Kilroy Was Here is het elfde studioalbum van Styx uit Chicago. Het betekende de zwanenzang voor de band in deze samenstelling. Het is vernoemd naar de mysterieuze graffiti die sinds de Tweede Wereldoorlog overal ter wereld opdook.
Kilroy, een oude rocker, is een verzetsheld tegen een streng fascistoïde regime en de MMM (Majority for Musical Morality). De uitvoering is analoog aan een rockopera met bijvoorbeeld films die de muziek ondersteunden. Het album verkocht nog goed, waarschijnlijk in de nasleep van hun Paradise Theatre, dat als Styx’ meesterwerk wordt beschouwd. Het haalde de derde plaats in de Billboard Album Top 200 en verkocht meer dan 1.000.000 exemplaren in de Verenigde Staten. De promotietour voor dit album verliep echter desastreus en zou uiteindelijk leiden tot een breuk tussen DeYoung en de rest van de band. Het was echter niet DeYoung die opstapte, maar Shaw. Hij ging verder in Bad English.
Musici Dennis DeYoung – toetsinstrumenten, zang Tommy Shaw – gitaar, zang James Young – gitaar, zang Chuck Panozzo – basgitaar, zang John Panozzo – slagwerk, percussie, zang Met Mark Ohlsen – trompet Mike Halpin –trombone Dan Barber - trompet Mike Mossman - trompet Steve Eisen – saxofoons
Muziek
Hitnotering In de Verenigde Staten verkocht het album dan nog wel goed, in Nederland liep het allemaal minder vlot. Het stond drie weken in de voorloper van de Album Top 100 met een hoogste plaats nummer 38. Noorwegen liet weer een ander beeld zien, dertien weken notering met een derde plaats als hoogste. Engeland hield het bij zes weken notering met een hoogste plaats de 67e.
Categorie:Muziekalbum uit 1983 Categorie:Muziekalbum van Styx Categorie:Muziekalbum uitgegeven door A&M Records