste wedstrijd van de groepsfase tegen Nigeria werd wederom door Argentinië gewonnen; ditmaal met 2-3. Lionel Messi scoorde in de eerste helft twee keer en beide keren werd een paar minuten later door de tegenstander gescoord. Er volgde echter geen Nigeriaans goal op het doelpunt van Marcos Rojo. Door de drie overwinningen werd Argentinië eerste van de groep en ging het land door naar de achtste finales.

In de achtste finales kwam Argentinië tegenover Zwitserland te staan. Argentinië won uiteindelijk met 1-0, nadat Ángel Di María in de verlenging had gescoord. Argentinië ontving in de wedstrijd ook zijn tweede, derde en vierde gele kaart van het toernooi. Door de overwinning ging Argentinië door naar de kwartfinales, waarin het tegen België kwam te staan. Argentinië won met 1-0, nadat Gonzalo Higuaín in de achtste minuut had gescoord. De Argentijn Lucas Biglia ontving in de 75e minuut een gele kaart. In de halve finale speelde het land tegen Nederland. Er werd door geen van beide landen gescoord, waardoor er penalty's werden geschoten. Argentinië wist twee penalty's van Nederland tegen te houden en miste zelf geen enkele penalty. Daardoor werd de laatste penalty van beide landen niet meer genomen. Door de halve finale te winnen kwalificeerde Argentinië zich voor de finale.

Interlands Duitsland en Argentinië speelden 20 keer eerder tegen elkaar en nóg twee keer als de wedstrijden van Oost-Duitsland ook worden meegerekend. Na 2005 speelde de landen vier keer tegen elkaar, waarvan voor het eerst op 30 juni 2006 in Berlijn tijdens het WK 2006. Die kwartfinale werd door Duitsland bij het schieten van penalty's gewonnen; Duitsland schoot vier penalty's in het doel en Argentinië twee. Begin tweede helft van die wedstrijd scoorde Argentinië, maar in de tachtigste minuut maakte ook Duitsland een doelpunt. In de verlenging werden geen doelpunten gemaakt. Ook op 3 maart 2010 speelden de landen tegen elkaar. De in München gehouden vriendschappelijke wedstrijd werd door Argentinië met 0-1 gewonnen. De volgende wedstrijd op 3 juli 2010 eindigde in een ruime overwinning voor Duitsland. Duitsland won die kwartfinale van het WK 2010 met 0-4. Drie van die doelpunten werden in de tweede helft gemaakt. De recentste ontmoeting vond plaats op 15 augustus 2012 in Frankfurt am Main. Argentinië won die vriendschappelijke wedstrijd met 1-3.