Jan Frederik Evert Breman (Portofino, Italië, 27 september 1926 - Wassenaar, 7 januari 2020) was een Nederlands vliegenier, schrijver en diplomaat. Zijn in het Engels (zijn moedertaal) geschreven verhalenbundel over het genot van het vliegen, Flyers are Liars, werd door Erik Hazelhoff Roelfzema geprezen als "het beste boek over vliegen dat ik ooit heb gelezen".Geciteerd op het achterplat van de Nederlandse vertaling, Vliegers zijn liegers.
Opleiding Hij studeerde vanaf 1950 rechten in Leiden en kwam in 1955 in dienst bij het ministerie van Buitenlandse Zaken.
RAF en KL Breman vloog vanaf 1945 voor de Britse RAF en de Koninklijke Luchtmacht, onder meer in Nederlands-Indië.https://web.archive.org/web/20200111131849/https://www.elsevierweekblad.nl/nederland/achtergrond/2018/08/luchtmacht-vliegende-koe-boven-indie-144564w/ Hij schreef hierover in Flyers are liars en Het 6 AVRA Squadron in Nederlands-Indië, 1946-1950.
Loopbaan Als diplomaat bij de Buitenlandse Dienst kreeg hij de standplaatsen: Wellington (Nieuw-Zeeland), Wenen (Oostenrijk), Geneve (Zwitserland), Lagos (Nigeria) en Brussel (België)
In 1977 werd hij permanent vertegenwoordiger bij de Raad van Europa in Straatsburg.https://web.archive.org/web/20200202125655/https://www.elsevierweekblad.nl/cultuur/achtergrond/2020/01/jan-breman-1926-2020-kleurrijk-diplomaat-en-schrijver-193802w/ In 1982 volgde een benoeming tot ambassadeur in Djedda, Saoedi-Arabië en in 1985 tot ambassadeur in Ottawa, Canada.Gids van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, SDU uitgeverij, Den Haag, 1988, pagina 104.
Conflict met Elsevier Eind 1988 kreeg Breman een conflict met zijn latere uitgever Elsevier. Dat had op 17 december 1988 zijn naam genoemd in een artikel onder de kop 'Het Corps Diplomatique klaagt steen en been' met daaronder in kleiner lettertype 'Ingrijpende gevolgen door nieuw salarissysteem'. Breman, destijds ambassadeur in Canada, diende een klacht in bij de Raad voor de Journalistiek in Amsterdam. Volgens hem was verkeerd geciteerd uit een memorandum dat hij had opgesteld, dat bovendien ten onrechte een 'open brief' was genoemd. Zijn voornaamste bezwaar was dat in het artikel werd gesuggereerd dat hij had opgeroepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid en dat hem geen wederhoor was aangeboden.
De Raad, onder voorzitterschap van Raad van State-rechter Piet Boukema, oordeelde op 31 maart 1989 dat het opinieblad 'onzorgvuldig [heeft] gehandeld jegens klager door in de inleiding op [het] artikel, waarin geciteerd wordt uit een memorandum van klager, dat memorandum te bestempelen tot een oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid, zonder dat de tekst van (de citaten uit) het memorandum daaraan steun geeft.' Voor het overige achtte de Raad de bezwaren van Breman ongegrond.https://rvdj.nl/1989/10/
Persoonlijk Breman was een zoon van de consul-generaal Leendert Johannes Breman (1892-1965) en de Engelse Ethel ("Lolo") Yeats Brown (1887-1975). Zijn grootvaders zijn de Amsterdamse stadsarchitect Evert Breman en de Britse bankier in Genua, Frederick ("Fred" ) Augustus Yeats Brown (1837-1925), die getrouwd was met Ida von Pustau (1862-1946).
Hij had twee dochters en twee zoons bij zijn eerste echtgenote.
Na zijn pensionering woonde hij afwisselend in zijn ouderlijk huis in de heuvels boven Camogli (Italië), met uitzicht over de Ligurische kust, en in Wassenaar. Hij overleed op 93-jarige leeftijd in Wassenaar. De uitvaartdienst was op 14 januari in de Dorpskerk in zijn woonplaats met een ontvangst in Kasteel De Wittenburg.
Onderscheidingen Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, 29 april 1991 officier in de Orde van Oranje-Nassau, 1977https://krantenbankzeeland.nl/issue/stm/1977-04-30/edition/null/page/6?query=%22J.F.E.%20Breman%22 Drager van het Verzetsherdenkingskruis Drager van het Ereteken voor Orde en Vrede met Twee Gespen
Bibliografie Flyers are Liars. Aerotic stories, Amsterdam, Elsevier, 2009, [vertaling uit het Engels] Vliegers zijn liegers. Aerotische verhalen, Elsevier, Amsterdam, 2007, De tuinman van Aden. Losse ontmoetingen, Amsterdam, Elsevier Boeken, 2011, Breman werkte ook mee aan het in 2002 verschenen boek Het 6 AVRA Squadron in Nederlands-Indië, 1946-1950. Persoonlijke herinneringen en indrukken van hen die er bij waren () van G.J. Burgers, nummer 14 in de reeks van de sectie Luchtmachthistorie Staf Bevelhebber Luchtstrijdkrachten. ARVA staat voor Artillerie Verkennings Afdeling die tijdens de Politionele Acties als onderdeel van de luchtmacht naar Nederlands-Indië werd gestuurd. Als J.F.E. Breman, sergeant-vlieger, leverde hij de volgende bijdragen: Terugblik van een AVRA-vlieger Op naar Djokja Amper Mati
Externe links
Categorie:Nederlands vliegenier Categorie:Nederlands schrijver Categorie:20e-eeuws schrijver Categorie:21e-eeuws schrijver Categorie:Nederlands diplomaat