Gabrielle Wittkop, geboren als Gabrielle Ménardeau (Nantes, 27 mei 1920 - Frankfurt am Main, 22 december 2002) was een Franse schrijfster, journaliste en essayist.
Biografie Gabrielle Ménardeau ontmoette tijdens de Tweede Wereldoorlog in het bezette Parijs de homoseksuele nazideserteur Justus Franz Wittkop, die twintig jaar ouder was dan zij. Ze trouwde met hem en verhuisde in 1946 naar Duitsland. Ze woonden eerst in Bad Homburg en verhuisden daarna naar Frankfurt am Main, waar Wittkop leefde tot aan haar dood. In 1972 publiceerde ze haar eerste roman Le Nécrophile, die wegens het onderwerp heel wat controverse teweegbracht. Haar romans waren onder andere geïnspireerd door haar literaire voorbeeld Marquis de Sade. Ze werkte ook als vertaalster en publiceerde als journaliste in verschillende kranten waaronder de Frankfurter Allgemeine Zeitung. Haar man pleegde zelfmoord in 1986 nadat bij hem de ziekte van Parkinson was vastgesteld. Gabrielle Wittkop kreeg longkanker en besloot op 82-jarige leeftijd uit het leven te stappen.
Bibliografie Von Puppen und Marionetten : kleine Kulturgeschichte für Sammler und Liebhaber, 1962 Le Nécrophile, 1972 - vertaald als De necrofiel, 2013 La Mort de C., 1975 Madame Tussaud, 1976 Les Rajahs blancs, 1986 Almanach perpétuel des Harpies, 1995 Les Départs exemplaires, 1995 Sérénissime assassinat, 2001 Le Sommeil de la raison, 2003 La Marchande d'enfants, 2003 Chaque jour est un arbre qui tombe, 2006 Carnets d'Asie, 2010
Categorie:Frans schrijver