Dieter (Didi) Hallervorden (Dessau, 5 september 1935) is een Duitse komiek, cabaretier, regisseur, schrijver en theaterproducent.
Jeugd en opleiding Hallervorden werd in 1935 in Dessau geboren als zoon van een doktersassistente en een ingenieur. Zijn grootvader, Hans Hallervorden was een bekend tuinarchitect (Wörlitzer Park) en redde met zijn ingrijpen in 1938 de synagoge van Wörlitz die door twee SA-mannen in brand gestoken zou worden. Gedurende de Tweede Wereldoorlog verbleef Hallervorden in Quedlinburg in de Harz en keerde na de Duitse nederlaag in Dessau terug waar hij in 1953 zijn opleiding aan het Philanthropinum Dessau afsloot met het Abitur.
Hij begon een studie romanistiek aan de Humboldtuniversiteit in Berlijn en ontmoette daar Victor Klemperer die een diepe indruk achterliet. In 1958 vluchtte Hallervorden naar West-Berlijn en begon daar een studie Publizistik en theaterwetenschappen aan de Vrije Universiteit Berlijn. Naar eigen zeggen maakte hij in die tijd plannen voor een aanslag op Walter Ulbricht, die echter door het ingrijpen van een vriendin niet tot uitvoering kwam.
Naast zijn studies had hij bijbanen als gids, bouwvakker, tuinier en chauffeur voor een bierbrouwerij en deed auditie voor de Max-Reinhardt-Schule für Schauspiel en het cabaretgezelschap Die Stachelschweine ("De Stekelvarkens"), waar hij echter afgewezen werd. In 1960 richtte hij zijn eigen cabaret op, Die Wühlmäuse ("De woelmuizen") waarvan hij tot op heden directeur is. Hij hing zijn studie aan de wilgen en volgde privé-lessen bij Marlise Ludwig.
Carrière miniatuur|Dieter Hallervorden gefotografeerd door Oliver Mark, Berlijn 2013 Zijn eerste theater-ervaring deed Hallervorden op aan de Berlijnse Tribune, een van de oudste privé-theaters van de stad en aan de Vaganten-Bühne. Al snel na de oprichting van Die Wühlmäuse kreeg hij zijn eerste televisie-optredens en speelde zijn eerste hoofdrol in 1974 in de televisiefilm Der Springteufel. Zijn doorbraak beleefde hij in 1975 in het slapstick-programma Nonstop Nonsens dat door de Süddeutscher Rundfunk werd uitgezonden.
In 1992 keerde Hallervorden terug naar zijn eerste liefde, het politieke cabaret. Eerst bij Sat.1 onder de titel Spottschau, een woordspeling op het in Duitsland zeer populaire programma Sportschau, en van 1994 tot 2003 bij de ARD onder de titel Hallervordens Spott-Light. Van 1996 tot '97 presenteerde hij het programma Verstehen Sie Spaß? en produceerde twaalf afleveringen van de familie-komedie Zebrella. Sinds 2005 is hij lid van het team van het programma Die Comedy-Falle van Sat.1.
Naast zijn werk als cabaretier was Hallervorden ook verantwoordelijk voor Duitstalige parodieën van onder andere You're the One That I Want (Du, die Wanne is voll, met Helga Feddersen, 1978) en Super Trouper (Super-Dudler) en produceerde eigen liedjes zoals "Ich bin der schönste Mann in unserer Mietskaserne" (1976). In totaal publiceerde hij 10 langspeelplaten en 30 singles.
Verder werkte Hallervorden regelmatig als stemacteur en leende bijvoorbeeld zijn stem aan Marty Feldman in Duitstalige versies van diens films, maar ook aan Professor Gehirnkopf in de tekenfilm Cosmic Quantum Ray dat als onderdeel van het Internationaal Jaar van de Sterrenkunde werd geproduceerd.
In 2008 verwierf hij een tienjarig huurcontract voor het Schlosspark Theater in Berlijn dat hij op eigen kosten liet renoveren. In 2009 werd het theater heropend waar hij met enige regelmaat zelf op de bühne staat.
Filmografie
Bioscoop thumb|Handtekening van Dieter Hallervorden 1960: Die 1000 Augen des Dr. Mabuse (figurant) 1969: Mehrmals täglich, ook Darf ich Sie zur Mutter machen? 1969: Die Hochzeitsreise, ook Eine Nervensäge gegen alle 1972: Was? (Regie: Roman Polański) 1981: Stachel im Fleisch 1981: Ach du lieber Harry, waarvoor hij ook het draaiboek schreef 1981: Alles im Eimer 1983: Der Schnüffler 1983: Ist was, Kanzler? 1983: Zelleriesalat of Zelleriesalat und Gitterspeise en Zelleriesalat - Stationen eines wildbewegten Gaunerlebens 1984: Didi – Der Doppelgänger (dubbelrol) 1985: Didi und die Rache der Enterbten, zeven rollen. 1986: Didi auf vollen Touren, waarvoor hij ook het draaiboek schreef 1985–1986: Die Nervensäge, ook Didi – Der Untermieter (tv) 1987: Laus im Pelz, waarvoor hij ook het draaiboek schreef 1988: Didi – Der Experte 1990: Bei mir liegen Sie richtig 1991: Alles Lüge 2006: La Isla Bonita - Armee der Stille 2008: 1½ Ritter – Auf der Suche nach der hinreißenden Herzelinde 2012: Zettl - (bijrol) 2012: Das Kind 2012: Das Mädchen und der Tod (Het meisje en de dood) 2013: Sein letztes Rennen 2014: Quisas almadan ölmə 2014: Honig im Kopf 2016: Ostfriesisch für Anfänger 2017: Rock my Heart - Mein wildes Herz
2019: Benjamin Blümchen 2023: Fisch im Fell 2023: Ponyherz
Televisie
1965: Es geschah in Berlin - Trickbetrüger Tubatzki 1968: Das Kriminalmuseum – Die Reifenspur 1970: Das Millionenspiel 1971: Der Zeuge 1972: Tatort: Rattennest 1972: Die Schöngrubers 1972–1976: Abramakabra 1973: Lokaltermin - Mildernde Umstände 1973: Kara Ben Nemsi Effendi 1973: Mein Onkel Benjamin 1974: Der Springteufel 1975–1980: Nonstop Nonsens (televisieserieserie) 1976: Herr S. kommt nicht zum Zuge 1980: Mein Gott, Willi! 1981: Onkel & Co (alternatieve naam Meisterdetectiv Willi Wusel) 1982: Welle Wahnsinn, waarvoor hij ook het draaiboek schreef 1983: Wunderland, bijrol als Tijl Uilenspiegel 1989: Die Didi-Show 1992: Spottschau 1992-1993: Klipp-Klapp, der Clip-Club 1994–2003: Hallervordens Spott-Light, waarvoor hij ook het draaiboek schreef 1996–1997: Verstehen Sie Spaß? 2000–2001: Zebralla! 2005-2010: Die Comedy-Falle 2010: In aller Freundschaft - Blattschuss 2011: Kissenschlacht 2011: Die zertanzten Schuhe 2011: SOKO Stuttgart – Tödliches Idyll 2013: SOKO 5113 - Wasserratten 2013: Lindenstraße (televisieserie) 2013: Die Spätzünder 2 – Der Himmel soll warten (televisiefilm) 2014: Die Dienstagsfrauen – Sieben Tage ohne (televisiefilm) 2015: Tiefe Wunden – Ein Taunuskrimi (televisieserie) 2015: Chuzpe – Klops braucht der Mensch! (televisiefilm) 2017: Liebe auf den ersten Trick (televisiefilm) 2018: Counterpart (televisieserie, 3 afleveringen) 2018: Endlich Witwer (televisiefilm) 2019: Nord Nord Mord – Sievers und die Tote im Strandkorb (televisieserie) 2019: Mein Freund, das Ekel (televisiefilm) 2019: Mord mit Ansage (2 afleveringen) 2019: Wer weiß denn sowas? (500e aflevering) 2020: The Masked Singer (2e seizoen, muziekshow) 2020: Schönes Schlamassel (televisiefilm) 2021: Wer weiß denn sowas? (792e aflevering) 2021: Mein Freund, das Ekel (televisieserie, 6 afleveringen) 2022: Oskar, das Schlitzohr und Fanny Supergirl
Stemacteur
1966: Harvey Korman als grote Ali in Mister Feuerstein lebt gefährlich 1967: Umberto Raho als Pinto in Jonny Madoc rechnet ab 1972: Marty Feldman als diverse rollen in Die Marty Feldman Show 2006: Pierre Palmade als cryptograaf in Asterix und die Wikinger 2013: Doug Stone als tovenaar Lawrence in Das magische Haus 2015: Mel Brooks als Vlad in Hotel Transsilvanien 2 2016: als geit Zottel in Robinson Crusoe 2016: Dana Carvey als Pops in Pets 2018: Mel Brooks als Vlad in Hotel Transsilvanien 3 – Ein Monster Urlaub 2019: als magier Merlijn in Arthur und die Freunde der Tafelrunde (animatieserie) 2019: Dana Carvey als Pops in Pets 2 2019: als opa Dachs in Der kleine Rabe Socke – Suche nach dem verlorenen Schatz
Theater (selectie)
vanaf 2013: Die Sonny Boys als Didi, de eerste voorstelling was op 30 november 2013 in het Schlosspark Theater, Berlijn. 2014: Der Bürger als Edelmann als Monsieur Jourdain (Schlosspark Theater, Berlin) 2015: Der Bürger als Edelmann als Monsieur Jourdain (Ernst Deutsch Theater, Hamburg) 2016: Vor Sonnenuntergang als Matthias Clausen, de eerste voorstelling was op 16 januari 2016 in het Schlosspark Theater, Berlijn. ab 2017: Mosca en Volpone, de eerste voorstelling was op 7 december 2017 in het Schlosspark Theater, Berlijn. 2018: Kasimir en Kaukasus als stem van de goudvis & als vertaler van het Franse origineel van Francis Veber, ging in première op 12 mei 2018 in het Schlosspark Theater, Berlijn 2020: Gottes Lebenslauf (met Peter Bause) in het Schlosspark Theater, Berlin
Hoorspel / luisterboek
2010–2014: Danei im Sternenauto (Folge 1–3, rol: Captain Unterschenkelknochen), Regie: Wolfsmehl, Radioropa 2018: Die jungen Detektive 2019: Der Hundertjährige, der zurückkam, um die Welt zu retten
Filmdocumentaires
Dieter Hallervorden – Ein Mann mit Humor und Tiefgang; Zum 80. Geburtstag des großen Entertainers; Portret | D 2015 In de serie: Duitsland, je artiest Dieter Hallervorden, aflevering 35| D 2015 ZDF History: Dieter Hallervorden – Eine deutsche Legende | D 2020
Bibliografie Dieter Hallervorden: Anleitung zum Verführen einer weiblichen Person, basierend auf dem immensen Erfahrungsschatz eines blendend aussehenden Mannes namens Dieter Hallervorden, Dülk, Berlin 1976. Dieter Hallervorden: Worüber ick mir schieflache, Athenäum-Verlag GmbH, Königstein/Ts 1983, . Dieter Hallervorden: Witzige Sketche zum Nachspielen, Falken, Niedernhausen 1988, . Dieter Hallervorden: Die Kuh Elsa und andere witzige Sketche zum Nachspielen, Möller, Niederhausen 1992, . Dieter Hallervorden: Der Dichter und die Brombeeruhr, Möller, Niederhausen 1994, . Dieter Hallervorden: Wer immer schmunzelnd sich bemüht…: Ein autobiografischer Blick zurück nach vorn, Schwarzkopf und Schwarzkopf, Berlin 2005, . Tobias Hohmann: Das große Dieter-Hallervorden-Buch, MPW-Verlag, Hille 2012,
Prijzen (selectie) 1981: Bambi (Nonstop Nonsens) 1982: Gouden Eremuts van de Großen Brühler KG Fidele Bröhler * Falkenjäger blau-gold von 1973 e.V. 2003: Deutscher Comedypreis, Ereprijs 2005: Bayerischer Kabarettpreis, Ereprijs 2006: Ereburger van Dessau 2009: Steiger Award (besonderes Engagement) 2009: Prix Pantheon (Buitengewone juryprijs in de categorie Reif und Bekloppt) 2012: Orde van Verdienste van de deelstaat Berlijn 2013: Goldene Kamera ("Lebenswerk National")
Externe links Offizielle Schauspielagentur von Dieter Hallervorden
Categorie:Duits acteur Categorie:Duits komiek Categorie:Duits schrijver Categorie:Duits cabaretier