De klopkevers (Ptinidae) vormen een familie van houtetende kevers. Ze worden ook wel houtworm genoemd.
Kenmerken Deze kleine kevers hebben een langwerpige tot ovale vorm. De kleuren variëren van licht- of roodbruin tot zwart. Het wijfje is iets lichter van kleur dan het mannetje. De kop wordt meestal afgedekt door het halsschild. De lichaamslengte varieert van 2 tot 6 mm.
Verspreiding en leefgebied Deze familie komt wereldwijd voor in gematigde zones in hout, pakhuizen en woningen.
Naamgeving Klopkevers worden zo genoemd vanwege een klikgeluid dat twee (en mogelijk meer) soorten maken in de muren van huizen en andere gebouwen. Dit klikgeluid, dat wordt veroorzaakt door het tikken met het verharde halsschild en kop op hout, is bedoeld om te communiceren met potentiële partners van de andere sekse, maar heeft historisch gezien angst veroorzaakt voor de naderende dood in tijden van pest en ziekte. Hierdoor worden sommige klopkevers, zoals de gewone houtwormkever, ook wel doodskloppertje genoemd.
Classificatie Er zijn drie hoofdgroepen in de superfamilie Bostrichoidea: Bostrichidae, Anobiidae en Ptinidae. Deze hebben sinds hun benoeming frequente wijzigingen ondergaan in de hiërarchische classificatie. Ze worden behandeld als een enkele familie, drie onafhankelijke families, de twee families Bostrichidae en Anobiidae, of de twee families Bostrichidae en Ptinidae. Meer recente literatuur behandelt deze als de twee families Bostrichidae en Ptinidae, met Anobiidae een onderfamilie van Ptinidae (Anobiinae).
Schadelijkheid De larven van een aantal klopkeversoorten hebben de neiging om in hout te boren, waardoor ze de naam houtworm of houtboorder hebben gekregen. Verschillende soorten zijn ongedierte en veroorzaken schade aan houten meubels, huisstructuren, tabak en gedroogde voedselproducten. De grote houtwormkever (Xestobium rufovillosum), Hemicoelus carinatus en Hemicoelus gibbicollis zijn economisch belangrijke plagen, die vloeren, balken en ander hout in woningen beschadigen.
De gewone houtwormkever (Anobium punctatum) is een soort die vaak wordt aangetroffen in houten meubels in huis. De broodkever (Stegobium paniceum) besmet een verscheidenheid aan opgeslagen materialen, waaronder brood, meel, ontbijtgranen, medicijnen op recept, strychninepoeder, verpakt voedsel en zelfs Egyptische graven.
De tabakskever (Lasioderma serricorne) is een wijdverbreide en destructieve plaag van geoogste en vervaardigde tabak. Schade en economische verliezen door tabakskeverplagen werden in 1971 door de USDA geschat op 0,7% van de totale opgeslagen tabaksvoorraad.
Onderfamilies en tribus Alvarenganiellinae Viana and Martínez, 1971 Anobiinae Fleming, 1821 Dorcatominae Thomson, 1859 Dryophilinae Gistel, 1848 Tribus Dryophilini Gistel, 1848 Tribus Ptilineurini Böving, 1927 Ernobiinae Pic, 1912 Eucradinae LeConte, 1861 Tribus Eucradini LeConte, 1861 Tribus Hedobiini Mulsant and Rey, 1868 Mesocoelopinae Mulsant and Rey, 1864 Tribus Mesocoelopini Mulsant and Rey, 1864 Tribus Tricorynini White, 1971 Ptilininae Shuckard, 1839 Ptininae Latreille, 1802 Tribus Gibbiini Jacquelin du Val, 1860 Tribus Meziini Bellés, 1985 Tribus Ptinini Latreille, 1802 Tribus Sphaericini Portevin, 1931 Xyletininae Gistel, 1848 Tribus Lasiodermini Böving, 1927 Tribus Metholcini Zahradník, 2009 Tribus Xyletinini Gistel, 1848
Geslachten
Actenobius Alvarenganiella Anakania Anitys Thomson, 1863 Anobiopsis Anobium Fabricius, 1775 Ascutotheca Byrrhodes Bythostethus Caenocara Thomson, 1859 Calymmaderus Catoramina Cerocosmus Chondrotheca Clada Colposternus Cryptorama Ctenobium Damarodytes Dasytanobium Deltocryptus Deroptilinus Desmatogaster Dorcatoma Herbst, 1792 Dorcatomiella Dryophilodes
Dryophilus Chevrolat, 1832 Episernomorphus Episernus Thomson, 1863 Ernobius Thomson, 1859 Euceratocerus Eucrada Eurrilletta Euvrilletta Exopetalium Falsogastrallus Falsopetalium Falsoptilinus Gastrallanobium Gastrallus Jacquelin du Val, 1860 Gibboxyletinus Grynobius Thomson, 1859 Hadrobregmus Thomson, 1859 Hedobia Dejean, 1821 Hemicoelus Hemimesothes Holcobius Lasioderma Stephens, 1835 Lasiodermina Leptobia Macranobium Macrodorcatoma
Magnanobium Masatierrum Megorama Mesocoelopus Mesothes Metadorcatoma Metatheca Metholcus Microbregma Seidlitz, 1889 Microernobius Microthaptor Microxyletinus Microzogus Mimotrypopitys Mirosternus Mizodorcatoma Mysticephala Neodryophilus Neohedobia Neosothes Nesopetalium Nesotheca Nicobium Ochina Dejean, 1821 Ogmostethus Oligomerodes
Oligomerus Redtenbacher, 1849 Ozognathus Pachotelus Paralobium Paratheca Paraxyletinus Parobius Petalanobium Petalium Phanerochila Plananobius Platybregmus Plumilus Priartobium Priobium Thomson, 1863 Pronus Protheca Pseudodorcatoma Pseudoligomerus Pseudoptilinus Leiler, 1963 Ptilinastes Ptilineurus Ptilinus O.F.Müller, 1776 Ptinomorphus Ptinus Linnaeus, 1767 Rhamna Santiagonus
Secretipes Sphinditeles Stagetominus Stagetomorphus Stagetus Wollaston 1861 Stegobium Motschulsky, 1860 Stichtoptychus Striatheca Tasmanobium Trachalys Trachelobrachys Trichodesma Tricorynus Utobium Vrilletta Xarifa Xenocera Xeranobium Xestobium Motschulsky, 1845 Xyletinastes Xyletinites Xyletinomorphus Xyletinus Latreille, 1809 Xyletobius Xyletomerus