thumb|Dankwoord van de bronzen Osendarp in 1936 na terugkeer van de Olympische Spelen Martinus Bernardus (Tinus) Osendarp (Delft, 21 mei 1916 - Heerlen, 20 juni 2002) was een Nederlandse atleet, die in de jaren dertig van de 20e eeuw tot de beste sprinters van de wereld behoorde. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde bij die gelegenheid twee bronzen medailles. In de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij de NSB, de Nederlandsche SS en was betrokken bij acties van het beruchte Commando Leemhuis. Hiervoor werd hij veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf. Na een deel van de straf in detentie doorgebracht te hebben, werd hij tewerkgesteld in de Limburgse mijnen.
Biografie Begin atletiekloopbaan Osendarp was afkomstig uit een milieu van vishandelaren in het oude centrum van Delft. Op zijn tiende verhuisde hij met zijn ouders naar Rijswijk, nadat zijn vader daar eigenaar was geworden van een exportbedrijf in groenten en fruit. Kok, A. (2016).1936 - Wij gingen naar Berlijn, uitg. Thomas Rap, Nederland. Hij begon zijn sportcarrière als voetballer bij VUC, maar deed op aanraden van zijn trainer "voor de grap" eens mee aan atletiekwedstrijden. Hetzelfde jaar werd hij derde op de 100 m bij de Nederlandse kampioenschappen.
Bij de Europese kampioenschappen atletiek 1934 in Turijn (waar Chris Berger furore maakte) nam Osendarp deel aan de 100 m, 200 m en de 4 x 100 m estafette. Op zowel de 200 m als de 4 x 100 m estafette won hij een bronzen medaille. Bij de 100 m moest hij genoegen nemen met een vijfde finishpositie.
Olympisch eremetaal Het hoogtepunt van zijn carrière waren de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn. Daar werd hij derde op de 100 m en 200 m, die beide gewonnen werden door Jesse Owens. Tinus Osendarp werd alom omschreven als "de snelste blanke" en werd in Nederland als een held ingehaald. Twee jaar later evenaarde hij de prestatie van Berger door op het EK in Parijs de beide sprintafstanden te winnen. In zijn gehele atletiekcarrière veroverde hij op de sprintnummers in totaal vijftien nationale titels. Osendarp liep in 1944 zijn laatste NK atletiek.Het laatste kampioenschap van Tinus Osendarp, Geschiedenis 24 (31 juli 2011)
NSB en SS Tijdens de Tweede Wereldoorlog verloor hij zijn baan bij de KLM en ging werken bij de politie in Den Haag. In 1941 werd hij lid van de NSB. Later trad hij toe tot de Germaanse SSDe snelste blanke door Jurryt van de Vooren (10-09-'05) op www.nu.nl en de Sicherheitsdienst. In 1944 kwam hij bij het beruchte Commando Leemhuis in Den Haag. Daar was hij betrokken bij de arrestatie van tientallen verzetsmensen, waarvan een aantal in gevangenschap is omgebracht.
Gevangenisstraf Na de bevrijding werd Osendarp gearresteerd en veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf. Hij kwam, doordat hem gratie werd verleend, vervroegd vrij in 1952 en werkte vervolgens in de Limburgse mijnen. In 1958 werd hij daarnaast trainer bij atletiekvereniging Kimbria in Maastricht en vanaf 1972 bij Achilles-Top in Kerkrade. Hij ging met pensioen in 1972 en overleed in 2002 op 86-jarige leeftijd.Osendarp, 'snelste blanke sprinter' met een donker verleden, De Telegraaf (26 juni 2002)Sprinter met fout verleden, De Volkskrant (26 juni 2002)
thumb|Bioscoopjournaal van het NK atletiek in 1942, waar Tinus Osendarp de 200 m heren wint.
Kampioenschappen Internationale kampioenschappen OnderdeelTitelJaar100 mEuropees kampioen1938200 mEuropees kampioen1938100 ydBrits AAA-kampioen1936, 1938220 ydBrits AAA-kampioen19354 x 110 ydBrits AAA-kampioen1936
Nederlandse kampioenschappen OnderdeelJaar100 m 1935, 1936, 1937, 1938, 1941, 1943, 1944200 m 1935, 1936, 1938, 1940, 1941, 1942, 1943, 1944
Persoonlijke records OnderdeelPrestatieDatumPlaats100 m10,4 s7 juli 1936Amsterdam200 m21,1 s (ex-NR)28 juni 1936Amsterdam400 m49,0 s1937
Onderscheidingen Sauer-beker - 1933
Categorie:Nederlands atleet Categorie:Nederlands olympisch deelnemer Categorie:Nederlands collaborateur in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Nederlands sprinter (atletiek) Categorie:Nationaal-Socialistische Beweging-lid Categorie:SS-lid